\u015awiatowe tycie – cz.II<\/p>\n
Pokraczne, ksi\u0119\u017cycowe autokary podje\u017cd\u017caj\u0105 bezszelestnie do samolotu. Ich pot\u0119\u017cna macka, r\u0119kaw \u015bci\u015ble przylegaj\u0105cy do burty samolotu obejmuje wyj\u015bcie izoluj\u0105c nas ca\u0142kowicie od \u015bwiata. Jedziemy zaledwie 200, 300 metr\u00f3w.<\/p>\n
W rzeczywi\u015bcie wielkim hallu mi\u0119dzynarodowego lotniska w Montrealu dyskretna muzyka. Bistra, bary, poczekalnie, kraby p\u0142ywaj\u0105ce w akwarium, sklepiki z upominkami, kioski itd, itp. Nie zdziwi\u0142bym si\u0119, gdyby raptem przemkn\u0105\u0142 mi przed nosem wagonik metra czy wysokog\u00f3rskiej kolejki. Oto Ameryka w pastylce. Tu wszystko kupisz, wszystkiego si\u0119 dowiesz, a z ka\u017cdego z kilkunastu automat\u00f3w telefonicznych po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 mo\u017cesz z ca\u0142ym \u015bwiatem.<\/p>\n
Najm\u0142odsi chodz\u0105 parami. Udaj\u0105, \u017ce s\u0105 umiarkowanie zainteresowani tisotami, canonami czy zestawami radio-tv-audio-video.<\/p>\n
Najwi\u0119ksze wra\u017cenie robi jednak toaleta. Nie ma tam naszej babci klozetowej, nie ma talerzyka na z\u0142ot\u00f3wki.<\/p>\n
– Czysto, \u017ce po\u0142o\u017cy\u0142by si\u0119 cz\u0142owiek na tych kafelkach. Ale krany takie same jak u mnie \u2013 rybak pu\u015bci\u0142 oko. \u2013 U mnie, w Mi\u0119dzychodzie.<\/p>\n
– A, to st\u0105d wieje \u2013 zawo\u0142a\u0142 inny konkwistador z Gryfic. \u2013 St\u0105d dmuchaj\u0105 to naperfumowane powietrze.<\/p>\n
Chcesz wytrze\u0107 r\u0119ce? R\u0119cznikiem papierowym, lignin\u0105, \u015bciereczk\u0105 frote? Ale to myd\u0142o w pojemniku po lewej stronie ma zbyt intensywny zapach! Prosz\u0119, do wyboru s\u0105 dwa inne zbiorniczki. Drzwi do kabin nie trzeba kopa\u0107 nogami. Nie zostanie ci te\u017c w r\u0119ku klamka, nie wdepniesz w ka\u0142u\u017c\u0119 wody na \u015brodku toalety.<\/p>\n
– Co si\u0119 pan gapisz, panie student\u2026 Ameryka\u2026<\/p>\n
– Przecie\u017c u nas nie wszyscy obijaj\u0105 si\u0119 w robocie – m\u00f3wi jeden ze absolwent\u00f3w Akademii Rolniczej, pocz\u0105tkuj\u0105cy rybak.<\/p>\n
– Ale tylko niekt\u00f3rzy nie pluj\u0105 po \u015bcianach – odpowiada mu kolega.<\/p>\n
Siadamy w wygodnych fotelach.<\/p>\n
– Patrz – m\u00f3wi ten pierwszy – nawet w doniczkach nie ma niedopa\u0142k\u00f3w i zapa\u0142ek.<\/p>\n
– Tak. Wielki \u015bwiat. Kapitalizm.<\/p>\n
Obok nas jaki\u015b Kanadyjczyk ci\u0105gnie na pasku dwie wypchane walizy. Ka\u017cda z nich na k\u00f3\u0142kach.<\/p>\n
