{"id":3570,"date":"2020-02-18T21:46:54","date_gmt":"2020-02-18T20:46:54","guid":{"rendered":"http:\/\/koszur.net\/?p=3570"},"modified":"2020-02-18T21:46:56","modified_gmt":"2020-02-18T20:46:56","slug":"czas-przekretnik","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2020\/02\/18\/czas-przekretnik\/","title":{"rendered":"Czas Przekr\u0119tnik"},"content":{"rendered":"\n

Czas Przekr\u0119tnik<\/h1>\n\n\n\n

Od pewnego czasu, nomen omen, odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce stajemy si\u0119 jedni\u0105 w dw\u00f3ch postaciach.<\/p>\n\n\n\n

Czas i ja.<\/p>\n\n\n\n

Pierwszy raz zauwa\u017cy\u0142em go w… chmurach. Dzie\u0144 by\u0142 malarsko realistyczny. Ultramarynowe niebo, ociekaj\u0105ca jasn\u0105 zieleni\u0105 przyroda i chmury. Ale jakie chmury. Rokokowe i \u015bmietankowe, lukrowane i nadymane.<\/p>\n\n\n\n

Zatrzyma\u0142em si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Pierwszy raz w \u017cyciu zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce na niebie s\u0105 chmury.<\/p>\n\n\n\n

Intuicyjnie zawsze omija\u0142em ka\u0142u\u017ce, wyboje, dziury w jezdni i chodniku, koleiny na polnej \u015bcie\u017cce, wystaj\u0105ce korzenie na le\u015bnym dukcie. Nie zwraca\u0142em na nie uwagi, bo po co, ale chmury? Ca\u0142kowita \u015blepota!<\/p>\n\n\n\n

W\u0142a\u015bciwie to przypominam sobie tylko jeden fakt… Sierpniowe noce, spadaj\u0105ce gwiazdy, wtapianie si\u0119 w wilgotniej\u0105c\u0105 traw\u0119, by wypatrywa\u0107 gwiezdne, meteorytowe smugi i z wypiekami na kilkuletniej twarzy prze\u015bciga\u0107 si\u0119 pomys\u0142ami na \u015bwiat naszej doros\u0142o\u015bci!<\/p>\n\n\n\n

Wa\u017cne by\u0142o wtedy, aby na niebie nie zap\u00f3\u017ani\u0142a si\u0119 po zachodzie najmniejsza cho\u0107by chmurka, kt\u00f3ra przeszkadza\u0142aby w widowisku.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy Olo dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce za p\u00f3\u0142 roku b\u0119dzie mia\u0142 5 lat, tysi\u0105c razy dziennie informowa\u0142 wszystkich o tym fakcie. Szybko jednak zmodyfikowa\u0142 komunikat – ja mam 5 lat! Nie przyjmowa\u0142 zrazu uwag, \u017ce jeszcze nie, \u017ce jeszcze troch\u0119 musi zaczeka\u0107. – To ci\u0119 nie zaprosz\u0119 na moje urodziny! – wo\u0142a\u0142,  je\u015bli kto\u015b stanowczo korygowa\u0142 jego przekonanie o doros\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Le\u017c\u0105c na trawie, rozgrzebuj\u0105c nosem galaktyki i mleczn\u0105 drog\u0119 przekrzykiwali\u015bmy si\u0119 w licytacji, za ile lat b\u0119dziemy lata\u0107 rakietami tak, jak teraz rowerami nad pobliski stawek, pe\u0142en \u017cab, bazi i trzcinowych witek.<\/p>\n\n\n\n

