<\/p>\n
Od kilku dni prze\u015bladuje mnie sen: pr\u00f3buj\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 r\u0119k\u0119 by pom\u00f3c, poda\u0107 j\u0105 tak dobrze mi znanym i kochanym bliskim, ale ta r\u0119ka grz\u0119\u017anie w\u2026 nie wiem – czym? Dzieli mnie od nich jakby woda. Jakie\u015b medium, kt\u00f3re ani nie zniekszta\u0142ca obrazu, ani nie t\u0142umi g\u0142os\u00f3w, ale nie pozwala na kontakt bezpo\u015bredni.<\/p>\n
Ponawiam pr\u00f3b\u0119, r\u0119ka posuwa si\u0119 coraz dalej, ale od miejsca zetkni\u0119cia z owym medium \u2013 gdzie\u015b ginie. Nie widz\u0119 jej. Oni te\u017c jej nie widz\u0105. Wo\u0142aj\u0105: pom\u00f3\u017c! Odpowiadam \u2013 \u0142apcie moj\u0105 r\u0119k\u0119. Oni \u2013 to j\u0105 nam podaj\u2026<\/p>\n
Zdenerwowany koncentruj\u0119 si\u0119 teraz na r\u0119ce. Gdzie ona jest? Poruszam d\u0142oni\u0105, zginam palce, mam pe\u0142ne panowanie nad ka\u017cdym ruchem, ale nadal jej nie widz\u0119 a to co\u015b, co nie ma \u017cadnej konsystencji, nie ma temperatury ani nie stawia \u017cadnego oporu \u2013 nie pozwala mi widzie\u0107 tej sfery, w kt\u00f3rej r\u0119ka moja si\u0119 teraz znajduje. Nie dotykam niczego po tamtej trzeciej stronie. I kiedy ju\u017c decyduj\u0119, \u017ce zajrz\u0119 tam, gdzie jest moja r\u0119ka \u2013 budz\u0119 si\u0119 gwa\u0142townie, w pozie jakby dok\u0142adnie wyj\u0119tej ze snu: siedz\u0119 na \u0142\u00f3\u017cku, a praw\u0105 d\u0142o\u0144 mam wysuni\u0119t\u0105 przed siebie\u2026<\/p>\n
Zaczynam si\u0119 denerwowa\u0107 coraz bardziej, bo zapominam tych, kt\u00f3rym chcia\u0142em pom\u00f3c, a wiem, \u017ce to moi najbli\u017csi\u2026 Ale kt\u00f3rzy?<\/div>\n
Nie, nie sprawdzam sennik\u00f3w. W gruncie rzeczy, nie wiem, jakie mia\u0142bym im postawi\u0107 pytanie? O wod\u0119? Nie. Niemo\u017cno\u015b\u0107 udzielenia pomocy? Oczywi\u015bcie, \u017ce nie. Jak nazwa\u0107 to co jest sednem snu \u2013 czym jest wymiar, do kt\u00f3rego przenika moja r\u0119ka?<\/p>\n
Granic\u0119 Polski z Bia\u0142orusi\u0105 przekracza\u0142em zazwyczaj w nocy, jad\u0105c poci\u0105giem. To miejsce by\u0142o zawsze ch\u0142odne, sinawo-zielone, wilgotne. Nie lubi\u0142em go. Ojciec siedzia\u0142 zazwyczaj w bezruchu. Wtedy my\u015bla\u0142em, \u017ce jest niebywale cierpliwym cz\u0142owiekiem. Dzi\u015b patrz\u0119 na ten jego spok\u00f3j zupe\u0142nie inaczej.<\/p>\n
Kiedy podje\u017cd\u017ca\u0142em autem pod przej\u015bcie graniczne w Horn, gdy podawa\u0142em paszport DDRowskiej r\u0119ce, kt\u00f3ra wysuwa\u0142a si\u0119 z okienka w budce stra\u017cnika, ba\u0142em si\u0119, \u017ce nie odda mi ona paszportu, \u017ce szlaban si\u0119 nie podniesie, a ja b\u0119d\u0119 sta\u0142 na tym pustym przej\u015bciu do zmroku, przez ca\u0142\u0105 noc, kolejny dzie\u0144 i wszystkie nast\u0119pne (kilkana\u015bcie godzin, tak, to mi si\u0119 przytrafia\u0142o).<\/p>\n
Wzrok wbity we fragment \u015bwiata, kt\u00f3ry – wierzy\u0142em – musia\u0142 by\u0107 tak inny, w niczym nie podobny do tego za moimi plecami. \u015awiat – jak si\u0119 okaza\u0142o – z r\u00f3wnie wieloma granicami, ale jak\u017ce inaczej skonfigurowanymi. Jakby na miar\u0119, dla ka\u017cdego, indywidualnie…<\/p>\n
R\u0119ka wysuwa\u0142a si\u0119 jednak, oddawa\u0142a paszport a wskazuj\u0105cy palec pokazywa\u0142 parking, na kt\u00f3ry musia\u0142em podjecha\u0107. Tu zn\u00f3w czekanie. Po co? Ka\u017c\u0105 wszystko wypakowa\u0107? Otworz\u0105 torb\u0119, zajrz\u0105 do kartonu? Co kt\u00f3ry\u015b raz palec wskazywa\u0142 pobliski pawilon z bram\u0105 podnoszon\u0105 automatycznie. Dwie-trzy godziny niebytu. Kontrola osobista, rozbieranie, wyjmowanie wszystkiego z kieszeni, portfela, ze skrytki auta, zdejmowanie dywanik\u00f3w, odkr\u0119canie tapicerki, obracanie ko\u0142a zapasowego w nadziei, \u017ce co\u015b tam zosta\u0142o schowane\u2026<\/p>\n
