Najbardziej obawia\u0142em si\u0119 tego, \u017ce b\u0119dzie… weso\u0142o. Tyle razy s\u0142ysza\u0142em opowie\u015bci o beczkach piwa, galonach w\u00f3dki i kto wie czym jeszcze. Mieli pi\u0107 z \u017calu, \u017ce wyje\u017cd\u017caj\u0105 na p\u00f3\u0142 roku, \u017ce tam na \u0142owisku czeka ich har\u00f3wa, sieci, woda, specyficzny zapach ryb i brak cho\u0107by pod\u0142ej jako\u015bci radiowych po\u0142\u0105cze\u0144 z domem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Po\u017cegnanie by\u0142o zwyczajne, Nawet spieszyli si\u0119 do autokar\u00f3w, zw\u0142aszcza ci m\u0142odzi, ci, kt\u00f3rzy pierwszy raz… Dla nich rozpoczyna\u0142a si\u0119 przygoda, szansa zobaczenia miejsc na \u015bwiecie, do kt\u00f3rych przeci\u0119tny \u015bmiertelnik nigdy nie dociera. Nie przypuszczaj\u0105, \u017ce by\u0107 mo\u017ce przez 160 dni nie wejd\u0105 do \u017cadnego portu, a je\u015bli ju\u017c, to b\u0119dzie to biedne \u017cycie \u0142akomego wra\u017ce\u0144 turysty z egzotycznego kraju o nazwie Polska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Kilka minut po p\u00f3\u0142nocy zako\u0144czono odpraw\u0119 celn\u0105 i paszportow\u0105. W skromnej przybud\u00f3wce okre\u015blanej mianem mi\u0119dzynarodowego portu lotniczego w Gda\u0144sku porozsiadali si\u0119, gdzie kto m\u00f3g\u0142. Kto\u015b wyj\u0105\u0142 przywiezionego z domu „kartkowego” kurczaka, kto\u015b inny popija\u0142 z termosa wywar z ulunga zmieszanego z madrasem. Gdzie ten wielki \u015bwiat zdobywc\u00f3w m\u00f3rz? Ten szpan i gest? G\u0142o\u015bne rozmowy, rubaszny \u015bmiech, niewybredne dowcipy?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– To ju\u017c 13 lat. Tak, czuj\u0119 si\u0119 zm\u0119czony. Gania cz\u0142owiek po \u015bwi\u0119cie, lepiej zna chmury nad Antarktyd\u0105 czy wiatr na P\u00f3\u0142nocnym Atlantyku ni\u017c w\u0142asne mieszkanie. A najgorsze, \u017ce dzieci tak szybko rosn\u0105. Do tego chyba nigdy si\u0119 nie przyzwyczaj\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Ci\u0119\u017cka d\u0142o\u0144 wystukiwa\u0142a rytm na blacie stolika. Bujna czupryna, tu i \u00f3wdzie przeploty z siwych kosmk\u00f3w. Oczy przymru\u017cone, przywyk\u0142e do silnych podmuch\u00f3w wiatru.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Za trzy minuty powinni\u015bmy startowa\u0107. Szef wyprawy 130 rybak\u00f3w z „Gryfa” i „Dalmoru” wydaje si\u0119 by\u0107 wyra\u017anie zdenerwowany.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Jeszcze nie by\u0142o takiej podmiany za\u0142\u00f3g, w kt\u00f3rej nie zdarzy\u0142oby si\u0119 co\u015b w i\u015bcie „polskim stylu”. Dzi\u015b na przyk\u0142ad mamy problem \u201ew\u0119\u017cyka\u201d. Do samolotu zatankowano paliwo, po u\u0142o\u017ceniu baga\u017cy i zwa\u017ceniu samolotu okaza\u0142o si\u0119, \u017ce maszyna jest za ci\u0119\u017cka. Nie zdo\u0142a wystartowa\u0107 na tym kr\u00f3tkim pasie. Trzeba \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 troch\u0119 paliwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Rozpada\u0142o si\u0119 na dobre. Coraz wi\u0119cej os\u00f3b \u015bpi. Po kilkunastu minutach na p\u0142ycie gda\u0144skiego lotniska siada \u201eantek\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Nareszcie! To samolot specjalny. Przywieziono nim z Warszawy przew\u00f3d do spuszczenia paliwa ze zbiornik\u00f3w naszego samolotu. Paliwo do odrzutowc\u00f3w raz zatankowane nie mo\u017ce by\u0107 u\u017cyte ponownie. Ile\u015b wi\u0119c z\u0142otych, a raczej dolar\u00f3w sp\u0142ynie z deszczem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Startujemy. Ale nie za ocean, tylko do Warszawy. Tam zostanie uzupe\u0142niony zapas paliwa i samolot skorzysta z najd\u0142u\u017cszego pasa startowego na Ok\u0119ciu, by unie\u015b\u0107 si\u0119 w powietrze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Przed nami ponad 14 tysi\u0119cy kilometr\u00f3w. B\u0119dziemy lecie\u0107 