Paluszki same si\u0119 do niej rw\u0105, a n\u00f3\u017cki\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n A no w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n To mo\u017ce dla wypr\u00f3bowania co\u015b o nich\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n – Idziesz? – zapyta\u0142a lewa<\/p>\n – Sama nie wiem\u2026 – cedzi\u0142a prawa.<\/p>\n – Chod\u017a, dobrze nam to zrobi – nalega\u0142a lewa.<\/p>\n – Mo\u017ce pada\u0107.<\/p>\n – Nie zrz\u0119d\u017a. Idziemy, do mola i z powrotem. Rutyna! – podkr\u0119ca\u0142a lewa.<\/p>\n – Musia\u0142abym si\u0119 przebra\u0107, a nie wiem, czy nie b\u0119dzie wietrznie?<\/p>\n Lewa unios\u0142a lekko palce w g\u00f3r\u0119 i warkn\u0119\u0142a ostrzegawczo. Obie, osi\u0105gn\u0119\u0142y w tym momencie tak typowy dla nich stan psychomotorycznej jedni.<\/p>\n Ruszy\u0142y.<\/p>\n Lewa, orze\u017awiona i wyluzowana, prawa – spi\u0119ta i nieprzekonana. Ta z trudem powstrzymuj\u0105ca energi\u0119, tamta wr\u0119cz wymiotuj\u0105ca ni\u0105 a\u017c do utraty przytomno\u015bci.<\/p>\n – Ch\u0142odno – zagadn\u0119\u0142a.<\/p>\n – Rozgrzejesz si\u0119. Tylko nie wlecz si\u0119 tak, nie oci\u0105gaj si\u0119, no, dawaj, dawaj! – lewa nakr\u0119ca\u0142a si\u0119 czuj\u0105c w powietrzu wiatr od morza..<\/p>\n Na molo nie by\u0142o nikogo.\u00a0<\/span><\/p>\n – Wyprostuj si\u0119, wysu\u0144 kolano do przodu, nie garb si\u0119! – komenderowa\u0142a lewa.<\/p>\n – Mog\u0119 wr\u00f3ci\u0107 – b\u0105kn\u0119\u0142a pod \u0142ydk\u0105 prawa.<\/p>\n Lewa wyci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej. Czu\u0142a, jak puszczaj\u0105 blokady mi\u0119\u015bni, krok si\u0119 wyd\u0142u\u017ca, a \u0142upanie w podudziu znikn\u0119\u0142o.<\/p>\n – Wczoraj zdr\u0119twia\u0142am – zagadn\u0119\u0142a praw\u0105.<\/p>\n – Nie masz ju\u017c osiemnastu lat – ta skwitowa\u0142a z wrodzonym optymizmem.<\/p>\n – Ja zawsze mam osiemna\u015bcie lat. Mog\u0119 ci udowodni\u0107! Zata\u0144czymy?<\/p>\n – Zwariowa\u0142a\u015b? Na molo? – prawa skurczy\u0142a si\u0119 bardziej ni\u017c kiedykolwiek, pozwalaj\u0105c nogawce, by swobodnie opad\u0142a na but. – Sk\u0105d si\u0119 w tobie rodz\u0105 takie pomys\u0142y? Chcesz mi dokuczy\u0107? Droczysz si\u0119? Masz kompleksy? Daj spok\u00f3j! \u00a0<\/span><\/p>\n Lewa beznami\u0119tnie ch\u0142on\u0119\u0142a ten entuzjazm prawej. Nie lubi\u0142a, gdy ta, w z\u0142o\u015bci, zbytnio si\u0119 od niej oddala\u0142a. Szczeg\u00f3lnie na molo pe\u0142nym ludzi. Na szcz\u0119\u015bcie dzi\u015b by\u0142y tu same.