Do niedawna trzy kilometry w jedn\u0105 i trzy w drug\u0105, bez wzgl\u0119du na pogod\u0119, por\u0119 roku i nastr\u00f3j, gulali\u015bmy<\/em> z czasem id\u0105c zgodnie brzegiem morza. Kt\u00f3rego\u015b razu Ignacy poszed\u0142 ze mn\u0105. Daleko, dziadku? Do tych zielonych schod\u00f3w. Ale kt\u00f3rych, nie widz\u0119? – denerwowa\u0142 si\u0119 dow\u00f3dca statku kosmicznego 'Be-\u0118’, kt\u00f3rego zalety wymienia\u0142 mi podczas prezentacji na pod\u0142odze jego poddaszowego pokoju. Poszli\u015bmy. Ostrza\u0142 pyta\u0144: a dlaczego? stawa\u0142 si\u0119 z ka\u017cdym krokiem coraz bardziej zmasowany. Ignacy wskakiwa\u0142 po kolana w wod\u0119, testowa\u0142 struktur\u0119 dna, przygotowywa\u0142 map\u0119 dla nadchodz\u0105cej dopiero na \u015bwiat swojej siostry o tajemniczym imieniu na liter\u0119 „F”, co wyzna\u0142 mi w najwi\u0119kszym sekrecie. Nadawali\u015bmy nazwy Zakolom Ruchomych Piask\u00f3w, Wydmom Urwistego Wybrze\u017ca, \u017bwirowej Zatoki, Podskakuj\u0105cych Fal O Bia\u0142ych Kitkach. Na brzegu ustawiali\u015bmy kamyki, robili\u015bmy znaki na mokrym piasku, uk\u0142adali\u015bmy patyki. S\u0142owem – profesjonalna mapa wybrze\u017ca, aby panienka F. mia\u0142a orientacj\u0119, gdzie mo\u017ce, a w kt\u00f3rym miejscu nie powinna si\u0119 bawi\u0107. Grobla Z Czarnego Piasku – to w najwy\u017cszym stopniu miejsce, kt\u00f3rego nie mogli\u015bmy jej rekomendowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ja szed\u0142em ca\u0142y czas prosto, niemal nie zatrzymuj\u0105c si\u0119. Ignacy jak pszczo\u0142a bez statecznika wirowa\u0142 wok\u00f3\u0142, a energii mia\u0142 ciagle w nadzwyczajnym nadmiarze. Ignasiu! Biegnij sto metr\u00f3w do przodu, zr\u00f3b znak na piasku, wr\u00f3\u0107, mi\u0144 mnie biegn\u0105c w kierunku, z kt\u00f3rego idziemy, tam te\u017c zr\u00f3b znak i wracaj, zobaczymy, czy ja w tym czasie dojd\u0119 do pierwszego znaku, kt\u00f3ry zrobi\u0142e\u015b na piasku.<\/p>\n\n\n\n

I tylem go widzia\u0142. Gdy ja robi\u0142em sto krok\u00f3w, on przynajmniej czterysta. W tym samym czasie. Jasnym sta\u0142o si\u0119 dla mnie, \u017ce czas trzyma jego, a nie moj\u0105 stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Od pewnego czasu nie chodz\u0119 ju\u017c brzegiem morza. Tu\u017c obok mam promenad\u0119. Dystans podobny. Pokonuj\u0119 go w jak\u017ce odmiennym, chcia\u0142by si\u0119 powiedzie\u0107, znakomitym stylu. Nogi w kostkach si\u0119 nie wyginaj\u0105 grz\u0119zn\u0105c w mokrym piasku, pi\u0119ty nie wbijaj\u0105 si\u0119 w rozmok\u0142y brzeg spowalniaj\u0105c tempo i psuj\u0105c styl lewituj\u0105cego marszu. Wygodne obuwie trakingowe, apaszka, kaszkiet zgodnie z grzywk\u0105, przechylony lekko na praw\u0105 stron\u0119. I wio! I co? Jak si\u0119 kolega Czas zapatruje na moje s\u0105siedztwo? M\u00f3g\u0142bym spr\u00f3bowa\u0107 nawet lekki truchcik, albo szpanersk\u0105 postaw\u0119 chodziarsk\u0105. A Ty, kole\u017cko? 60 sekund na minut\u0119? I nic, nic wi\u0119cej?<\/p>\n\n\n\n

