Marek Koszur, Autor w serwisie Marek Koszur

Kowal

Dłubanie w pokładach rdzy pamięci6 marca 202116wyświetleń 0polubień

Kowal Nasłuchiwały. Krótko przed dziesiątą rano dobiegał przytłumiony, jakby spod ziemi, pisk zawiasu domykanej bramy do kuźni. Dzisiaj kolej najmłodszej. Pochylona, z rękoma po łokcie okrytymi pianą, wcisnęła w dno miski niedzielną bluzkę z taką siłą, że rozerwała koronkę kołnierzyka. Przez chwilę stała w bezruchu. Powoli w kamień się zamieniała. Rąk nawet nie opłukała. Nie wytarła. Szła przez…

Czytaj dalej

Płot

Dłubanie w pokładach rdzy pamięci6 marca 202115wyświetleń 0polubień

Płot. Ludzie mówili, że stał tu zawsze. Dopiero później pobudowano te domy po obu jego stronach. Ona urodziła się bezgłośnie, w chwilę po tym, jak za ścianą, w izbie rozświetlanej ledwo tlącym się kawałkiem drewna urodził się on. W krzyku i złorzeczeniu, w bluźnierstwie i błaganiu o ulgę… Po południu, gdy słońce obeszło oba domostwa od podwórza,…

Czytaj dalej

Fortepian Garnera

Post, za kulisą muzyki10 stycznia 202115wyświetleń 0polubień

Co można zrobić z fortepianem? Wszystko to, co z każdym innym przedmiotem. Oraz coś, czego nie można z całą tą resztą – można na nim grać. Wielki, ciężki, nieustawny, niedostępny dla większości z nas – a wręcz nieodzowny, nie tylko dla artystów, kompozytorów, estetów, snobów i żebraków uczuć. Jak żaden inny instrument jest jednak i zarazem jakże bliski…

Czytaj dalej

Pomilczeć z Gustawem Holoubkiem

Post, Wpis, za kulisą teatru4 listopada 202019wyświetleń 0polubień

Tak, to prawda. Chciałbym - a ta myśl towarzyszy mi od kilkudziesięciu już lat – choćby przez kilka chwil… pomilczeć z Gustawem Holoubkiem. Co jakiś czas przechadzam się obok ławki, na której siedzi, ale jakoś brak mi śmiałości, by się przysiąść, a już nie do pomyślenia – zagadać! Wszak - chciałbym tylko pomilczeć… Ujmuje mnie swoim wyczuciem pauzy i…

Czytaj dalej

Sierpień 1980 – Kto, co, gdzie, kiedy, dlaczego – cz. 3

Datownik, Post, Sierpień 198029 sierpnia 202017wyświetleń 0polubień

Myślałem - może to jakaś chłopska przebiegła zawziętość, często mylona z zawziętą przebiegłością? Bo w czym tkwiła skuteczność negocjacyjna strajkujących robotników? Siła i masowość ruchu - robiły wrażenie, ale to język, nadający kształt nowym ideałom był ich bronią najskuteczniejszą. Słucham moich reporterskich nagrań sprzed ponad czterdziestu lat i nie dowierzam, jakim wtedy językiem ludzie nie tylko…

Czytaj dalej

Sierpień 1980 – Kto, co, gdzie, kiedy, dlaczego – cz. 2

Datownik, Post, Sierpień 198024 sierpnia 202025wyświetleń 0polubień

– Bo to ważne, żeby wiedzieć! Naczelny, Zbigniew Puchalski podał mi kartkę z tak charakterystycznym dla charakteru jego pisma zawijasami. Jakiś numer telefonu, dwa nazwiska. – Zgłosi się pan w sekretariacie Pierwszego. Będzie tam towarzysz Barcikowski. On wie, że pan przyjedzie. Proszę wziąć dodatkową taśmę. Będzie pan chodził jak cień za sekretarzem Barcikowskim. Nie wiem, czy dołączy…

Czytaj dalej

Sierpień 1980 – Kto, co, gdzie, kiedy, dlaczego – cz. 1

Datownik, Post, Sierpień 198020 sierpnia 202020wyświetleń 0polubień

1980. Do Stoczni Warskiego wchodziłem „na telefon”. Przepustka zawsze czekała na mnie w biurze rzecznika, przy bramie głównej lub miał ją mój rozmówca, z którym byłem umówiony. W reporterskim magnetofonie zawsze nowe baterie i taśma, kasowana już setny chyba raz. - Nie sposób się do was dodzwonić – powiedziałem wchodząc do gabinetu dyrektora. – A ja muszę…

Czytaj dalej

Ryszard Słowicki Przesłuchanie felieton 2

Tytułu ci brak?

Post, za kulisą teatru16 sierpnia 202016wyświetleń 0polubień

Notatka druga: (także niekoniecznie na temat) do słuchowiska "Przesłuchanie" Ryszarda Słowickiego. (Zamiast wstępu) Często przychodziłem do redakcji, tej mojej pierwszej, radiowej, wcześnie rano. Nie tylko ja... – No, i co się tak patrzysz? Wiersz jakiś piszesz? Tytułu ci brak? Jurek Szafulski nie czekał na odpowiedź. Do swojego pokoju redakcyjnego musiał przechodzić przez mój. Otwierając drzwi, wyzwalał…

Czytaj dalej

Chodzenie po linie – do góry nogami

Post, za kulisą teatru15 sierpnia 202015wyświetleń 0polubień

Notatka pierwsza: Zacznę od post scriptum. Nie wiem, czy mogę podziękować za zaufanie, bo nie jestem pewien, czy starczy mi kwalifikacji, by dokonywać analizy albo recenzji Pańskiego słuchowiska. Szczególnie tak osobistego i wyrazistego, w którym narrator czy podmiot liryczny pozostaje dla mnie postacią nazbyt realną, zbyt materialnie obecną. Mogę co najwyżej zanotować kilka skojarzeń, konstatacji, może nawet…

Czytaj dalej

Jednego serca!

Post, przez palce11 lipca 202015wyświetleń 0polubień

Psychologia wieku dziecięcego. Rzeczywiście, lubiłem te wykłady i zajęcia, a nade wszystko dyskusje z doc. Suszkiem. No bo skąd On, jak i inni psychologowie mogli wiedzieć co taki dwu-, trzyletni krzyżowiec może wiedzieć o uczuciach? Rusza w świat kierując się nikomu nieznanym kodeksem rycerskim. Tu guziak, tam zadrapane kolano, a niekiedy upadek z kanapy. Nic to! Życiowe…

Czytaj dalej