\u00a0<\/span><\/p>\n Od pocz\u0105tku mia\u0142y ze sob\u0105 problem. Piel\u0119gniarka w porod\u00f3wce przykry\u0142a tylko praw\u0105, pozwalaj\u0105c lewej, by ta le\u017ca\u0142a bezpo\u015brednio na szalce wagi dla niemowlak\u00f3w. Ch\u0142\u00f3d metalu by\u0142 dla lewej czym\u015b nieoczekiwanym i nieznanym, zmrozi\u0142 rado\u015b\u0107 z fikania, dotychczas tak kr\u0119powanego maminym podserduszem. Teraz mo\u017cna by\u0142o wierzga\u0107, kopa\u0107, podrygiwa\u0107, skaka\u0107 w bok i w g\u00f3r\u0119, ale jak to robi\u0107, skoro prawa zawin\u0119\u0142a si\u0119 w tetrowy ga\u0142gan!\u00a0<\/span><\/p>\n – Ty, rusz si\u0119, zobacz, kurcz\u0119, jak tu fajnie – wywo\u0142a\u0142a z pami\u0119ci tamten moment. – Wy\u0142a\u017a, ej\u017ce, widzisz jak tu jest super?<\/p>\n Prawa \u015bciska\u0142a pieluch\u0119 dr\u017c\u0105c, by ta si\u0119 nie rozchyli\u0142a, nie wpu\u015bci\u0142a ch\u0142odu do tej namiastki poprzedniego \u017cycia, pe\u0142nego ciep\u0142a i mi\u0142o\u015bci, leniwego, wolnego od jakichkolwiek problem\u00f3w. Mo\u017cna by\u0142o tam za\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na siebie, kr\u0119ci\u0107 st\u00f3pk\u0105 k\u00f3\u0142eczka\u00a0albo macha\u0107-waha\u0107 ni\u0105 ile i jak tylko si\u0119 chcia\u0142o. Uwielbia\u0142a te zabawy z p\u0119powin\u0105, te oplociki, menueciki, warkoczyki\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n – Cholera! – okrzyk lewej wyrwa\u0142 j\u0105 z b\u0142ogo\u015bci wspomnie\u0144, gdy tylko wesz\u0142y na przymolowy trotuar. – Patrz, jakie wyrwy i dziury! Kto uk\u0142ada\u0142 ten chodnik? Chrz\u0105szcz czy pijak? Ten pierwszy od drugiego r\u00f3\u017cni si\u0119 tylko\u2026 dykcj\u0105!<\/p>\n – A m\u00f3wi\u0142am – zosta\u0144my w domu, wlejmy gor\u0105c\u0105 wod\u0119 do miednicy, wygrzejmy si\u0119, a potem siup do ciep\u0142ej skarpety i pod ko\u0142derk\u0119.<\/p>\n Lewa le\u017ca\u0142a na betonowej p\u0142ycie, nie pr\u00f3buj\u0105c nawet si\u0119 ruszy\u0107, bo b\u00f3l by\u0142 przeszywaj\u0105cy do szpiku pogruchotanej ko\u015bci.<\/p>\n – Obawiam si\u0119, \u017ce moja nowa skarpeta b\u0119dzie z gipsu.\u00a0<\/span><\/p>\n – Och! Nie mo\u017cesz mi tego zrobi\u0107! Jak ja b\u0119d\u0119 wtedy obok ciebie wygl\u0105da\u0142a? O, nie! Przecie\u017c nie wci\u0105gn\u0119 rajstop, a na po\u0144czoch\u0119 – za zimno jeszcze! A prosi\u0142am, b\u0142aga\u0142am – zosta\u0144my w domu!\u00a0<\/span><\/p>\n Prawa kr\u0119ci\u0142a si\u0119 w k\u00f3\u0142ko, nie spogl\u0105daj\u0105c nawet na lew\u0105, kt\u00f3ra najwyra\u017aniej dozna\u0142a z\u0142amania z przemieszczeniem. Opuchlizna powi\u0119ksza\u0142a si\u0119 z ka\u017cd\u0105 chwil\u0105, b\u00f3l stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej dokuczliwy. Na sk\u00f3rze pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze krople potu. Tak, zaczyna\u0142a gor\u0105czkowa\u0107. Wizja gangreny wprawia\u0142a jej paznokcie w pl\u0105s.<\/p>\n – Nie zrz\u0119d\u017a, tylko pom\u00f3\u017c mi, wezwij pomoc!