– Cz\u0142owiekowi pot nie leje si\u0119 po plecach, a udogodnienie o warto\u015bci zaledwie paru dolar\u00f3w. In\u017cynier\u00f3w pewnie maj\u0105 mniej ni\u017c my. Wi\u0119c dlaczego tak prostych rzeczy nie zobaczysz u nas?<\/p>\n
– Najbardziej boj\u0119 si\u0119 o to, czy dam rad\u0119. Czy starczy mi si\u0142. Nie nale\u017c\u0119 do krzepkich facet\u00f3w, a jak si\u0119 trafi du\u017ca ryba to podobno trzeba si\u0119 dobrze narobi\u0107. Czy wita\u0142 si\u0119 pan z kt\u00f3rym\u015b z tych starszych rybak\u00f3w? Niekt\u00f3rzy podaj\u0105 r\u0119k\u0119 \u0142agodniej ni\u017c angielska dama. Ale jakby taki w mord\u00a0\u0119 strzeli\u0142, to\u2026<\/p>\n
– Jedziemy w ciemno \u2013 m\u00f3wi inny. – \u017badne ksi\u0105\u017cki, reporta\u017ce czy nawet opowiadania \u2018z natury\u2019 nie pokrywaj\u0105 si\u0119 ju\u017c cho\u0107by z tym, co do tej pory zaobserwowali\u015bmy.<\/p>\n
– Ja na przyk\u0142ad jeszcze nigdy nie pracowa\u0142em. Nawet na praktyce robotniczej nie by\u0142em. Naprawd\u0119, nie wiem jak mam odpowiedzie\u0107 na pytanie: co to jest praca? Pewnie, \u017ce szpanowa\u0142em przed wyjazdem. Koledzy zazdro\u015bcili. Zobaczysz \u015bwiat, m\u00f3wili, b\u0119dziesz za piwo p\u0142aci\u0142 dolarami. Teraz kiedy nie mo\u017cna si\u0119 wycofa\u0107, u\u015bwiadamiam sobie moj\u0105 naiwno\u015b\u0107. Polski student to cz\u0119sto facet oderwany od \u017cycia.<\/p>\n
Z tym trzecim zamieni\u0142em kilka s\u0142\u00f3w ju\u017c w autobusie, kt\u00f3ry podnosi\u0142 si\u0119 na d\u0142ugich hydraulicznych wysi\u0119gnikach. Przypomina\u0142 poczwar\u0119 na szczud\u0142ach zako\u0144czonych wielkimi oponami.<\/p>\n
Roboty si\u0119 nie boj\u0119. My\u015bl\u0119 jednak, \u017ce jak wr\u00f3c\u0119, to dziewczyna powie, wiesz stary, tak d\u0142ugo ci\u0119 nie by\u0142o, a wkr\u00f3tce zn\u00f3w wyje\u017cd\u017casz. A ja nied\u0142ugo mam urodziny. 23\u2026<\/p>\n
Jak d\u0142ugo mo\u017cna o takich sprawach rozmy\u015bla\u0107? Przez nast\u0119pne osiem godzin lotu na brzeg Pacyfiku? A mo\u017ce przez najbli\u017csze 160 dni rejsu? Ile wariant\u00f3w tych sytuacji mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107? A je\u015bli imaginacja zdominuje \u015bwiat realny, w ka\u0142u\u017cach s\u0142onej wody piek\u0105cej w licznych ranach nieprzywyk\u0142ej do wysi\u0142ku d\u0142oni?<\/p>\n
– Prosz\u0119 pan\u00f3w – wita nas druga ju\u017c za\u0142oga samolotu – Za chwil\u0119 Wielkie Jeziora Kanadyjskie.<\/p>\n
Najpierw p\u00f3\u0142nocne brzegi Jeziora Huron, p\u00f3\u017aniej Jezioro G\u00f3rne. Krajobraz chwilami jak nad Labradorem. Mniejsze i wi\u0119ksze zbiorniki wodne, rzeki. Niekiedy odbite refleksy s\u0142oneczne docieraj\u0105 a\u017c tu, na wysoko\u015b\u0107 11 tysi\u0119cy metr\u00f3w. Wspaniale wida\u0107 p\u0142ycizny i g\u0142\u0119biny. Ma\u0142e i wi\u0119ksze wysepki. Niemal ka\u017cda z nich do kogo\u015b nale\u017cy. Wszystko wydaje si\u0119 jednak jakby dziewicze i nietkni\u0119te dzia\u0142alno\u015bci\u0105 cz\u0142owieka.<\/p>\n
