Do Józefa K. – Kończąc…
Niestety, tylko trzy wymówki był Pan łaskaw nam na żer rzucić.
Nic Pana „nie uwiera, nie przymusza ani nie zżera…”.
Po uwieraniu, przymuszaniu – czas zatem…
Do Józefa K. ponownie.
Kontynuuję. Nic Pana „nie uwiera, nie przymusza ani nie zżera…”.
Przymus. Wyjaśnijmy. Pra słowem jest tutaj ‘mus’.
Arct, a więc stosunkowo nieodległe źródło, dokładnie…
Do Józefa K.
Nic Pana „nie uwiera, nie przymusza ani nie zżera…”.
I tylko / aż dlatego nie napisze Pan książki, na którą czekamy? Zanęcił Pan podwiązką, dymem z cygara, kamertonem…