(stycze\u0144 2019 roku, Mi\u0119dzyzdroje)<\/p>\n
<\/p>\n
Przez wiatr i krople deszczu us\u0142ysza\u0142em\u2026 p\u0142acz? Zdj\u0105\u0142em kaptur, zwolni\u0142em kroku\u2026 Podszed\u0142em bli\u017cej. Mo\u017ce skrada\u0142em si\u0119?<\/p>\n
Sta\u0142 ledwie kilka metr\u00f3w ode mnie. Lekko oparty o balustrad\u0119. Wpatrzony w morze.<\/p>\n
Gdy mnie dostrzeg\u0142 \u2013 wyprostowa\u0142 si\u0119, wysun\u0105\u0142 nieco do przodu.<\/p>\n
\u017bywej duszy przed i ani jednej za nami. Sk\u0142oni\u0142 si\u0119. Z ka\u017cdym krokiem jego g\u0142os narasta\u0142. Zatrzyma\u0142em si\u0119…<\/p>\n
Za\u015bpiewa\u0142!<\/p>\n
G\u0142os do\u015b\u0107 wyrobiony, czysty, silny.<\/p>\n
Patrzymy sobie w oczy.<\/p>\n
Pr\u00f3buj\u0119 zrozumie\u0107. Tak, s\u0142ysz\u0119 wyra\u017anie: \u0434\u0456\u0432\u0447\u0438\u043d\u0430\u2026 \u0427\u043e\u0440\u043d\u0435 \u043c\u043e\u0440\u0435\u2026<\/p>\n
Pr\u00f3buj\u0119 zagadn\u0105\u0107\u2026<\/p>\n
On nagle odzywa si\u0119: danke sch\u00f6n\u2026 danke, danke\u2026<\/p>\n
Dopiero po chwili dociera do niego, \u017ce pr\u00f3buj\u0119 rozmawia\u0107 z nim po rosyjsku. W tym samym czasie ja u\u015bwiadamiam sobie, jak wielki pope\u0142ni\u0142em b\u0142\u0105d. On tu nie przyjecha\u0142 po to, by na promenadzie, z kt\u00f3rej wida\u0107 niemiecki brzeg, rozmawia\u0107 z kimkolwiek po\u2026 po rosyjsku.<\/p>\n
– Niemiec? \u2013 pyta.<\/p>\n
Czuj\u0119 si\u0119 jakbym wsp\u00f3\u0142istnia\u0142 w \u2018black mirror\u2019, w tym odcinku, w kt\u00f3rym mog\u0119 zdecydowa\u0107, jaki b\u0119dzie dalszy rozw\u00f3j wydarze\u0144, kieruj\u0105c akcj\u0119 filmu w jeden z wykluczaj\u0105cych si\u0119 wzajemnie wariant\u00f3w.<\/p>\n
– \u0412\u0438 \u043d\u0456\u043c\u0435\u0446\u044c? \u2013 ponawia pytanie.<\/p>\n
Ma mo\u017ce 35 lat? Studiowa\u0142, pracowa\u0142, tworzy\u0142? Nie wiem.<\/p>\n
Stoimy. Nikogo przed, nikogo za nami. Posztormowe popo\u0142udnie. Nowa, imponuj\u0105ca promenada, szalej\u0105ce budowy apartamentowc\u00f3w, dziesi\u0105tki kilka dni temu \u015bci\u0119tych pot\u0119\u017cnych drzew. Zgilotynowane je, bo przes\u0142ania\u0142y \u2018widok na morze\u2019. Rozgl\u0105dam si\u0119 raz jeszcze. Ani jednej duszy przed, ani jednaj za nami. Stoimy na promenadzie. My\u015bl biegnie \u2013 jak te nagie, jak martwe dusze\u2026 On \u015bpiewa w nadziei, \u017ce kto\u015b w\u0142o\u017cy monet\u0119 do r\u0119kawicy le\u017c\u0105cej przy jego lewym bucie. Ja kurczowo trzymam si\u0119 jakiej\u015b kraw\u0119dzi oceanu niezrozumienia! S\u0142owa pie\u015bni kr\u0119c\u0105 si\u0119, jakby zapisane na jakim\u015b skrzypi\u0105cym, p\u0119kni\u0119tym kole fortuny.<\/p>\n
\u017bywej duszy\u2026<\/p>\n
On i ja.<\/p>\n
\u015apiewa i u\u015bmiecha si\u0119. Zostawi\u0142 dom, bliskich, przesz\u0142o\u015b\u0107 i\u2026 przysz\u0142o\u015b\u0107. Przyjecha\u0142 tu, gdzie stoi mi\u0119dzy torami poci\u0105g\u00f3w losu jad\u0105cych we wszystkich kierunkach, do kt\u00f3rych trudno wskoczy\u0107, a o wiele \u0142atwiej si\u0119 pod ich ko\u0142a rzuci\u0107.<\/p>\n
Stoi i \u015bpiewa. Tylko tyle tutaj mo\u017ce zrobi\u0107.<\/p>\n
Nie mia\u0142em odwagi zapyta\u0107, czy czuje si\u0119 szcz\u0119\u015bliwszym ni\u017ali tam, gdzie\u015b\u2026<\/p>\n
Nie mog\u0142em zdoby\u0107 si\u0119 w tym momencie na cho\u0107by odrobin\u0119 mniej idiotyczne pytanie, bo w tym samym momencie przed moimi oczyma gna\u0142 z potwornym \u0142oskotem i wrzaskiem poci\u0105g mojego losu. Ten, w kt\u00f3rym \u2013 jak mi si\u0119 wydawa\u0142o – zawsze mia\u0142em wygodne miejsce przy oknie.<\/p>\n
Tak mi si\u0119 wdawa\u0142o\u2026<\/p>\n
Wyj\u0105\u0142em z kieszeni monet\u0119. On lekko si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142 i sk\u0142oni\u0142. Twarz zwr\u00f3ci\u0142 w stron\u0119 morza i zacz\u0105\u0142 now\u0105 pie\u015b\u0144\u2026<\/p>\n
Sytuacja nas przeros\u0142a. Mnie przeros\u0142a. Nie mieli\u015bmy o czym rozmawia\u0107, ale przestrze\u0144 do przemy\u015ble\u0144 wype\u0142ni\u0142a ca\u0142y wszech\u015bwiat.<\/p>\n
Ilu jest Ukrai\u0144c\u00f3w na \u015bwiecie? A ilu Polak\u00f3w? Jakie jest prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce Polak, taki jak ja, spotka po nocnym sztormie, na promenadzie Ukrai\u0144ca, \u015bpiewaj\u0105cego ludowe piosenki morzu prosto w twarz? Jasne, wynik jest prosty: jeden na X.<\/p>\n
A teraz odwr\u00f3\u0107my to pytanie. Jakie jest prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce nad Morzem Czarnym, na podobnej promenadzie, spaceruj\u0105cy w posztormowe popo\u0142udnie Ukrainiec spotka Polaka \u015bpiewaj\u0105cego polskie piosenki ludowe? Polaka, kt\u00f3ry gnany sztormowym wiatrem dziej\u00f3w opu\u015bci sw\u00f3j dom, zostawi bliskich i pojedzie nad \u0427\u043e\u0440\u043d\u0435 \u043c\u043e\u0440\u0435\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
(stycze\u0144 2019 roku, Mi\u0119dzyzdroje)<\/p>\n
<\/p>\n