W promieniu wielu dziesi\u0105tk\u00f3w kilometr\u00f3w nie widz\u0119 p\u00f3l uprawnych. Jak\u017ce inaczej wygl\u0105da Europa, jak zach\u0142annie podzielono j\u0105 na male\u0144kie skrawki.<\/p>\n
Pod nami preria. O\u017cywaj\u0105 obrazy z ch\u0142opi\u0119cych lektur. Tereny Indian kanadyjskich, ludzi do dzi\u015b nie pogodzonych z w\u0142asnym losem. Przelatujemy dok\u0142adnie nad Winnipegiem – spycha\u0107 w g\u0142o\u015bniku. Chcia\u0142oby si\u0119 dorzuci\u0107 jeszcze kilka nazw: Saskatoon, Swan River Rosetown, Manitoba. Lecimy szlakiem transkanadyjskiej kolei \u0142\u0105cz\u0105cej Atlantyk z Pacyfikiem, swego czasu osi tego kraju i podstawy jego gospodarczej egzystencji.<\/p>\n
G\u0119ste chmury coraz bardziej przes\u0142aniaj\u0105 literackie krajobrazy\u2026. Nowe fantasmagorie. Chmurowa r\u00f3wnina coraz cz\u0119\u015bciej jest urozmaicona sto\u017ckami szczyt\u00f3w, najpierw G\u00f3r Skalistych, p\u00f3\u017aniej Kordylier\u00f3w, a wreszcie G\u00f3r Kaskadowych i Nadbrze\u017cnych. U st\u00f3p tych ostatnich le\u017cy cel naszej podr\u00f3\u017cy.<\/p>\n
– Dochodzi 8 rano. Za chwil\u0119 l\u0105dujemy w Vancouver. Prosz\u0119 podnie\u015b \u0107 oparcia foteli\u2026<\/p>\n
Pasjonuj\u0105ca jest ta pogo\u0144 za czasem. Wystartowali\u015bmy rano i po 2\/3 doby l\u0105dujemy zn\u00f3w rano, ale tego samego dnia. Jeste\u015bmy o kilka godzin m\u0142odsi od wszystkich, kt\u00f3rzy zostali w kraju.<\/p>\n
Ostrym lukiem wychodzimy nad wody Oceanu Spokojnego. \u00a0Kolejny zwrot i oto zatoka oraz wspania\u0142e „manhatany” najwi\u0119kszego portu nad Pacyfikiem ukazuj\u0105 si\u0119 w pe\u0142nej krasie. Na wodzie du\u017cy ruch. Mi\u0119dzy statkami kr\u0105\u017c\u0105 jachty. Przy brzegu kilometrowe po\u0142acie drewna sp\u0142awianego rzekami z g\u0142\u0119bi Kolumbii Brytyjskiej.<\/p>\n
Odprawa, autokary, przejazd przez ca\u0142e miasto do\u2026 centrum. Tu bowiem mie\u015bci si\u0119 port rybacki.<\/p>\n
W\u015br\u00f3d starych portowych zabudowa\u0144 i kilku d\u017awig\u00f3w nawet nie zauwa\u017cy\u0142em przycumowanych do nabrze\u017ca naszych statk\u00f3w. Ich sylwetki, p\u0142aty rdzy, zaciek\u00f3w, brudna czer\u0144 burt zlewa si\u0119 z szarym tego ranka krajobrazem vancouverskiego portu, Gdyby nie swojskie twarze dalekomorskich rybak\u00f3w z „Gryfa” nie rozpozna\u0142bym tych jednostek.<\/p>\n
