Przejdź do treści Przejdź do stopki
0 items - 0.00 zł 0

Author page: Marek Koszur

HomeAuthor page: Marek Koszur
Close
widok z twierdzy Masada

Granica – cz. 2

Post, ulotne21 listopada 202114wyświetleń0polubień
Granica - cz. 2 Powinność obowiązku - Obowiązek powinności 19.11.2021   Przeczytałem w WP: - Na pierwszej linii, tuż przy granicy z Polską, siedzą kobiety z dziećmi. Dalej są mężczyźni. Z tyłu stoją uzbrojeni funkcjonariusze służb białoruskich - opisuje oficer prasowy policji i mówi, że Białorusini najprawdopodobniej nie pozwalają cudzoziemcom odejść z tego miejsca. Granicy po polskiej stronie pilnują funkcjonariusze Straży Granicznej, policjanci oraz żołnierze.…

Czytaj dalej

Groty Kumran

Pomóc, pomagać

Post, ulotne12 listopada 202116wyświetleń0polubień
Dobrze niekiedy przyjrzeć się temu, jak mówimy by lepiej zrozumieć to co mówimy. Jednym z najczęściej ostatnio używanych słów jest: pomagać. Wyrocznia w tej materii, Słownik Języka Polskiego, na przestrzeni dziesiątek wydań zamyka się właściwie w niezmiennie brzmiącym wyjaśnieniu: pomóc, pomagać to ułatwiać komuś innemu jego działanie. Ułatwić działanie – złodziejowi kradzież, dziadkowi wyrywanie rzepki, matołowi w…

Czytaj dalej

graniczne granice granic

Granice granic…

Post, ulotne9 listopada 202117wyświetleń0polubień
  Od kilku dni prześladuje mnie sen: próbuję wyciągnąć rękę by pomóc, podać ją tak dobrze mi znanym i kochanym bliskim, ale ta ręka grzęźnie w… nie wiem - czym? Dzieli mnie od nich jakby woda. Jakieś medium, które ani nie zniekształca obrazu, ani nie tłumi głosów, ale nie pozwala na kontakt bezpośredni. Ponawiam próbę, ręka posuwa…

Czytaj dalej

Teresa Podesławska 2021

Teresa

Ludzie, Post, Radio, Tworcy i artyści, Wpis2 kwietnia 202118wyświetleń0polubień
Teresa Jak niewiele o sobie wiedzieliśmy… Nasze rodziny, bliscy, no – może z wyjątkiem nowinek o dzieciach i wnukach – to sfery nieobecne w rozmowach. A te? W gruncie rzeczy niemal nie pamiętam, czego dotyczyły? Ta praca była tak bardzo absorbująca, tak zajmująca i interesująca, a z drugiej strony tak bardzo dyscyplinująca – organizacyjnie i intelektualnie, że…

Czytaj dalej

Zamiast próby mikrofonu

przez palce, Wpis28 marca 202119wyświetleń0polubień3komentarze
Zamiast próby mikrofonu Gdyby rzecz dotyczyła mikrofonu, policzyłbym trzy razy do trzech i wszystko byłoby jasne. Ale zasiadam do nowej aplikacji. Nie wiem, co potrafi? Ponoć daje wiele możliwości. A do tego ta klawiatura nowego jabłuszka... Większa, bardziej sprężysta, mniej klikliwa, prawie podwieczorna, by nie powiedzieć, że wręcz nocna…  Paluszki same się do niej rwą, a nóżki…  A…

Czytaj dalej

Jałowcowa

Dłubanie w pokładach rdzy pamięci, Post14 marca 202115wyświetleń0polubień
Jałowcowa   Był ważniejszy niż proboszcz. Ale nie grubszy. Tamten pachniał, i ten też. Ale wódką. Obaj chodzi ubrani na czarno. Proboszcz, wiadomo, a fartuch rzeźnika choć biały, był prawie cały czarny. Tamten odmawiał zdrowaśki, ten też bez przerwy mamrotał coś pod nosem. Tamten dawał chleb, którym najeść się mogła niewybredna dusza, ten – ciału mówił: nie ma! Ale trzymając…

Czytaj dalej

Dwie cegły

Dłubanie w pokładach rdzy pamięci, Post13 marca 202116wyświetleń0polubień
  Dwie cegły Trąd. Trędowaci… Odtrąceni, osamotnieni. Inni. Nie tacy jak my. Groźni. Wrodzy. Ksiądz na religii opowiadał o dziurach w ciele, o odpadających wargach, poranionych do kości ramionach. - Kara Boża… - grzmiał półgłosem. Wrzód. Skąd się bierze? Czy boli? Można go dostać od patrzenia? Można! A strup? Ciemno bursztynowa, taka trochę lakowa powłoka na kolanie, rozbitym po…

Czytaj dalej

…scy.

Dłubanie w pokładach rdzy pamięci7 marca 202116wyświetleń0polubień
...scy. Komin domku był niżej od chodnika, po którym wiecznie zamyśleni ludzie biegli do piekarni, na pocztę, do szewca Gruzina lub sklepu mięsnego. Dzieciaki często przystawały przy płocie i patrzyły na dach domu, który bezszelestnie się … zapadał. Nazywali się jakoś na …scy. Albo podobnie. Chyba mieli dwie córki i syna. Żadne z nich nigdy nie bawiło…

Czytaj dalej

Kaziu

Dłubanie w pokładach rdzy pamięci6 marca 202116wyświetleń0polubień
Kaziu.   - My chcemy Boga, Panno święta... Ksiądz z ministrantami przyklęknął przed Najświętszym Sakramentem i postąpił w stronę zakrystii. Lud śpiewał, pokrzepiony słowem i sakramentem. Dzieciaki, jak wysychające krople, przedzierały się między nogami rozmodlonych ludzi i wybiegały przed kościół, chowając się tam za potężne, kilkusetletnie pnie lip, kwitnących od paru dni. Czekali. Kaziu wyszedł z zakrystii i szybko…

Czytaj dalej