{"id":8455,"date":"2022-05-08T19:04:46","date_gmt":"2022-05-08T17:04:46","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=8455"},"modified":"2022-05-09T22:44:26","modified_gmt":"2022-05-09T20:44:26","slug":"pindzia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2022\/05\/08\/pindzia\/","title":{"rendered":"Pindzia"},"content":{"rendered":"

# Szkoda, naprawd\u0119, szkoda, \u017ce mia\u0142e\u015b mnie za g\u0142upi\u0105 pindzi\u0119. I szkoda, \u017ce tak Ci zosta\u0142o.<\/em><\/span><\/p><\/blockquote>\n

 <\/p>\n

Rozmawiali godzin\u0119? Jak zwykle. Ona tam, on tu, albo mo\u017ce odwrotnie? Na ekranie jego telewizora zatrzymany kadr z Bonda. Ona na granicy p\u0142aczu, z trucizn\u0105 rozpylon\u0105 na d\u0142oniach, roztrz\u0119siona\u2026 On \u2013 udaje, \u017ce ju\u017c jej nie kocha, ale\u2026<\/em><\/p>\n

Odk\u0142adam pi\u00f3ro\u2026 Lubi\u0119 jego beznami\u0119tno\u015b\u0107. Jest czarne, troch\u0119 za grube, by snu\u0107 delikatn\u0105 my\u015bl, zbyt intensywnie rzuca atrament na papier, jakby chcia\u0142o przykry\u0107 nim t\u0119 tre\u015b\u0107 prawdziw\u0105. Odk\u0142adam, bo ta historia nie ma w sobie do\u015b\u0107 dramaturgii, by j\u0105 ko\u0144czy\u0107. Ot, taka jak ich \u017cycie.<\/p>\n

Trucizna… Powsta\u0142a z przypadkiem spl\u0105tanych d\u0142oni, gor\u0105cych i suchych, bez cienia\u00a0 potu, kt\u00f3rym ciemno\u015b\u0107 hotelowego pokoju zwykle okrywa cia\u0142a. Ta trucizna\u00a0 przenikn\u0119\u0142a do krwi, do my\u015bli, do poczucia czasu. Zatrzyma\u0142a go. Nie spieszyli si\u0119 do siebie, nie spogl\u0105dali nerwowo na zegarek, by zd\u0105\u017cy\u0107 na ostatni autobus. Ale te\u017c nie zostawali ze sob\u0105. Ucieczka od siebie nie by\u0142a ju\u017c mo\u017cliwa, ale zbli\u017cenie okaza\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie nieosiagalne.<\/p>\n

Mieli w sobie t\u0119 trucizn\u0105, t\u0119 skaz\u0119, jaki\u015b udar, kt\u00f3ry uszkodzi\u0142 w nich instynkt blisko\u015bci. Potrzeby na nowo odkrywanego dotyku, cho\u0107by tylko takiego jak tamten pierwszy.<\/p>\n

&<\/span>#8211; Och, tak bardzo chcia\u0142abym ci\u0119 teraz przytuli\u0107, tak przycisn\u0105\u0107. I tak chwil\u0119 by\u0107 z tob\u0105. \u017beby to by\u0142o sto kilometr\u00f3w, przyjecha\u0142abym natychmiast. Mam ser. Przywioz\u0142abym\u2026 Tylko, dlaczego nic mi nie powiedzia\u0142e\u015b. Przecie\u017c pewnie mog\u0142abym co\u015b zrobi\u0107! Wiem, \u017ce by\u0142abym w stanie. Ale mia\u0142e\u015b mnie za g\u0142upi\u0105 pindzi\u0119, sam si\u0119 zmaga\u0142e\u015b, nie dopu\u015bci\u0142e\u015b mnie do siebie, nie poprosi\u0142e\u015b, nie poskar\u017cy\u0142e\u015b, a mog\u0142e\u015b. Wiesz przecie\u017c, \u017ce mog\u0142e\u015b wszystko. Mia\u0142e\u015b mnie za a\u017c tak g\u0142upi\u0105? Ja nic nie wiedzia\u0142am, nie mia\u0142am poj\u0119cia, z czym si\u0119 zmagasz? Teraz widz\u0119 \u2013 jeste\u015b indywidualist\u0105, wszystko robi\u0142e\u015b sam, \u015bwietnie zarz\u0105dza\u0142e\u015b lud\u017ami, tyra\u0142e\u015b dzie\u0144 i noc. W czasie rozmowy ze mn\u0105, podczas pisania list\u00f3w, naszych podr\u00f3\u017cy zajmowa\u0142e\u015b si\u0119 jednak zawsze czym\u015b innym! Ale zaraz, czekaj, kawy ci nie rozbi\u0142am, koszul nie prasowa\u0142am, raz ugotowa\u0142am zup\u0119, ale to dla wszystkich. Tak, mnie po prostu nie by\u0142o w twoim \u017cyciu! Nie dopu\u015bci\u0142e\u015b mnie. Ignorowa\u0142e\u015b mnie czy mo\u017ce tolerowa\u0142e\u015b jedynie? M\u00f3wi\u0142e\u015b to co powiedzie\u0107 chcia\u0142e\u015b czyli\u2026 milcza\u0142e\u015b\u2026 Nie, Ty nawet nie milcza\u0142e\u015b na temat tego, co masz ci\u0105gle pod powiekami.<\/div>\n

