{"id":36714,"date":"2026-01-03T14:05:12","date_gmt":"2026-01-03T13:05:12","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=36714"},"modified":"2026-01-05T00:43:23","modified_gmt":"2026-01-04T23:43:23","slug":"kwadrans-po-osmej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2026\/01\/03\/kwadrans-po-osmej\/","title":{"rendered":"Kwadrans po \u00f3smej…"},"content":{"rendered":"

03.01.2026<\/h1>\n

Pierwsz\u0105 wersj\u0119 tego wpisu utrwali\u0142em na dysku dzi\u015b o 4.20.
\nTrema? Ekscytacja? Co przeszkadza mi bez emocji dotrwa\u0107 do samego po\u0142udnia.<\/p>\n

Bo wtedy, w po\u0142udnie, punktualnie o 12.00, doktor Hans Bredow, \u201ekrajan\u201d ze S\u0142upska, stan\u0105\u0142 przed mikrofonem i \u2013 wobec zebranych, dostojnych go\u015bci \u2013 powiedzia\u0142: inaugurujemy prac\u0119 stacji radiowej w Stettinie. Dok\u0142adnie sto lat temu tak przemawia\u0142 \u201eojciec niemieckiej radiofonii\u201d, europejskiej a nie pomyl\u0119 si\u0119 zbytnio je\u015bli powiem \u2013 nowoczesnej, \u015bwiatowej radiofonii.<\/p>\n

Dok\u0142adnie sto lat temu. Spiker radiowy nadajnika berli\u0144skiego przekaza\u0142 g\u0142os do Stettina, a tutejszy lektor wyg\u0142osi\u0142 standardow\u0105 formu\u0142\u0119, jak\u0105 przyj\u0119to stosowa\u0107 we wszystkich radiofoniach \u015bwiata, by pozwoli\u0107 s\u0142uchaczom na identyfikacj\u0119 nadawcy.<\/p>\n

Pi\u0119\u0107dziesi\u0105t osiem lat temu pozna\u0142em to uczucie, kt\u00f3re wype\u0142nia cz\u0142owieka, gdy ten m\u00f3wi do radios\u0142uchaczy: \u201eMin\u0119\u0142a pi\u0105ta dziesi\u0119\u0107<\/strong>. Rozpoczynamy codzienn\u0105 audycj\u0119 trzech rozg\u0142o\u015bni Wybrze\u017ca: Szczecina, Koszalina i Gda\u0144ska. Po tych s\u0142owach rozlega\u0142 si\u0119 sygna\u0142 \u201eStudia Ba\u0142tyk<\/em>\u201d.<\/p>\n

Jak mog\u0142aby si\u0119 nazywa\u0107 audycja wybrze\u017cowa, je\u015bli nie tak w\u0142a\u015bnie? Pewne kwestie wyp\u0142ywa\u0142y z nas (do\u0142\u0105czy\u0142em do ekipy chyba w rok po utworzeniu tego programu)<\/em> wtedy automatycznie, niejako intuicyjnie i naturalnie. Ba\u0142tyk. To by\u0142 element, a zarazem s\u0142owo-klucz. Spoiwo kulturowe tutejszej spo\u0142eczno\u015bci.<\/p>\n

Ach, wzruszy\u0142em si\u0119. A widz\u0119 i czuj\u0119 wszystko tak, jakby to wydarzy\u0142o si\u0119 przed chwil\u0105.<\/p>\n

————-<\/p>\n

Od dawna pewne godziny wywlekaj\u0105 z mojej \u015bwiadomo\u015bci swoje \u201echropowate\u201d znaczenia. Nie wiem, czy to cecha osobnicza, czy forma obsesji\u2026 Mo\u017ce to skutek zawodu, jakiego dozna\u0142em w dniu przyj\u0119cia pierwszej komunii \u015bwi\u0119tej \u2013 nie dosta\u0142em w prezencie zegarka. Prezent taki by\u0142 dla moich rodzic\u00f3w wtedy za drogi. Na rower te\u017c musia\u0142em czeka\u0107 chyba z trzy lata.<\/p>\n

Kiedy ju\u017c po sam sobie kupi\u0142em zegarek, nie mog\u0142em nacieszy\u0107 si\u0119 jego widokiem. Ci\u0105gle sprawdza\u0142em, czy \u201echodzi\u201d, zagl\u0105da\u0142em, przeciera\u0142em szybk\u0119. Wpatrywa\u0142em si\u0119 w sekundnik. W okienko z cyfr\u0105 kalendarza. Magia!!! Uwielbia\u0142em to \u201etykanie\u201d zegarka.<\/p>\n

