{"id":6861,"date":"2021-03-06T17:31:20","date_gmt":"2021-03-06T16:31:20","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=6861"},"modified":"2021-03-08T21:08:43","modified_gmt":"2021-03-08T20:08:43","slug":"plot","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2021\/03\/06\/plot\/","title":{"rendered":"P\u0142ot"},"content":{"rendered":"

P\u0142ot.<\/h1>\n

Ludzie m\u00f3wili, \u017ce sta\u0142 tu zawsze. Dopiero p\u00f3\u017aniej pobudowano te domy po obu jego stronach.<\/p>\n

Ona urodzi\u0142a si\u0119 bezg\u0142o\u015bnie, w chwil\u0119 po tym, jak za \u015bcian\u0105, w izbie roz\u015bwietlanej ledwo tl\u0105cym si\u0119 kawa\u0142kiem drewna urodzi\u0142 si\u0119 on. W krzyku i z\u0142orzeczeniu, w blu\u017anierstwie i b\u0142aganiu o ulg\u0119\u2026<\/p>\n

Po po\u0142udniu, gdy s\u0142o\u0144ce obesz\u0142o oba domostwa od podw\u00f3rza, wyniesiono dzieci na bo\u017cy \u015bwiat. Najpierw, po tej stronie p\u0142otu, stara babka zrobi\u0142a krzy\u017c na czole dziewczynki. Potem \u2013 po tamtej stronie tego p\u0142otu \u2013 inna stara kobieta pob\u0142ogos\u0142awi\u0142a ch\u0142opca.<\/p>\n

Po chwili, bez s\u0142owa, obie rodziny wr\u00f3ci\u0142y do dom\u00f3w. Nikt z tych nie spojrza\u0142 na tamtych, tamci \u2013 nie zwr\u00f3cili wzroku w stron\u0119 tych.<\/p>\n

Nigdy wcze\u015bniej nikt, w \u017cadnej sprawie, granicy wyznaczonej przez p\u0142ot nie przekroczy\u0142. Jakby z obu stron by\u0142o tylko\u2026 nic.<\/p>\n

Ju\u017c w po\u0142owie listopada, p\u0142ot znika\u0142 zasypany \u015bniegiem. Kiedy jednak przychodzi\u0142a pe\u0142nia, na \u015bniegu wyczuwana bardziej ni\u017c widoczna by\u0142a wyra\u017ana kreska granicy mi\u0119dzy obej\u015bciami.<\/p>\n

Wiosn\u0105 na p\u0142ocie nie wieszano pierzyn, nie nadziewano na sztachety garnk\u00f3w, nie opierano o niego rolniczych narz\u0119dzi.<\/p>\n

Ona i on biegali po swoich podw\u00f3rkach. Bywa\u0142o, stawa\u0142y naprzeciw siebie, niemal w bezruchu, ale \u017cadne nigdy nie zobaczy\u0142o w ca\u0142o\u015bci drugiego, bo sztachety p\u0142otu by\u0142y nabite zbyt g\u0119sto.<\/p>\n

Milcza\u0142y. Nie p\u0142aka\u0142y, nie \u015bmia\u0142y si\u0119, nie przezywa\u0142y.<\/p>\n

Nikt te\u017c ich nie przywo\u0142ywa\u0142. Wystarczy\u0142o skrzypni\u0119cie drzwi, by wiedzia\u0142y, co robi\u0107.<\/p>\n

Pewnej wiosny, gdy pierwszy raz wybieg\u0142y na podw\u00f3rza, mog\u0142y ujrze\u0107 siebie\u2026 ponad p\u0142otem. Twarze, oczy, usta \u2013 wszystko w jednym obrazie. Ale \u017cadne nie podnios\u0142o wzroku. Sta\u0142y w milczeniu, zaciekawione sob\u0105, jakby zwi\u0105zane niewidzialn\u0105 \u017celazn\u0105 lin\u0105.<\/p>\n

Kiedy on szed\u0142 za p\u0142ugiem, ona pieli\u0142a grz\u0105dki w cz\u0119\u015bci ogrodu, przy sadzie granicz\u0105cym z jego polem. Od \u015bwitu do zmroku byli niemal na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki od siebie, ale na tyle daleko, \u017ce ju\u017c \u017cadnemu nie starczy\u0142oby \u017cycia by \u015bwiat obej\u015b\u0107 naoko\u0142o by wej\u015b\u0107 na tamto podw\u00f3rze, zagon czy sad.<\/p>\n

