\u2013 Bo to wa\u017cne, \u017ceby wiedzie\u0107!<\/p>\n
Naczelny, Zbigniew Puchalski poda\u0142 mi kartk\u0119 z tak charakterystycznym dla charakteru jego pisma zawijasami. Jaki\u015b numer telefonu, dwa nazwiska.<\/p>\n
\u2013 Zg\u0142osi si\u0119 pan w sekretariacie Pierwszego. B\u0119dzie tam towarzysz Barcikowski. On wie, \u017ce pan przyjedzie. Prosz\u0119 wzi\u0105\u0107 dodatkow\u0105 ta\u015bm\u0119. B\u0119dzie pan chodzi\u0142 jak cie\u0144 za sekretarzem Barcikowskim. Nie wiem, czy do\u0142\u0105czy tam kto\u015b z PAP, ale sadz\u0119, \u017ce oni maj\u0105 w\u0142asne kana\u0142y.<\/p>\n
W kiosku Komitetu Wojew\u00f3dzkiego zawsze mo\u017cna by\u0142o kupi\u0107 carmeny. Wzi\u0105\u0142em dwie paczki. Poszed\u0142em na g\u00f3r\u0119. W sekretariacie \u2013 dosta\u0142em kaw\u0119 i naj\u015bwie\u017csze nas\u0142uchy Wolnej Europy. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich nagra\u0142em ju\u017c kilka dni temu z cudem zdobytego radioodbiornika \u201eAmator Stereo\u201d. In\u017cynier Jurek Kot do\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142owic\u0119 UKF do odbioru zachodnich stacji. Ale teraz liczy\u0142y si\u0119 te kr\u00f3tkie, zazwyczaj zag\u0142uszane przez elektroniczne szczekaczki, ale do\u015b\u0107 dobrze odbierane po p\u00f3\u0142nocy, gdy poprawia\u0142a si\u0119 propagacja fal radiowych. Zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce nie powiedzia\u0142em \u017conie, gdzie id\u0119, na jak d\u0142ugo, co zrobimy na obiad? Znowu og\u00f3rkowa czy mielone?<\/p>\n
Siedz\u0119 w KW ju\u017c kolejn\u0105 godzin\u0119. Zadzwoni\u0142em do redakcji. Serwis popo\u0142udniowy p\u00f3jdzie z ta\u015bmy. Teksty do jutrzejszego Studia Ba\u0142tyk przeczytam i zatwierdz\u0119 wieczorem. No, a jak b\u0119d\u0119 tutaj siedzia\u0142 do rana, to co? Ryszard Bogunowicz za\u017cartowa\u0142, gdy do niego zadzwoni\u0142em z pro\u015bb\u0105, czy nie przeczyta\u0142by serwisu, bo nie wiem, kiedy st\u0105d wyjd\u0119?<\/p>\n
\u2013 Robisz karier\u0119! Ma\u0142y \u015bwiatek Samy Lee! \u2013 cz\u0119sto przywo\u0142ywa\u0142 tytu\u0142 tego filmu, gdy komentowa\u0142 moje radiowe poczynania. – Taki jak ty to\u2026<\/p>\n
W tej samej chwili otworzy\u0142y si\u0119 drzwi gabinetu pierwszego sekretarza\u2026. Sekretarka unios\u0142a si\u0119 i chcia\u0142a mnie przedstawi\u0107 Kazimierzowi Barcikowskiemu.<\/p>\n
\u2013 A, to pewnie wy jeste\u015bcie z radia? Prosz\u0119, wejd\u017acie.<\/p>\n
Pojedziemy do stoczni. Mam notowa\u0107 i rejestrowa\u0107 przebieg rozm\u00f3w. Nie u\u017cy\u0142 s\u0142owa: negocjacji, pami\u0119tam doskonale. Rozmowy.<\/p>\n
\u2013 Fajn\u0105 audycj\u0119 sobie po wszystkim zrobicie\u2026 Mo\u017ce pos\u0142ucham?<\/p>\n
Na wewn\u0119trznym dziedzi\u0144cu komitetu czeka\u0142y dwa auta. Jecha\u0142em tym drugim. Wcze\u015bniej uzgodni\u0142em, \u017ce relacje do dziennik\u00f3w i Sygna\u0142\u00f3w b\u0119d\u0119 przesy\u0142a\u0142 dalekopisem z sekretariatu dyrektora stoczni. Ale mam by\u0107 jak cie\u0144 Barcikowskiego? Trudno, w redakcji musz\u0105 sobie radzi\u0107 sami.<\/p>\n
<\/div><\/span><\/em><\/p>\n P\u00f3\u017anym popo\u0142udniem wjechali\u015bmy przez bram\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 Warskiego. Mn\u00f3stwo os\u00f3b ustawi\u0142o si\u0119 wzd\u0142u\u017c drogi. Dziwne uczucie. Do dzi\u015b nie umiem nazwa\u0107 atmosfery i klimatu, jaki towarzyszy\u0142 przybyciu delegacji rz\u0105dowej. Kiedy by\u0142em po tamtej stronie \u2013 czu\u0142o si\u0119 rozedrganie, wzajemne si\u0119 motywowanie, cz\u0119sto \u017carty i kawa\u0142y. Normalna, stoczniowa rzeczywisto\u015b\u0107. Twardziele, troch\u0119 zarozumiali, wygadani. Czu\u0107 by\u0142o si\u0142\u0119. Teraz \u2013 stali w milczeniu. W\u0142adza wyzwala w ludziach pokor\u0119. Ka\u017cda w\u0142adza.<\/p>\n Ale te\u017c wszyscy ju\u017c wiedzieli \u2013 tego strajku, tego protestu nie da si\u0119 zlekcewa\u017cy\u0107, rozp\u0119dzi\u0107. Rz\u0105d zrozumia\u0142, \u017ce jakiekolwiek argumenty poza rozmowami nie znajd\u0105 zrozumienia i akceptacji u zebranych tu ludzi.<\/p>\n Stoczniowy radiow\u0119ze\u0142 pracowa\u0142 bez wytchnienia.<\/p>\n