P\u00f3\u017aniej zgromadzi\u0142em du\u017c\u0105 kolekcj\u0119 wisz\u0105cych, stoj\u0105cych, kominkowych, biurowych, dworcowych, kawiarnianych. Z ka\u017cdej podr\u00f3\u017cy stara\u0142em si\u0119 przywie\u017a\u0107 zegar. Ich nakr\u0119canie mia\u0142o w sobie co\u015b magicznego. Jak ten program w enerdowskiej telewizji, bodaj \u201eWilli Schwabe\u2019s Rumpelkammer<\/em>\u201d. Z motywem muzycznym z \u201eDziadka do orzech\u00f3w\u201d. Ti da tim, ti da da, ti da di di da ta dam\u2026<\/p>\n

Willi Schwabe prezentowa\u0142 fragmenty muzyczne \u2013 zazwyczaj przedwojennych niemieckich film\u00f3w. Niekiedy: brawurowe wr\u0119cz ekranizacje. Pami\u0119tam\u2026 \u201eGeschichten aus dem Wienerwald<\/em>\u201d? Ten z 1934 roku? Naprzeciw siebie jad\u0105 dyli\u017cans pocztowy i lekki pow\u00f3z z \u201ezakochan\u0105 kobiet\u0105\u201d. Ta wyjecha\u0142a naprzeciw losowi, szcz\u0119\u015bliwa, \u015bpiewa, a odpowiada jej d\u017awi\u0119kami ca\u0142a przyroda\u2026 Coachman, Kutscher czy stangret<\/strong> dmie w pocztow\u0105 tr\u0105bk\u0119\u2026 Pojazdy s\u0105 coraz bli\u017cej siebie. Emocje nadzwyczajne\u2026 Poca\u0142uj\u0105 si\u0119? Ten, kt\u00f3ry wychyla si\u0119 przez okno dyli\u017cansu i ona, kt\u00f3ra \u015bpiewa w takim zapami\u0119taniu?<\/p>\n

A jak to jest \u2013 poca\u0142owa\u0107 kobiet\u0119\u2026 Odwracam si\u0119, lekko spogl\u0105dam w bok. Twarze Ojca, Matki \u2013 rozpogodzone. Trwaj, chwilo<\/strong> \u2013 zdaj\u0105 si\u0119 m\u00f3wi\u0107\u2026 Mia\u0142em wtedy mo\u017ce sze\u015b\u0107, siedem lat? Program Rumpelkammer emitowano od 1955 roku. Rodzice pierwszy telewizor \u201eWawel\u201d kupili chyba w 1961 roku? To by\u0142 ju\u017c chyba Wawel II\u2026<\/p>\n

—-<\/p>\n

Chwile\u2026<\/p>\n

Najbardziej niepokoj\u0105ca jest ta, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a si\u0119 o 4.45. W moim pokoleniu by\u0142a dziedzictwem pierwszego stopnia. Tak\u2026 Teraz dopiero widz\u0119 \u201eich\u201d twarze. Obudzonych o 4:45. Chyba pierwszy raz zaczynam je w pe\u0142ni rozumie\u0107\u2026 Ale to inny zakamarek niedospanej nocy.<\/p>\n

Przez wiele lat radosn\u0105 godzin\u0105 by\u0142a 6.10<\/strong>. Rendez-vous o 6.10\u2026<\/em> Na strychu, w kom\u00f3rkach, w gara\u017cu \u2013 na starych (wtedy: najnowszych) lampowych odbiornikach, \u201epionierkach\u201d, \u201estolicach\u201d czy wielkich, poniemieckich \u201ebeethovenach\u201d \u2013 s\u0142uchali\u015bmy audycji muzycznej Radia Wolna Europa.<\/p>\n

Potem \u2013 kwadrans po dwudziestej pierwszej \u2013 s\u0142ynna audycja jazzowa Willisa Conovera w Voice of America.<\/p>\n

