(Dziś 30 września… Urodziny Matki…)
Pierwsza osoba, liczba pojedyncza.
Miałem, mam, zdobędę.
Byłem, jestem, będę.
Śniłem, śnię… nie obudzę się…
Ile jest we mnie… żyć?
Mówią – masz jedno życie…
Ja, niestety, mam pecha. Mam…
10.10.2022
Wypożyczalnia kanarków
Jakoś chłodno się zrobiło.
Od tej ziemskiej szarzyzny niebo też się postrzępiło.
Gdzieś wysoko, nad domem, gdzie opary z komina pewnie już nie docierają, puchnie rejwach dzikiego ptactwa. Ani ci on…
Padać przestało parę minut po szóstej. Wyszedłem na balkon. Pod płotem stał już zmierzch, w szeleszczącej pelerynie. Szukał kompana do spaceru.
Pójdę, przyjacielu, ale dziś jakoś mi z tobą nie po…
Szczecin, na przełomie lat 20. i 30. XX wieku; pierwsza po prawej - wieża nadajnika radiowego, zlokalizowana w ówczesnym - jak się wydaje - centrum aglomeracji miejskiej, terenie najgęściej zabudowanym…
…I dokładnie jest tak jak piszesz: otworzysz sobie drzwi (tworzysz je myślą, która manifestuje się natychmiast) i tak otwierasz portal swojej przyszłości (nowej rzeczywistości, nowej drogi) nazwij ją, jak chcesz.
Hm……
Gdybyś miał ochotę poprawić sobie nastrój proponuję posłuchać (zobaczyć) 12 sezon Kosmicznych Ujawnień, 11 odcinek (Medyczne technologie przyszłości). Wszystko to już jest, chwilka i w naszym zasięgu. Genialne!!!
Serdeczności!!! ?
Wiesz, zadałem…
Drzewo uświadamia sobie, że zostało śmiertelnie ranione dopiero po… kwadransie.
Ile taktów mógłby w tym czasie zapisać Mozart? Jak wiele pociągnięć pędzla… Ile słów zdąży rzucić na czystą kartkę nasz umysł…
Receptę noś nawet przy dobrym zdrowiu – chińskie przysłowie w wersji polskiej
Pokazałem zdjęcie pudełka po leku.
- No i?
Wyraz mojej twarzy wyjaśniał wszystko.
- Nie, bez recepty nie sprzedam.
- A podobny,…
Pani Jadwiga Titz-Kosko niektóre z tych listów sama mi odczytywała. Twarz okryta wieloma kartkami z kalendarza, nie tak pewnie wrażliwa jak wtedy, gdy niecierpliwa czekała na swoją dwudziestą wiosnę.
- Oczywiście, wokół wizyty listonosza kręcił się cały domowy mechanizm. Każdy czekał na swój list. Z kopertą ujętą w obie dłonie, niespiesznie, ale mentalnie na skrzydłach każdy biegł do swojego pokoju. Trzeba było uspokoić oddech, usiąść przy stoliku lub biurku, sięgnąć po nóż do rozcinania kopert. Tę oglądało się kilka razy, z wielu stron. Opuszkiem palców przejeżdżałam po znaczku, adresie, imieniu. Starałam się odgadnąć: jedna strona, nie, cztery… Nie, chyba nic innego już później w całym moim życiu nie wywoływało takiego napięcia jak czytanie listów. Każdy wyraz, kropka, zawijas, niekiedy skreślenie – to wszystko poddawane było oglądowi ze wszystkich stron. Papier, atrament, gęstość linijek. Wszystko było bardzo ważne. Wiedziałam w jakim nastroju była osoba pisząca, a tym samym - poza treścią - odbierałam te jego emocje.
<------------------------------------------------------Więcej-->
# Szkoda, naprawdę, szkoda, że miałeś mnie za głupią pindzię. I szkoda, że tak Ci zostało.
Rozmawiali godzinę? Jak zwykle. Ona tam, on tu, albo może odwrotnie? Na ekranie jego…