bezpo\u015brednio do Montrealu. Tam, po kr\u00f3tkim postoju przeskok nad Pacyfik do Vancouver. Pu\u0142ap – 10 tysi\u0119cy metr\u00f3w, szybko\u015b\u0107 – 900 km\/godz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Jak dobrze p\u00f3jdzie – 15, 16 godzin lotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Nad Warszaw\u0105 brzask. My jednak b\u0119dziemy goni\u0107 noc. Uczucie jedyne w swoim rodzaju – kilkana\u015bcie godzin \u017cycia w \u015bwicie. Czas b\u0119dzie dla nas niemal\u017ce sta\u0142 w miejscu. R\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy Warszaw\u0105 a Vancouver – 9 godzin.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Pierwsza warstwa chmur, druga, pojawia si\u0119 s\u0142o\u0144ce, trzecia. Promienie pod bardzo ostrym k\u0105tem wpadaj\u0105 przez iluminatory do wn\u0119trza samolotu. Tu i \u00f3wdzie kto\u015b p\u00f3\u0142g\u0142osem opowiada historie z poprzedniego rejsu. Wielu \u015bpi. Grupa najm\u0142odszych zapatrzona w pierwszy raz w \u017cyciu ogl\u0105dany nowy \u015bwiat. Umykaj\u0105ce kontynenty, wyspy, metropolie, morza i zatoki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
— W moim przypadku wszystko to jest ju\u017c proste, ja nie t\u0119skni\u0119. To znaczy odczuwam ch\u0119\u0107 zobaczenia rodziny, najbli\u017cszych, ale inaczej ni\u017c przed laty. Troch\u0119 jednak niepokoi mnie to, \u017ce potrafi\u0142em zapanowa\u0107 nad tym jak\u017ce ludzkim uczuciem. Ale t\u0119sknota to nie jest zaleta. To wada. Po tylu latach na morzu zoboj\u0119tnia\u0142em albo uodporni\u0142em si\u0119. W sumie \u2013 t\u0119sknota mi nie dokucza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
A g\u0142o\u015bnika informacja: Prosz\u0119 pan\u00f3w, przelatujemy w\u0142a\u015bnie nad fiordami Norwegii. Musimy troch\u0119 zboczy\u0107 z trasy po linii prostej. Chcemy wykorzysta\u0107 sprzyjaj\u0105ce pr\u0105dy powietrzne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– A w\u00f3dka? Pomaga?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Nie, ale jest dobra. Jest po prostu czym\u015b innym ni\u017c ta ob\u0142\u0119dna monotonia. Morze, kiwanie, mokre r\u0119ce, b\u00f3l w krzy\u017cach i \u015bniadaniowa jajecznica.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– A potrzeby seksualne?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Hm… O trzy oczka ni\u017cej od uczucia t\u0119sknoty za domem. Kto\u015b kiedy\u015b powiedzia\u0142, \u017ce to „motor \u015bwiata doros\u0142ych”. Co ja si\u0119 b\u0119d\u0119 wym\u0105drza\u0142. Niech pan sam ich poobserwuje.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Kilka bardzo przystojnych, wysokich i zgrabnych dziewcz\u0105t zacz\u0119\u0142o podawa\u0107 posi\u0142ki. Niekt\u00f3re z „zawodowym” u\u015bmiechem i i\u015bcie aktorsko opanowan\u0105 mimik\u0105 twarzy proponuj\u0105 sok, col\u0119, wod\u0119 mineraln\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– No, i sam pan widzi. Nikt si\u0119 za nimi nie ogl\u0105da. Ma\u0142piego rozumu nie dostaje, jak s\u0142ysz\u0119 nieraz na l\u0105dzie, gdy kto\u015b komentuje rybackie zwyczaje. Wzmocnione b\u0142yszczkiem kontury pomalowanych ust nie robi\u0105 wra\u017cenia. Mity, wszystko to mity.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– W czym jeszcze jeste\u015bcie lepsi od ludzi z l\u0105du?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– W karno\u015bci i obowi\u0105zkowo\u015bci, karno\u015bci wobec sytuacji, jak\u0105 dobrowolnie w ko\u0144cu wybrali\u015bmy. By\u0142 dom, by\u0142a rodzina, by\u0142o pi\u0119knie, teraz lecimy samolotem, p\u00f3\u017aniej mustrujemy na statek i w morze! Proste jak pier\u2026! Normalne!