Jak tylko zaczyna\u0142o si\u0119 zmierzcha\u0107, gdy poprawia\u0142a si\u0119 propagacja, ju\u017c na ma\u0142ych tranzystorowych \u201ekolibrach\u201d lub \u201eselgach\u201d (baterie by\u0142y strasznie drogie dla kieszeni takich biznesmen\u00f3w jak ja, kt\u00f3rzy zarabiali na zwo\u017ceniu do punkt\u00f3w skupu pustych butelek, z\u0142omu czy starych szmat) s\u0142uchali\u015bmy list przeboj\u00f3w Radia Luxembourg.<\/p>\n

W niedzielne wieczory, o dwudziestej pierwszej, nierzadko ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku, po k\u0105pieli, s\u0142ucha\u0142o si\u0119 \u201eRewii piosenek\u201d Lucjana Kydry\u0144skiego. S\u0142ysz\u0119: przed pa\u0144stwem Eartha Kitt<\/strong>\u2026 Takiego radiowego \u201er\u201d nikt nie mia\u0142. D\u0142ugo szuka\u0142em, a\u017c wreszcie znalaz\u0142em t\u0119 pierwsz\u0105 \u201eag\u0119\u201d, kt\u00f3ra sta\u0142a na nocnej szafce a zielone \u015bwiate\u0142ko magicznego oka odbija\u0142o si\u0119 na sko\u015bnej \u015bcianie pokoju na poddaszu.<\/p>\n

Bo\u017ce\u2026 jak d\u0142ugo m\u00f3g\u0142bym jeszcze wymienia\u0107 list\u0119 podobnych sytuacji, audycji, nazwisk?<\/p>\n

——-<\/p>\n

G\u0142o\u015bna rozmowa. Matka nigdy nie umia\u0142a i chyba nie pr\u00f3bowa\u0142 ukrywa\u0107 zdenerwowania.<\/p>\n

\u2013 Idziemy! \u2013 krzykn\u0119\u0142a, chwytaj\u0105c mnie mocno za r\u0119k\u0119.<\/p>\n

Nie rozumia\u0142em, co si\u0119 sta\u0142o? Dlaczego Ojciec poszed\u0142 w drug\u0105 stron\u0119. Szli\u015bmy w milczeniu. Musia\u0142em podbiega\u0107 za krokiem Matki. Jaki\u015b kamyk wpad\u0142 mi do bucika. Ba\u0142em si\u0119 powiedzie\u0107 Matce cokolwiek, bo by\u0142a tak rozemocjonowana.<\/p>\n

To by\u0142o w Makowie Podhala\u0144skim.<\/p>\n

Ojca nie by\u0142o na obiedzie.<\/p>\n

Po po\u0142udniu (on zawsze w moim dzieci\u0144stwie wy\u0142ania\u0142 si\u0119 z zakr\u0119tu; po\u0142y marynarki powiewa\u0142y energicznie; chodzi\u0142 szybko i zamaszy\u015bcie; m\u00f3wi\u0142, \u017ce gdyby policzy\u0107 kroki, to ju\u017c ze dwa razy pokona\u0142by tras\u0119 z Krakowskiej na Gumie\u0144cach do S\u0142o\u0144ca i z powrotem\u2026).<\/p>\n

Ale trzyna\u015bcie lat temu kto\u015b na tym jego drogowskazie ze s\u0142owem \u201eS\u0142o\u0144ce\u201d dopisa\u0142 male\u0144kie: ku<\/strong>. Ku S\u0142o\u0144cu.<\/p>\n

Pami\u0119tam, \u017ce zawsze macha\u0142em mu r\u0119k\u0105, a on podkr\u0119ca\u0142 w\u0105sa. Mia\u0142 je takie d\u0142ugie, zakr\u0119cane\u2026<\/p>\n

\u2013 Paskudne, zgoli\u0142by\u015b te w\u0105siska. S\u0105 okropne! \u2013 m\u00f3wi\u0142a Matka.<\/p>\n

Ulega\u0142 Matce we wszystkich kwestiach. Ale w\u0105sy obroni\u0142.<\/p>\n

Ojciec ni\u00f3s\u0142 jakie\u015b pude\u0142ko pod pach\u0105.<\/p>\n

\u2013 Zobacz \u2013 powiedzia\u0142, przykucn\u0105wszy na skraju chodnika.<\/p>\n

Wyj\u0105\u0142 z pude\u0142ka nowiutkie radio przeno\u015bne (tak si\u0119 wtedy m\u00f3wi\u0142o). \u00d3wczesny hit radiofonicznej techniki \u2013 tranzystorowego \u201egulivera\u201d. Z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 selektywnego dostrojenia si\u0119 do tak podatnych na zak\u0142\u00f3cenia i zag\u0142uszania fal kr\u00f3tkich.<\/p>\n