\u00a0<\/span><\/p>\n Prawa zaj\u0119ta swoim wewn\u0119trznym b\u00f3lem, rozdarciem i bezradno\u015bci\u0105, wyrzuca\u0142a sobie, \u017ce jest tak s\u0142aba, \u017ce nie sta\u0107 jej na radykalne posuni\u0119cie.<\/p>\n – Odchodz\u0119. Nie mam ju\u017c si\u0142y z tob\u0105 walczy\u0107. Nie chc\u0119 ulega\u0107 twojej przemocy, temu zmuszaniu mnie do robienia rzeczy, na kt\u00f3re nie mam ochoty. Tyle razy prosi\u0142am, tyle razy obiecywa\u0142a\u015b, i co? Masz sobie za nic to, \u017ce ja cierpi\u0119. Liczy si\u0119 tylko tw\u00f3j egoizm i zachcianki. Nigdy nie wydoro\u015blejesz, tak trudno z sob\u0105 tworzy\u0107 zgodny zwi\u0105zek. O! Dlaczego ja ci tak ulega\u0142am? Bo\u017ce, jaka ja by\u0142am g\u0142upia! Jaka prawa! Dlaczego tak uparcie si\u0119 ciebie trzymam, podczas gdy co krok wzbudzam takie zainteresowanie ca\u0142ego otoczenia! Ile\u017c s\u0142\u00f3w zachwytu, jaki podziw i powa\u017canie. Przecie\u017c, ja, ja, ja mog\u0142am paradowa\u0107 w ka\u017cdym buciku, mie\u0107 obcasy ka\u017cdego trzewiczka. A oni? Oni wszyscy by mnie na udach nosili! Cieszy\u0142abym si\u0119 ich mi\u0142o\u015bci\u0105 i szacunkiem, ale ja by\u0142a ci wiern\u0105! O! Bo tak prosi\u0142a\u015b, b\u0142aga\u0142a\u015b, obiecywa\u0142a\u015b. Zaufa\u0142am ci! Niecnoto i pr\u00f3\u017cniaczko! – z wyra\u017anym niesmakiem, by nie powiedzie\u0107 – obrzydzeniem, spojrza\u0142a na lew\u0105, nienaturalnie wykrzywion\u0105 i bezradn\u0105. – Ty kuternogo i ofermo! Co\u015b ty najlepszego narobi\u0142a! W jakiej ty mnie sytuacji teraz postawi\u0142a\u015b?<\/p>\n – Ja, ja\u2026 Z\u0142ama\u0142am si\u0119\u2026 I to nawet w dw\u00f3ch miejscach!\u00a0<\/span><\/p>\n – \u017beby mi na z\u0142o\u015b\u0107 zrobi\u0107! Nie! Definitywnie – nie! Odchodz\u0119! \u017begnaj! I nie dzwo\u0144 ju\u017c do mnie, nie przychod\u017a, nie wystawaj pod oknem, nie wk\u0142adaj tych cholernych kaleson\u00f3w z ba\u0142wankami! Sama jeste\u015b ba\u0142wanem!\u00a0<\/span><\/p>\n – No, moja droga – pani rehabilitantka splot\u0142a d\u0142onie uk\u0142adaj\u0105c je nadobnie w okolicach splotu.<\/p>\n – Troch\u0119 jeszcze boli – skar\u017cy\u0142a si\u0119 lewa, paraduj\u0105c przed pani\u0105 magister, kt\u00f3ra od\u00a0 <\/span>kilku tygodni j\u0105 pie\u015bci\u0142a i masowa\u0142a, rozgrzewa\u0142a i uciska\u0142a.<\/p>\n – Tak dobrze nam razem by\u0142o – westchn\u0119\u0142a bezg\u0142o\u015bnie lewa. Wiedzia\u0142a, \u017ce to ich ostatnie spotkanie.