Zauwa\u017c\u2026 Ka\u017cde twoje spotkanie, bez znaczenia czy z kim\u015b znanym czy z nieznajomym\u2026 Podchodzisz, ale zawsze zatrzymujecie si\u0119 w pewnej odleg\u0142o\u015bci. Nawet, je\u015bli \u2013 zwr\u00f3\u0107 na to uwag\u0119 \u2013 rzucasz si\u0119 komu\u015b w ramiona, zawsze przekraczasz pewn\u0105 granic\u0119. Wyra\u017anie to s\u0142ycha\u0107! Tylko nie zwracasz na to uwagi. Na szcz\u0119\u015bcie, ka\u017cda z tych granic jest w istocie pozbawiona tajemnicy. Nie tak, jak ta z mojego snu.<\/p>\n
Jestem pewny, \u017ce w literaturze science fiction kto\u015b opisa\u0142 \u015bwiat ludzi w kokonach, ba\u0144kach, ochronnych sferach zapewniaj\u0105cych ka\u017cdemu poczucie autonomii, niezale\u017cno\u015bci, ale tak\u017ce wykluczaj\u0105cych blisko\u015b\u0107, bezpo\u015brednio\u015b\u0107, jedno\u015b\u0107.<\/p>\n
Odr\u0119bno\u015b\u0107 i swoi\u015bcie rozumiany dystans \u2013 chroni\u0105 nas przed sob\u0105. Blisko\u015b\u0107 \u2013 to niemal\u017ce inwazja, agresja, pacyfikacja. To tak, jak z przej\u015bciem na ty\u2026 Pryska elegancja i uprzejmo\u015b\u0107, wkracza totumfacko\u015b i niezno\u015bna poufa\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
Granice\u2026<\/p>\n
Polne kwiaty. Ile ich, jakie barwne i \u017cywotne\u2026 P\u0142on\u0105 kolorami i dum\u0105 ze swej urody. Nawet chwasty (kto je tak nazwa\u0142?). A zbierz r\u00f3\u017cnych ludzi i postaw ich na zagonie. \u017baden z nich nie do\u017cyje zmroku.<\/p>\n
Ludzko\u015b\u0107 najpe\u0142niej rozwija\u0142aby si\u0119 tylko wtedy, gdyby ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi dana by\u0142a jedna, wy\u0142\u0105cznie dla niego przeznaczona\u2013 bezludna wyspa.<\/p>\n
p.s. 1<\/p>\n
W tv obrazy znad granicy bia\u0142orusko-polskiej. Nocne zdj\u0119cia z noktowizor\u00f3w pokazuj\u0105ce setki ognisk. Temperatura bliska poziomu sumienia. Tysi\u0105ce ludzi na granicy. Z jednej strony opasanej drutem kolczastym, z drugiej \u2013 kolczastym \u017cyciem. A nad nimi wielki be\u0142kot, bia\u0142ka oczu w patriotycznym transie, d\u0142onie splecione pod sercem.<\/p>\n
Kilka dni wcze\u015bniej umiera m\u0142oda kobieta. Nie mo\u017ce wyrwa\u0107 z siebie zabijaj\u0105cego j\u0105 p\u0142odu, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 najukocha\u0144sz\u0105 istot\u0105, z niej zrodzon\u0105. Nikt jej nie pomaga. Bo nie mo\u017ce przekroczy\u0107 granicy. Kilku granic, niezliczonej ilo\u015bci granic! Kto\u015b je nam ustawi\u0142, czy sami\u015bmy si\u0119 nimi obudowali?<\/p>\n
<\/p>\n
p.s.2<\/p>\n
Zdj\u0119cia?<\/p>\n
Kiedy\u015b cudne, l\u015bni\u0105ce, wzbudzaj\u0105ce podziw elementy wykonane z r\u00f3\u017cnych materia\u0142\u00f3w. Po\u0142\u0105czone \u2013 elementarna wiedza z zakresu chemii i fizyki \u2013 wesz\u0142y w interakcj\u0119. T\u0119 \u2013 przyspieszy\u0142 ogie\u0144. Gdy zgas\u0142 \u2013 wypali\u0142y si\u0119 nawet wspomnienia o niegdysiejszym blasku\u2026<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nie, nie sprawdzam sennik\u00f3w. W gruncie rzeczy, nie wiem, jakie mia\u0142bym im postawi\u0107 pytanie? O wod\u0119? Nie. Niemo\u017cno\u015b\u0107 udzielenia pomocy? Oczywi\u015bcie, \u017ce nie. Jak nazwa\u0107 to co jest sednem snu \u2013 czym jest wymiar, do kt\u00f3rego przenika moja r\u0119ka? Granic\u0119 Polski z Bia\u0142orusi\u0105 przekracza\u0142em zazwyczaj w nocy, jad\u0105c poci\u0105giem. To miejsce by\u0142o zawsze ch\u0142odne, […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":7558,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[85,138],"tags":[300,299,298,297],"class_list":["post-7397","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-post","category-ulotne","tag-alienacja","tag-empatia","tag-granica","tag-sen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7397","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7397"}],"version-history":[{"count":35,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7397\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7551,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7397\/revisions\/7551"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7558"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7397"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7397"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7397"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}