\u2013 No, teraz mog\u0105 mi te \u201eszczekaczki\u201d zag\u0142usza\u0107 sygna\u0142, a ja ich i tak okiwam.<\/p>\n

Hm\u2026 nie wiem, czy umiem, czy umia\u0142em kiedykolwiek cieszy\u0107 si\u0119 z drobiazg\u00f3w tak bardzo jak On.<\/p>\n

Oficjalnie wszyscy byli\u015bmy oburzeni, \u017ce Ojciec ca\u0142\u0105 noc trzyma radio przy uchu.<\/p>\n

\u2013 Wy\u0142\u0105cz, ile mo\u017cna tego s\u0142ucha\u0107, daj spa\u0107 spokojnie!<\/p>\n

Ale kiedy zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce wyjecha\u0142, ci\u0119\u017cko by\u0142o usn\u0105\u0107 bez tego skrzypolenia w ma\u0142ym g\u0142o\u015bniczku. Do dzi\u015b nie potrafi\u0119 wtopi\u0107 si\u0119 w cisz\u0119 snu bez szumu z radiowego g\u0142o\u015bnika.<\/p>\n

Mo\u017ce wtedy \u201erodzi\u0142o si\u0119\u201d moje radio? Nie s\u0105dz\u0119. Radio by\u0142o wtedy, na prze\u0142omie lat 50. i 60. XX wieku, niezmiennie nadzwyczajnym odkryciem. To cywilizacyjny wynalazek na miar\u0119 ko\u0142a. Nie ma w tym stwierdzeniu najmniejszego cienia przesady.<\/p>\n

—<\/p>\n

Ponad dwa lata (adres profilu na FB – https:\/\/www.facebook.com\/rundfunkstettin\/<\/a>) przygotowywa\u0142em si\u0119 do setnej rocznicy uruchomienia pierwszej stacji radiowej w Szczecinie, \u00f3wczesnym Stettinie. Ale \u201e\u017cyciowe burze magnetyczne\u201d odbi\u0142y t\u0119 i setki innych spraw na peryferie mojego Kosmosu. Jednak dzisiejszego dnia nie mog\u0142em nie odnotowa\u0107.<\/p><\/blockquote>\n

Wtedy, sto lat temu, ju\u017c w Wigili\u0119 1925 roku pop\u0142yn\u0119\u0142y w stettinski eter pierwsze s\u0142owa. Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 emisja pr\u00f3bna. Nadajnik na obecnym Niebuszewie, studio \u2013 w dzisiejszym Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym przy ul. Mariackiej.<\/p>\n

A regularna emisja \u2013 ju\u017c zapowiadana w cotygodniowym Pommersche Rundfunk-Zeitung<\/em> \u2013 rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 3 stycznia 1926 roku<\/strong>, punktualnie o 12.00 w po\u0142udnie.<\/p>\n

Marzy\u0142o mi si\u0119, \u017ce dzi\u015b uda mi si\u0119 nada\u0107 zrekonstruowany, ten pierwszy dzie\u0144 pracy rozg\u0142o\u015bni stettinskiej. Ponad trzy lata studi\u00f3w, dziesi\u0105tki wizyt w archiwach w Polsce i Niemczech. Korespondencja z mn\u00f3stwem os\u00f3b.<\/p>\n

\u2013 Pi\u0119kny projekt, ach, by\u0142oby cudownie\u2026 Ale nie zachowa\u0142y si\u0119 \u017cadne pami\u0105tki. Nie, nie mamy dokument\u00f3w. Plany \u2013 przepad\u0142y. Nazwiska ludzi \u2013 zatarte up\u0142ywaj\u0105cym czasem.<\/p>\n

Nie mog\u0142em poj\u0105\u0107. Ledwie sto lat i o tak fundamentalnym dla pomorskiej spo\u0142eczno\u015bci przedsi\u0119wzi\u0119ciu (bo a\u017c po Kr\u00f3lewiec niemal\u017ce, pod Berlin i Magdeburg \u2013 hen, daleko w stron\u0119 Bremy \u2013 w pasma berli\u0144skiej firmy Funk-Stunde w\u0142\u0105czane by\u0142y emisje z ul. Mariackiej) wiemy tak ma\u0142o.<\/p>\n