\u00a0<\/span><\/p>\n Lewa ka\u017cdego ranka z wielk\u0105 niecierpliwo\u015bci\u0105 czeka\u0142a na porann\u0105 gimnastyk\u0119, na ten kontredans, polegaj\u0105cy na powtarzaniu ruch\u00f3w i gest\u00f3w wyj\u0105tkowo smuk\u0142ych, misternie umi\u0119\u015bnionych \u0142ydek instruktorki. Lewa zapami\u0119tywa\u0142a si\u0119, nie by\u0142a w stanie opanowa\u0107 \u017cadnych my\u015bli, kt\u00f3re nakazywa\u0142y jej \u0142amanie tej subtelnej granicy pozor\u00f3w. Ot, przypadkowe mu\u015bni\u0119cie, delikatne skrzy\u017cowanie, otarcie czy\u2026 No, nie, to by\u0142aby ju\u017c zbyt daleko posuni\u0119ta poufa\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n Ale lewa wiedzia\u0142a, \u017ce los zn\u00f3w si\u0119 do niej u\u015bmiecha\u2026 Tylko\u2026 co na to powie prawa?\u00a0<\/span><\/p>\n —ooo0ooo—<\/p>\n Drogi Czytelniku… Co ty wiesz o \u015bwiecie mi\u0119dzy nogami\u2026\u00a0 <\/span>Dziej\u0105 si\u0119 tam rzeczy, o kt\u00f3rych nawet reformom si\u0119 nie \u015bni\u0142o\u2026<\/p><\/blockquote>\n —ooo0ooo—<\/p>\n – lewa prawej nigdy nie zrozumie<\/p>\n – uderz lew\u0105, to prawa si\u0119 odezwie<\/p>\n – dop\u00f3ty lewa swawoli, dop\u00f3ki jej si\u0119 prawa nie zbiesi<\/p>\n – miej lew\u0105, ale patrz na praw\u0105<\/p>\n – lewa na Maroko, a prawa na Kaukaz<\/p>\n – co lewa, to nie prawa<\/p>\n – lewa ko\u0142em si\u0119 toczy<\/p>\n – gada\u0142a lewa do obrazu, a obraz do prawej ani razu<\/p>\n – gdyby lewa nie skaka\u0142a, prawa by si\u0119 nie z\u0142ama\u0142a<\/p>\n – lew\u0105 muru nie przebijesz<\/p>\n – hulaj lewa, prawej nie ma<\/p>\n – i lewa syta, i prawa ca\u0142a<\/p>\n – lewa my\u015bla\u0142a o niedzieli, a w sobot\u0119 praw\u0105 \u015bci\u0119li<\/p>\n – jedna lewa wiosny nie czyni<\/p>\n – kto nie ma w lewej, ten ma w prawej<\/p>\n – lewa pyta, prawa b\u0142\u0105dzi<\/p>\n – lewe jest wrogiem prawego<\/p>\n – lepsza lewa w gar\u015bci, ni\u017c prawa na dachu<\/p>\n – lewa pa\u0144ska na pstrej prawej je\u017adzi<\/p>\n – lewa przyjmie rad\u0119, prawa ni\u0105 wzgardzi<\/p>\n – m\u0105drzejsza lewa od prawej<\/p>\n – lewa jest srebrem, a prawa z\u0142otem<\/p>\n – lewa nie posz\u0142a w las<\/p>\n – nie ma gdzie lewej wcisn\u0105\u0107<\/p>\n – nie ma lewej bez wyj\u0105tku<\/p>\n – nie ma lewej bez kolc\u00f3w<\/p>\n – nie taka lewa straszna jak j\u0105 maluj\u0105<\/p>\n – od swej lewej blisko prawa pada<\/p>\n – lewa czyni z\u0142odzieja<\/p>\n – lewa za lew\u0105, prawa za praw\u0105<\/p>\n – tak lewa kraje, jak jej prawej staje<\/p>\n – lewa prawej si\u0119 chwyta<\/p>\n – trafi\u0142a lewa na praw\u0105<\/p>\n – twarda lewa do zgryzienia<\/p>\n – trafi\u0142o si\u0119 lewej prawe ziarno<\/p>\n – uderz w lew\u0105, a prawa si\u0119 odezwie<\/p>\n – upiec dwie lewe na prawym ogniu<\/p>\n – wy\u0142\u00f3\u017c lew\u0105 na praw\u0105<\/p>\n – z tej lewej prawej nie b\u0119dzie<\/p>\n – zwiesi\u0107 lew\u0105 na kwint\u0119<\/p>\n – \u017cy\u0107 jak lewa z praw\u0105<\/p>\n —ooo0ooo—<\/p>\nNogi<\/h2>\n
As time goes by…<\/h2>\n
Pointy:<\/h2>\n
![\"\"](\"https:\/\/koszur.net\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/nogi02.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"