Kt\u00f3rego\u015b dnia poczu\u0142, \u017ce troch\u0119 mocniej zaplot\u0142a warkocz. Wiedzia\u0142, \u017ce chcia\u0142a ukry\u0107 pierwsze siwe w\u0142osy. Zauwa\u017cy\u0142, \u017ce wyci\u0105gaj\u0105c wiadro ze studni wlewa\u0142a ju\u017c tylko po\u0142ow\u0119 jego zawarto\u015bci do cebrzyka, kt\u00f3ry z mozo\u0142em nios\u0142a do domu. Ona za\u015b nabiera\u0142a pewno\u015bci, \u017ce on unosi jedynie siekier\u0119 i pozwala jej by w\u0142asnym ci\u0119\u017carem roz\u0142upywa\u0142a kolejne polano. Kiedy\u015b wali\u0142 t\u0105 siekier\u0105 z tak\u0105 moc\u0105, \u017ce drzazgi lecia\u0142y we wszystkie strony jak refleksy ogniska nad wartko p\u0142yn\u0105c\u0105 nieopodal rzek\u0105. Liczy\u0142a ka\u017cdy jego krok, wiedzia\u0142a, \u017ce aby przej\u015b\u0107 przez podw\u00f3rze musi ich zrobi\u0107 dzi\u015b dwa razy wi\u0119cej ni\u017c wtedy, gdy \u017curawie wpadaj\u0105c w wir powietrza znad stepu, z wrzaskiem zatacza\u0142y ko\u0142o nad wsi\u0105 i p\u0119dzi\u0142y ku lepszym \u015bwiatom.<\/p>\n

Do glinianego kubka wla\u0142a ostatnie krople mleka. Ju\u017c wi\u0119cej nie b\u0119dzie go mia\u0142a. Krowa pad\u0142a. Nikt nie wie, ile mia\u0142a lat. Chwil\u0119 przed \u015bwitem, z przyzwyczajenia posz\u0142a do opustosza\u0142ej obory, a wracaj\u0105c odnios\u0142a wra\u017cenie jakby w oknie po tamtej stronie p\u0142otu pojawi\u0142 si\u0119 jaki\u015b cie\u0144.<\/p>\n

Cie\u0144 zatrzyma\u0142 si\u0119 na chwil\u0119, pierwszy raz w \u017cyciu zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w jej stron\u0119. W\u0142o\u017cy\u0142 czapk\u0119 na g\u0142ow\u0119 i zapi\u0105\u0142 surdut. I umar\u0142.<\/p>\n

Poczu\u0142a ogromny ci\u0119\u017car w piersiach. Spojrza\u0142a na nie. Zdziwiona. Jakby nigdy wcze\u015bniej ich nie widzia\u0142a. Wolno unios\u0142a r\u0119k\u0119, przycisn\u0119\u0142a j\u0105 z ca\u0142ych si\u0142, jakby chcia\u0142a chwyci\u0107 tkwi\u0105cy tam przez ca\u0142e \u017cycie jaki\u015b kolec. Albo wcisn\u0105\u0107 go jeszcze bardziej, wbi\u0107.<\/p>\n

Gdy s\u0142o\u0144ce zasz\u0142o obej\u015bcie od podw\u00f3rka, zobaczy\u0142o, \u017ce ona siedzi na \u015brodku izby, a z zaci\u015bni\u0119tej pi\u0119\u015bci skapn\u0119\u0142a na pod\u0142og\u0119 kropla krwi\u2026. Ostatnia.<\/p>\n

Na cmentarz poniesiono ich w jednym kondukcie. Pochowano, jak\u017ceby inaczej skoro ca\u0142e \u017cycie mieszkali obok siebie, razem, tam, na skraju, po jednej stronie cmentarnego p\u0142otu.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

P\u0142ot. Ludzie m\u00f3wili, \u017ce sta\u0142 tu zawsze. Dopiero p\u00f3\u017aniej pobudowano te domy po obu jego stronach. Ona urodzi\u0142a si\u0119 bezg\u0142o\u015bnie, w chwil\u0119 po tym, jak za \u015bcian\u0105, w izbie roz\u015bwietlanej ledwo tl\u0105cym si\u0119 kawa\u0142kiem drewna urodzi\u0142 si\u0119 on. W krzyku i z\u0142orzeczeniu, w blu\u017anierstwie i b\u0142aganiu o ulg\u0119\u2026 Po po\u0142udniu, gdy s\u0142o\u0144ce obesz\u0142o oba domostwa […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":6863,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[292],"tags":[293],"class_list":["post-6861","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-dlubanie","tag-dlubanie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6861","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6861"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6861\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6909,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6861\/revisions\/6909"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6863"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6861"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6861"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6861"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}