Siadam przed mapą.
Wzrok rozbiegany, myśli skotłowane, puls przyspieszony. Jak w każdej sytuacji stresowej?
Dokąd pojechać?
Przerzucam książkę adresową w telefonie. Trryyy, trryyy… Setka, dwie, może trzysta kontaktów? A ten drugi telefon? Nie mniej… Znam aż tylu ludzi?
"Przed oczyma duszy mej"... kalejdoskop obrazów. Nie smaków, zapachów, dreszczy strachu czy pustynnego piasku pod językiem, porównywalnym z młodzieńczym odkrywaniem intymności……