Wiem, kto budowa\u0142 i uruchamia\u0142 nadajniki, kto by\u0142 przez ponad dwa lata kierownikiem stacji. Znam okoliczno\u015bci strajku i awantury aktor\u00f3w stettinskich teatr\u00f3w z dyrekcj\u0105 radia, wy\u0142owi\u0142em artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy wyst\u0119powali przed mikrofonem. Ba! Znalaz\u0142em pi\u0119\u0107 zdj\u0119\u0107 \u2013 genialnej jako\u015bci \u2013 wn\u0119trza rozg\u0142o\u015bni. Ale cena za mo\u017cliwo\u015b\u0107 opublikowania tych fotografii przeros\u0142a moje mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n

Sto lat. Trzy pokolenia? Wojna wyd\u0142u\u017cy\u0142a je w niesko\u0144czono\u015b\u0107?
\nNie. To by\u0142oby zbyt proste wyja\u015bnienie.<\/p>\n

Wspomniana wczoraj ksi\u0105\u017cka \u201eMoja wojna\u201d Orwella \u2013 poprzez samo nazywanie fakt\u00f3w \u2013 potwierdza co\u015b, co dzi\u015b w nocy znalaz\u0142em w \u201eDuszy. Historii ludzkiego umys\u0142u\u201d Paula Hama. Ten ceniony historyk napisa\u0142 \u2013 je\u015bli dobrze zapami\u0119ta\u0142em \u2013 \u017ce ludzie uciekaj\u0105 w przesz\u0142o\u015b\u0107, by uwolni\u0107 si\u0119 od kryzys\u00f3w i codziennych komplikacji, do \u015bwiata wyimaginowanej prostoty i czysto\u015bci.<\/p>\n

Zdanie \u2013 godne powa\u017cnej rozprawy filozoficznej. Jej kluczowymi elementami s\u0105: ucieczka, uwolnienie, kryzys, imaginacja\u2026 Ona w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n

Chyba znalaz\u0142em klucz, cho\u0107 nie wiem, czy otworzy on drzwi do zrozumienia tak gn\u0119bi\u0105cego mnie problemu naszego ot\u0119pienia. M\u00f3wi\u0105c wprost: degradacji, og\u0142upienia, rezygnacji \u2013 i jak to czytamy w Biblii \u2013 parafrazuj\u0105c – ustania w wysi\u0142kach<\/strong>.<\/p>\n

Kiedy\u015b na karteczce zapisa\u0142em zdanie, ale nie mog\u0119 odczyta\u0107 dok\u0142adnego \u017ar\u00f3d\u0142a:<\/p>\n

\u201eUciszcie si\u0119 (zaprzesta\u0144cie wysi\u0142k\u00f3w) i poznajcie, \u017ce Ja jestem Bogiem\u201d.<\/strong><\/span><\/p>\n

Ja, czyli kto? A mo\u017ce dzi\u015b nale\u017ca\u0142oby zapyta\u0107 nie \u201ekto\u201d, tylko \u201eco\u201d?
\nCo sprawia, \u017ce ustajemy w wysi\u0142kach?<\/p>\n

—-<\/p>\n

Ojciec \u017cartowa\u0142\u2026<\/p>\n

\u2013 Co, tylko czw\u00f3rka? A co sobie my\u015blisz: \u017ce we\u017amiesz talerzyk i b\u0119dziesz chodzi\u0142 po \u015bwiecie, czekaj\u0105c, \u017ce ci manna z nieba sama do niego wpadnie? Licz tylko na siebie.<\/p>\n

Nie pos\u0142ucha\u0142em. Da\u0142em si\u0119 uwie\u015b\u0107. \u015awiatu. Jadlem go, ile si\u0119 da\u0142o. Bez talerzyka. Szarpi\u0105c z\u0119bami.<\/p><\/blockquote>\n

Jaki\u015b paradoks si\u0119 nam tu tworzy. Ucieczka w przesz\u0142o\u015b\u0107 ku\u2026 naszej przysz\u0142o\u015bci. W teatrach \u2013 szmira i konfabulacje niedouczonych re\u017cyser\u00f3w; w literaturze \u2013 krymina\u0142y i fantasy intelektualne, kt\u00f3re ten i \u00f3w (autorzy) nazywaj\u0105 literatur\u0105\u2026 Malarstwo \u2013 pacykarstwo, ale za setki tysi\u0119cy z\u0142otych. Muzyka \u2013 \u0142omot dudni\u0105cy i i dudnienie \u0142omoc\u0105ce.<\/p>\n

