Tak jest ka\u017cdego ranka. Od pewnego czasu\u2026<\/p>\n
Przychodz\u0105 kr\u00f3tko po sz\u00f3stej. Patrz\u0105 w okno kuchni. Potem na drzwi prowadz\u0105ce do ogrodu. Ale ci\u0105gle siedz\u0105 na trawie. Oko\u0142o si\u00f3dmej, ona wskakuje na murek wiatro\u0142apowy i zwija si\u0119 w k\u0142\u0119bek patrz\u0105c daleko ponad niekoszony jeszcze trawnik.<\/p>\n
On, nerwowo przechadza si\u0119 przed schodkami. Zagl\u0105da, czy drzwi tarasowe ju\u017c s\u0105 uchylone. Oboje utrzymuj\u0105 dystans, 1,5-2 metry. Jest tylko jeden moment, gdy nawet musn\u0105 nogawk\u0119 spodni lub przecisn\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy przykucni\u0119tym udem a futryn\u0105 drzwi, by przez t\u0119 w\u0105sk\u0105 szczelin\u0119 wpa\u015b\u0107 do pokoju lub korytarza, niczym zab\u0142\u0105kana my\u015bl, ale zreflektowawszy si\u0119 \u2013 wybiegaj\u0105 wal\u0105c \u0142apkami o kafle, z wewn\u0119trznym wrzaskiem \u2013 ratunku!<\/p>\n
Bo tylko tam, na zewn\u0105trz czuj\u0105 si\u0119 swobodnie, s\u0105 niezagro\u017cone, u siebie. Dom nie jest dla nich?<\/p>\n
Ale\u2026 dlaczego ka\u017cdego dnia, nie ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 na nic \u2013 musz\u0105 do tego domu wej\u015b\u0107, przebiec kilka metr\u00f3w, wzi\u0105\u0107 kilka oddech\u00f3w by ze skradzionym powietrzem nie ich \u015bwiata – wyskoczy\u0107 przed ganek? Co ich tu, do \u015brodka pcha?<\/p>\n
Nie s\u0105 moje. Ju\u017c dawno postanowi\u0142em \u2013 \u017cadnych zwierz\u0105t. Przysz\u0142y same. P\u00f3\u017anym latem ona przytarga\u0142a dwa koci\u0119ta, przez szpar\u0119 w drzwiach do szopy zanios\u0142a je na chwil\u0119 przed deszczem. Wychudzona, zoboj\u0119tnia\u0142a sta\u0142a przed drzwiami szopy. Nie, nie rozgl\u0105da\u0142a si\u0119. Sta\u0142a. Deszcz nie sk\u0142oni\u0142 jej do cofni\u0119cia si\u0119. G\u0142\u00f3d by\u0142 silniejszy.<\/p>\n
To zapewne Zygmunt Freud powiedzia\u0142, \u017ce je\u015bli umiej\u0119tnie we\u017amiesz jedno s\u0142owo, wypowiedziane przez innego cz\u0142owieka, b\u0119dziesz w stanie odtworzy\u0107 histori\u0119 \u017cycia tego cz\u0142owieka. A zwierz\u0119cia?<\/p>\n
G\u0142\u00f3d.<\/p>\n
Hm\u2026 Freud by\u0142 hochsztaplerem. Zr\u0119cznym felietonist\u0105 \u017cyciowym. Przynajmniej w odniesieniu do tego zdania, je\u015bli dobrze je zapami\u0119ta\u0142em.<\/p><\/blockquote>\n
Dajesz kotu je\u015b\u0107. Dzikiemu, kt\u00f3ry dotkni\u0119cie cz\u0142owieka przyjmuje tak, jak ten pora\u017cenie pr\u0105dem. Sypiesz pierwszy k\u0119s. On wch\u0142ania, porywa ten kawa\u0142ek, nie bacz\u0105c, \u017ce du\u017cy, za du\u017cy, \u017ce mo\u017ce zad\u0142awi\u0107. G\u0142\u00f3d wycisza wszelkie inne mechanizmy samoobrony, to\u017csamo\u015bci, wierno\u015bci zasadom, przyzwoito\u015bci.<\/p>\n
G\u0142\u00f3d\u2026<\/p>\n
Nasycenie. J\u0119zyk zlizuje po dziesi\u0119\u0107kro\u0107 wszystko, co z karmy zosta\u0142o na sier\u015bci. Zapach jedzenia \u2013 jak\u017ce jest smaczny, jak stabilizuje i przywraca prawdziwe oblicze natury.<\/p>\n
Jeszcze przez chwil\u0119 obw\u0105chuje misk\u0119, li\u017anie raz i drugi puste dno, wypowie par\u0119 razy swoje kocie zakl\u0119cie, ale miska si\u0119 nie zape\u0142ni.<\/p>\n
Siada na tylne \u0142apy. Patrzy, tak jak przed chwil\u0105. Chyba dalej niewiele widzi, bo m\u00f3zg szaleje zasypany od dawna nieodczuwanym poczuciem syto\u015bci.<\/p>\n
Kolejne krople, deszcz wpada do miski, kropla \u0142\u0105czy si\u0119 z drug\u0105, si\u00f3dm\u0105, dwunast\u0105. Kot wyczuwa aromat zjedzonej karmy, w\u0142asnej \u015bliny i deszczu.<\/p>\n
Wstaje, odwraca si\u0119 i znika w szczelinie drzwi szopy. Przez stert\u0119 desek, starych mebli, poremontowych puszek, styropianu i dykty, omija wystaj\u0105ce stare i zardzewia\u0142e gwo\u017adzie, drzazgi. Zaczyna liza\u0107 ma\u0142e, dr\u017c\u0105ce futerka, strosz\u0105ce si\u0119 pod wp\u0142ywem feromon\u00f3w suchej karmy, zrobionej z resztek, z odpad\u00f3w, tych gorszego sortu, okrawk\u00f3w i cz\u0119\u015bci zwierz\u0105t, kt\u00f3re cz\u0142owiek na sw\u00f3j talerz nigdy nie po\u0142o\u017cy.<\/p>\n
Chyba, \u017ce b\u0119dzie g\u0142odny?<\/p>\n