<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Pod nami Islandia. Przez chmury pr\u00f3buj\u0119 wypatrze\u0107 jej lodowce i wulkaniczne szczyty. W dole migaj\u0105 mikroskopijne \u015bwiate\u0142ka. Reykjavik. Doskonale wida\u0107 lini\u0119 brzegu i l\u0105du. Bez w\u0105tpienia najpi\u0119kniej po\u0142o\u017cone na \u015bwiecie miasta to te, kt\u00f3re \u0142\u0105cz\u0105 ziemi\u0119 z morzem. I g\u00f3ry. Lodowce pokryte wieczn\u0105 zmarzlin\u0105<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Coraz bardziej „wspinamy si\u0119” po kolejnych r\u00f3wnole\u017cnikach. Wkr\u00f3tce kr\u0105g polarny. \u00a0Wody p\u00f3\u0142nocnego Atlantyku wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 spokojne z tej wysoko\u015bci. Jakie\u015b \u015bwiate\u0142ka. Chyba statek. Ciekawe, samotny w promieniu ilu mil?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Biel miesza si\u0119 z biel\u0105. Fantastyczne krajobrazy. Chmury niczym granitowe rze\u017aby natury. Dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy metr\u00f3w ni\u017cej odwieczna biel „zielonego kraju”. Promienie s\u0142o\u0144ca odbite od lodowc\u00f3w Grenlandii nie tylko o\u015blepiaj\u0105, ale czyni\u0105 z ciemnej dot\u0105d powierzchni oceanu blado-b\u0142\u0119kitn\u0105 tafl\u0119. \u00a0Lecimy ju\u017c prawie sze\u015b\u0107 godzin podczas gdy „postarzeli\u015bmy” si\u0119 zaledwie o godzin\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Lekcja geografii trwa. Po zmianie kursu na po\u0142udniowy-zach\u00f3d powracamy do strefy umiarkowanej na wysoko\u015bci Ziemi Baffina. A wi\u0119c to ju\u017c kontynent ameryka\u0144ski. Przecinamy tras\u0119 wielkich polarnik\u00f3w, obszary pe\u0142ne londonowskiej „bia\u0142ej ciszy”, miejsca tragedii wypraw zdobywc\u00f3w bieguna. Teraz Nowa Funlandia. Miliony skrawk\u00f3w ziemi poro\u015bni\u0119tej g\u0119stym lasem, poprzecinanych kr\u0119tymi rzekami i urokliwymi jeziorkami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Poranne mg\u0142y unosz\u0105ce si\u0119 nad tymi terenami nadaj\u0105 krajobrazowi cech impresjonistycznych. Ile jest tam kilometr\u00f3w kwadratowych, po kt\u00f3rych nie chodzi\u0142 jeszcze cz\u0142owiek?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Za kilkana\u015bcie minut l\u0105dujemy w Montrealu. B\u0119d\u0105 panowie mogli rozprostowa\u0107 nogi na lotnisku. Przed nami jeszcze siedem godzin lotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Nad g\u0142owami zapali\u0142y si\u0119 \u015bwiate\u0142ka z napisem: „Zapi\u0105\u0107 pasy”, „Nie pali\u0107\u201d. Ma\u0142e o\u017cywienie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Czy to ju\u017c Kutno? – kto\u015b za\u017cartowa\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
B\u0119dziemy l\u0105dowa\u0107 na dalekich przedmie\u015bciach tej metropolii. Z dala wida\u0107 drapacze chmur, wspania\u0142e obiekty sportowe. Szosy – jak linie proste na rysunku technicznym. Oryginalne, geometrycznie wykre\u015blone podmiejskie dzielnice z parkami. I ju\u017c korony drzew przes\u0142aniaj\u0105 wszystko. Po chwili delikatny wstrz\u0105s. Hamowanie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Ot i ca\u0142a nasza turystyka. Ten wielki \u015bwiat, kt\u00f3rego wszyscy nam zazdroszcz\u0105. Par\u0119 widoczk\u00f3w z g\u00f3ry, teraz wielki hall wielkiego lotniska. A potem zn\u00f3w drzemka. Nie ma pan jakiego\u015b sporta albo popularnego? Tu wsz\u0119dzie tylko marlboro\u2026<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Najbardziej obawia\u0142em si\u0119 tego, \u017ce b\u0119dzie… weso\u0142o. Tyle razy s\u0142ysza\u0142em opowie\u015bci o beczkach piwa, galonach w\u00f3dki i kto wie czym jeszcze. Mieli pi\u0107 z \u017calu, \u017ce wyje\u017cd\u017caj\u0105 na p\u00f3\u0142 roku, \u017ce tam na \u0142owisku czeka ich har\u00f3wa, sieci, woda, specyficzny zapach ryb i brak cho\u0107by pod\u0142ej jako\u015bci radiowych po\u0142\u0105cze\u0144 z domem. Po\u017cegnanie by\u0142o zwyczajne, Nawet […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[85],"tags":[133],"class_list":["post-5076","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-post","tag-rybacy-dalekomorscy"],"yoast_head":"\n