S\u0142ucha\u0142, jak zwykle, uprzejmie. Wywo\u0142a\u0142 map\u0119 i patrzy\u0142, gdzie musia\u0142by teraz by\u0107, \u017ceby mog\u0142a te sto kilometr\u00f3w do niego przyjecha\u0107. Nie pr\u00f3bowa\u0142 przerywa\u0107, prostowa\u0107, wyja\u015bnia\u0107. Nic by to i niczego i tak nie zmieni\u0142o. Ona zawsze m\u00f3wi\u0142a fugami i preludiami, nigdy nie ogranicza\u0142a si\u0119 do wybrzmienia akord\u00f3w. Byli jak dwa idealnie dobrane, spasowane ze sob\u0105 elementy. Ale tak idealnie, \u017ce nigdy nic nie mog\u0142oby w nich zazgrzyta\u0107, p\u0119kn\u0105\u0107 lub si\u0119 zaklinowa\u0107. Dopasowanie idealne. Szkoda, \u017ce w strukturze zabrak\u0142o tylko tego jednego plusa i jednego minusa. Tylko tego.<\/p>\n

Przez tyle lat rozmawiali ze sob\u0105 w sobie samych. Ona go idealizowa\u0142a, on nieustannie j\u0105 oplata\u0142. Ona gotowa by\u0142a wszystko, on nigdy nie powiedzia\u0142, \u017ce nie\u2026 Ona m\u00f3wi\u0142a i pyta\u0142a o wszystko, nawet bez s\u0142\u00f3w, on odpowiada\u0142, szczeg\u00f3\u0142owo i szczerze, zazwyczaj nie otwieraj\u0105c nawet ust.<\/p>\n

Zrobili rzecz dotychczas wr\u0119cz niemo\u017cliw\u0105 \u2013 zadr\u0119 na linii ich czasu. Ten p\u0142yn\u0105\u0142, oni razem z nim, tyle, \u017ce zahaczeni, spl\u0105tani drzazg\u0105 w pami\u0119ci sprzed trzydziestu kilku lat.<\/p>\n

Nie, ten przypadek nie mam \u017cadnego waloru dramaturgicznego, nie ma nawet intrygi. My\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce jakie\u015b proste opowiadanie napisz\u0119, ale… Tu nie ma nic interesuj\u0105cego. Ona go nie uderzy, on nie odepchnie jej od siebie, ona nie napluje mu w twarz, on nie skaleczy twardym s\u0142owem. No bo. niby jak? Ona gdzie\u015b tam, on chyba tu? Wi\u0119c, jak?<\/p>\n

&<\/span>#8211; No, dobra, p\u00f3\u017ano ju\u017c. No to cze\u015b\u0107.
\n– No, cze\u015b\u0107…<\/div>\n

Ekran telefonu jeszcze przez kilka sekund wy\u015bwietla\u0142 jej imi\u0119.<\/p>\n