Wigilijne popo\u0142udni 2019 by\u0142o wyj\u0105tkowo s\u0142oneczne. Lekki wiatr, umiarkowana wilgo\u0107 w powietrzu, a na trawnikach – inwazja stokrotek. No, i jak tu nie ruszy\u0107 na spacer z Czasem? Do rutynowego stroju – przeciws\u0142oneczne okulary, psikni\u0119cie perfumem i porcja swingu w szpanerskich s\u0142uchawkach. Po chwili zegarek wyda\u0142 oczekiwany sygna\u0142 – na wy\u015bwietlaczu napis – Trenujesz? Nie, nie musz\u0119, to dla mnie standard… I poszed\u0142em… Z wdzi\u0119kiem bobsleisty mija\u0142em raz lew\u0105 raz praw\u0105 strona cz\u0142api\u0105ce gromady rodzinnych ekip z calej Polski. Tu okutany dzieciak na hulajnodze, tam te\u015b\u0107 klaruj\u0105cy przysz\u0142emu zi\u0119ciowi prawdy \u017cyciowe, dalej dwie matrony z tapirem z lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych chyba, bo wygl\u0105da\u0142y jakby to by\u0142y konstrukcje z nierdzewnego drutu, kt\u00f3ry kto\u015b nieumiej\u0119tnie pr\u00f3bowa\u0142 rozsup\u0142a\u0107. Przyspiesza\u0142em i zwalnia\u0142em, istny easy rider, w takim samym tempie schodz\u0105cy i wchodz\u0105cy po schodach oddzielaj\u0105cych poszczeg\u00f3lne odcinki promenady.<\/p>\n\n\n\n

Na ostatniej, najbardziej ods\u0142oni\u0119tej prostej do naszej dw\u00f3jki, do\u0142\u0105czy\u0142… Cie\u0144. Ale czyj? Czas nie ma cienia. Ja, ja mam, ale nie taki! No, niby daszek kaszkietu podobny do mojego, fr\u0119dzle apaszki – co prawda w innym kolorze, ale w kszta\u0142cie niemal identyczne… No ale nie, ta sylwetka, te zaokr\u0105glone plecy i zwisaj\u0105ce szympansowo d\u0142onie… No, no… moje. Jedna w, a druga bez r\u0119kawiczki…<\/p>\n\n\n\n

Ale to jaka\u015b pomy\u0142ka! Czy tak mo\u017ce czu\u0107 si\u0119 cz\u0142owiek o inkryminowanym tu cieniu?<\/p>\n\n\n\n

Czas, jak zwykle bezczelny i nie zwa\u017caj\u0105cy na maniery szepn\u0105\u0142 – odwr\u00f3\u0107 pytanie…<\/p>\n\n\n\n

Czy ten cie\u0144 mo\u017ce si\u0119 czu\u0107 tak jak ja? Albo, czy mimo takiego cienia… ?<\/p>\n\n\n\n

\"\"
* Cz. Mi\u0142osz, Wiersze wszystkie. Wydanie uzupe\u0142nione, Znak, Krak\u00f3w 2015<\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czas Przekr\u0119tnik Od pewnego czasu, nomen omen, odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce stajemy si\u0119 jedni\u0105 w dw\u00f3ch postaciach. Czas i ja. Pierwszy raz zauwa\u017cy\u0142em go w… chmurach. Dzie\u0144 by\u0142 malarsko realistyczny. Ultramarynowe niebo, ociekaj\u0105ca jasn\u0105 zieleni\u0105 przyroda i chmury. Ale jakie chmury. Rokokowe i \u015bmietankowe, lukrowane i nadymane. Zatrzyma\u0142em si\u0119. Pierwszy raz w \u017cyciu zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce na […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":2654,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[85],"tags":[121],"class_list":["post-3570","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-post","tag-czeslaw-milosz"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3570","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3570"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3570\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3571,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3570\/revisions\/3571"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2654"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3570"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3570"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3570"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}