Jak wygl\u0105da\u0142o powitanie? Oczywi\u015bcie inaczej ni\u017c to sobie mo\u017cna<\/p>\n
wyobrazi\u0107. Ot, tak jak wygl\u0105da codzienno\u015b\u0107 rybacka. Cze\u015b\u0107, cze\u015b\u0107, niekiedy klepni\u0119cie w rami\u0119, typowe: jak si\u0119 masz, stary, ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce wpad\u0142e\u015b. Du\u017co \u015bmiechu.<\/p>\n
M\u00f3wi si\u0119, \u017ce ginie ceremonia\u0142 morski czy marynarski. Od<\/p>\n
chodzi si\u0119 od wr\u0119cz rytualnych reakcji, etykiety, tradycji. Nie s\u0142ysza\u0142em jednak, aby kto\u015b bada\u0142 ceremonia\u0142 morski wsp\u00f3\u0142czesnych rybak\u00f3w dalekomorskich. Czy taki rytua\u0142 istnieje? Trudne jest bowiem wnikni\u0119cie w to \u015brodowisko, poznanie wn\u0119trza tych ludzi, ich pogl\u0105d\u00f3w, zapatrywa\u0144, emocji. Te wyra\u017cane s\u0105 zazwyczaj prostymi reakcjami, niepozornymi i zwyczajnymi w ocenie postronnego obserwatora. Ale to s\u0105 jednak kody zachowa\u0144. Specyficzne i tylko dla nich w\u0142a\u015bciwe reak cje.<\/p>\n
P\u00f3\u0142 roku na otwartym oceanie, w u\u015bcisku wiatru, w\u015br\u00f3d ryb, czyni z cz\u0142owieka tak\u0105 „zdr\u0119twia\u0142\u0105 d\u0142o\u0144” w odniesieniu do naszej spontanicznej codzienno\u015bci.<\/p>\n
Jedni z workami marynarskimi ju\u017c na nabrze\u017cu, nowi \u2013 sadowi\u0105\u00a0si\u0119 w kabinach jeszcze pe\u0142nych t\u0119sknoty za domem koleg\u00f3w, kt\u00f3rzy wchodz\u0105 do autokar\u00f3w.<\/p>\n
– Cholera\u2026<\/p>\n
Spracowana d\u0142o\u0144 dotyka burty statku, jakby rybak chcia\u0142 go odsun\u0105\u0107 od nabrze\u017ca.<\/p>\n
Ale to nam si\u0119 tak wydaje. On \u2013 po prostu \u2013 \u017cegna si\u0119 z nim\u2026<\/p>\n
– Cholera\u2026 – s\u0142ysz\u0119 raz jeszcze.<\/p>\n
\u015awiatowe, rybackie \u017cycie\u2026 Ale spr\u00f3bujcie zaproponowa\u0107 im inn\u0105 robot\u0119!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u015awiatowe tycie – cz.II Pokraczne, ksi\u0119\u017cycowe autokary podje\u017cd\u017caj\u0105 bezszelestnie do samolotu. Ich pot\u0119\u017cna macka, r\u0119kaw \u015bci\u015ble przylegaj\u0105cy do burty samolotu obejmuje wyj\u015bcie izoluj\u0105c nas ca\u0142kowicie od \u015bwiata. Jedziemy zaledwie 200, 300 metr\u00f3w. W rzeczywi\u015bcie wielkim hallu mi\u0119dzynarodowego lotniska w Montrealu dyskretna muzyka. Bistra, bary, poczekalnie, kraby p\u0142ywaj\u0105ce w akwarium, sklepiki z upominkami, kioski itd, itp. […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[85],"tags":[133,152],"class_list":["post-5078","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-post","tag-rybacy-dalekomorscy","tag-vancouver"],"yoast_head":"\n