Zaprzyja\u017aniony antykwariusz stan\u0105\u0142 w drzwiach swojego piwnicznego skladu. Wolno listowa\u0142, ruchem iluzjonisty, kartki kolejnej \u2013 mo\u017ce setnej ju\u017c \u2013 ksi\u0105\u017cki tego autora.<\/p>\n

\u2013 \u015amiertelnik nie stworzy\u0142by tylu dzie\u0142 w ci\u0105gu kilku lat\u2026<\/p>\n

Milcza\u0142em wyczekuj\u0105co, czy doko\u0144czy zdanie.<\/p>\n

\u2013 A wie pan, dlaczego tak s\u0105dz\u0119? Bo w tych ksi\u0105\u017ckach nie ma b\u0142\u0119d\u00f3w \u2013 tak jak nie ma moment\u00f3w wznios\u0142ych. Te \u201epowie\u015bci\u201d (bo z definicj\u0105 gatunku z podr\u0119cznika poetyki niewiele maj\u0105 wsp\u00f3lnego) s\u0105 jak zjazd po por\u0119czy bardzo d\u0142ugich schod\u00f3w. Mam wra\u017cenie, \u017ce w tym zachwycie, na ostatnim metrze, nadziejemy si\u0119 na gw\u00f3\u017ad\u017a wbity w t\u0119 por\u0119cz. Gw\u00f3\u017ad\u017a prawdy. Czyli\u2026 k\u0142amstwa.<\/p>\n

Sto lat temu w tych piwnicznych pomieszczeniach sk\u0142adowano w\u0119giel, ziemniaki, przetwory\u2026 Dzi\u015b s\u0105 ostatnim miejscem odchodz\u0105cej cywilizacji.<\/p>\n

Spojrza\u0142em spod okular\u00f3w, odk\u0142adaj\u0105c kolejn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, kt\u00f3rej omal ju\u017c nie kupi\u0142em.<\/p>\n

\u2013 Tu nie ma emocji. S\u0105 wydarzenia. Tu nie ma twarzy \u2013 s\u0105 tylko sylwetki i profile. Nawet te kartki, gdy je przerzuca\u0107, wydaj\u0105 inny d\u017awi\u0119k ni\u017c z ksi\u0105\u017cki prawdziwej\u2026<\/p>\n

—–<\/p>\n

O! Ju\u017c 13:01 a ja ci\u0105gle klepi\u0119 w klawiatur\u0119 \u2013 w studiu radia Stettin ju\u017c po przem\u00f3wieniach. W eter p\u0142yn\u0105 d\u017awi\u0119ki uwertury do \u201eTannh\u00e4usera\u201d. Kolejne przem\u00f3wienia, a ich zwie\u0144czeniem bachowska \u2013 Jubel-Ouvert\u00fcre<\/em>.<\/p>\n

Na termometrze zero stopni. Przez drzewa przebija si\u0119 s\u0142o\u0144ce. Wczoraj pada\u0142o i wia\u0142o. Dzi\u015b spacer powinien by\u0107 podw\u00f3jnie d\u0142ugi. Za wczoraj\u2026<\/p>\n

Id\u0119 nad morze.<\/p>\n

Szkoda, \u017ce projekt Rundfunk Stettin (na szcz\u0119\u015bcie na chwil\u0119!<\/em> \u2013 co\u015b mi podpowiada) zastyg\u0142\u2026<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

03.01.2026 Pierwsz\u0105 wersj\u0119 tego wpisu utrwali\u0142em na dysku dzi\u015b o 4.20. Trema? Ekscytacja? Co przeszkadza mi bez emocji dotrwa\u0107 do samego po\u0142udnia. Bo wtedy, w po\u0142udnie, punktualnie o 12.00, doktor Hans Bredow, \u201ekrajan\u201d ze S\u0142upska, stan\u0105\u0142 przed mikrofonem i \u2013 wobec zebranych, dostojnych go\u015bci \u2013 powiedzia\u0142: inaugurujemy prac\u0119 stacji radiowej w Stettinie. Dok\u0142adnie sto lat […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":36716,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[421,85],"tags":[420,269],"class_list":["post-36714","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-porannik-polnocny","category-post","tag-ojciec","tag-radio"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36714","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36714"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36714\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":36813,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36714\/revisions\/36813"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/36716"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36714"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36714"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36714"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}