(splujki)
Pada… Ale deszcz. 12 stycznia 1923 roku Londyn przykrył się prawie trzynastocentymetrową kołdrą śniegu. Temperatura spadła do siedmiu stopni.
W tym czasie armia francuska zajęła Zagłębie Ruhry. Rozpoczęło się ściąganie…
(skrawki)
- ...ale on mnie już nie słyszy. Widzi pan… Problem w tym, że ja mówię, ale… bez słów.
Pergamin, oczywiście…! Gdy tak się jej przyglądałem, nie mogłem znaleźć jednego słowa…
(urywki)
- Proszę pana… Wystarczy… skłamać.
Hm… Szanuję rozwiązania definitywne. Mniej się człowiek wykrwawi niż wtedy, gdy grzebie w ranie i tylko ją powiększa. Inna rzecz – czy lubię takie rozwiązania?
Kobieta…
(strzępy)
- Co ta ulewa! Jak żyję, nie widziałem takiego deszczu! No wprost katastrofa! Skąd nagle tyle wody?
Mężczyzna szamotał się przez chwilę, próbując rozpiąć palto, zamknąć parasol i wyplątać szalik…
(fragmenty)
Jakoś tu pusto…
Czy to pogoda, czy może święto jakieś? Poza tą kobietą nikogo więcej dzisiaj nie widziałem. Lubię ten spokój. Tę ciszę. Bywa, że w takiej chwili wysłyszy się…
(fragmenty)
- Proszę, przestań płakać…
- Nie mogę… Nie jestem w stanie. Nie dam rady. Nie potrafię.
- To nie ma najmniejszego znacze...
- Dla ciebie nigdy nic nie miało znaczenia. Ot, przyjść,…
(fragmenty)
- Pana pewnie specjalnie to nie zdziwi, widzę, że przede mną człowiek doświadczony, bywały, pewnie widział pan to i owo. Ja… Ja się raczej w oczy nie rzucałem. Skromna…
(fragmenty)
- Tak się rozglądam, ale lustra nigdzie tu nie widzę?
Okulary zsunąłem z nosa i rozejrzałem się wokół. Przesłyszałem się?
- No tak, komu tutaj przydałoby się lustro…
Głos dochodził… zewsząd. Był…
(fragmenty)
- Widzi pan? Urwała się z obu stron.
Z lekkim niedowierzaniem i wyraźnym bólem patrzył na sparciałą, skórzaną rączkę, obracając ją we wszystkie strony.
- Nie wiem, gdzie i kiedy, po…
(fragment)
- Proszę pana…
- Uf… Ale mnie pan przestraszył… Co się stało…
- Przepraszam, ale chyba panu przeszkodziłem?
- A… A nie, nie… Nic takiego, nie zauważyłem pana, zamyśliłem się… Od dawna…