Kot zeskoczy\u0142 z jej kolan. On si\u0119gn\u0105\u0142 po okulary. Ona popchn\u0119\u0142a nog\u0105 drzwi od szafy, bo z lustra w jej drzwiach patrzy\u0142a na ni\u0105 jaka\u015b pindzia. G\u0142upia pindzia… On szuka\u0142 w soczewce okular\u00f3w jakiego\u015b obrazu? Chcia\u0142by zobaczy\u0107 siebie z wymiaru w jakim toczy\u0142a si\u0119 ta rozmowa w zakamarku zatrzymanego czasu. U\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce w\u0142a\u015bnie odruchowo chcia\u0142 poprawi\u0107 krawat, kt\u00f3rego nie nosi ju\u017c od ponad trzydziestu lat\u2026 Taki mia\u0142 odruch. Kiedy si\u0119 spotykali, zawsze mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce ona najpierw patrzy na jego krawat, potem zagl\u0105da mu z u\u015bmiechem w oczy. \u015awiat\u0142o ekranu telewizora odbi\u0142o si\u0119 w okularze uwalanym kropelkami \u015bliny pe\u0142nej s\u0142\u00f3w, kt\u00f3rych w tej rozmowie nie wypowiedzia\u0142. Za chwil\u0119 wyschn\u0105…<\/p>\n

Bond nie patrzy\u0142 jej w oczy, ona unika\u0142a jego wzroku, ale gwa\u0142townie si\u0119 poruszy\u0142a. Uchwyci\u0142 jej nadgarstki i… i trucizna tylko jemu dedykowana wdar\u0142a si\u0119 w jego \u015bwiat. Nieodwracalnie.\u00a0<\/em><\/p>\n

W ich zwi\u0105zku to telefon przekazuje wszystkie tre\u015bci truj\u0105ce.<\/p>\n

Hm… Zapisa\u0142em ju\u017c druga kartk\u0119? A przecie\u017c mog\u0142em odwr\u00f3ci\u0107 t\u0119 pierwsz\u0105 na drug\u0105 stron\u0119. Cz\u0142owiek szasta \u017cyciem jakby to by\u0142y skrawki papieru. O, co ja pisze. Cz\u0142owiek szasta papierem, jakby by\u0142 on jego \u017cyciem.<\/p>\n

No, teraz dobrze.<\/p>\n

Bond spali\u0142 swoj\u0105 kartk\u0119. To uwalnia od zapisanej na niej, gn\u0119bi\u0105cej ci\u0119 my\u015bli, obsesji, udr\u0119ki, t\u0119sknoty.<\/p>\n

Ogie\u0144 wypala? Bzdura. \u017bywe zamienia na popi\u00f3\u0142? Tak\u017ce nonsens.<\/p>\n

Rozumiem\u2026<\/p>\n

Nic nie kryje k\u0142amstwa tak bardzo jak drugie k\u0142amstwo.<\/p>\n

Trzeba tylko co jaki\u015b czas je powtarza\u0107.<\/p>\n

Ale wiernie, dok\u0142adnie, aby nic spod niego nie wystawa\u0142o. O, tak:<\/p>\n

\u00a0\u00a0# Szkoda, naprawd\u0119, szkoda, \u017ce mia\u0142e\u015b mnie za g\u0142upi\u0105 pindzi\u0119. I szkoda, \u017ce tak Ci zosta\u0142o.<\/em><\/span><\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

# Szkoda, naprawd\u0119, szkoda, \u017ce mia\u0142e\u015b mnie za g\u0142upi\u0105 pindzi\u0119. I szkoda, \u017ce tak Ci zosta\u0142o.   Rozmawiali godzin\u0119? Jak zwykle. Ona tam, on tu, albo mo\u017ce odwrotnie? Na ekranie jego telewizora zatrzymany kadr z Bonda. Ona na granicy p\u0142aczu, z trucizn\u0105 rozpylon\u0105 na d\u0142oniach, roztrz\u0119siona\u2026 On \u2013 udaje, \u017ce ju\u017c jej nie kocha, ale\u2026 […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":8458,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[84],"tags":[363,361,362],"class_list":["post-8455","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wpis","tag-glosne-milczenie","tag-james-bond","tag-trucizna"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8455","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8455"}],"version-history":[{"count":28,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8455\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8494,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8455\/revisions\/8494"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8458"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8455"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}