Reporta\u017c telewizyjny w niczym nie powinien r\u00f3\u017cni\u0107 si\u0119 od reporta\u017cu literackiego. A reporta\u017c literacki nie mo\u017ce oderwa\u0107 si\u0119 od \u017cycia, nigdy go bezpo\u015brednio i fizykalnie nie dotykaj\u0105c.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Praca magisterska: Radiowy reporta\u017c literacki \u2013 g\u0142os w dyskusji. Nie czyta\u0142em jej od napisania, prawie 45 lat, ale powy\u017csze zdanie chyba by\u0142o to jedn\u0105 z moich tez.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
W reporta\u017cu mo\u017cna pokaza\u0107 domy, ulice, g\u00f3ry, doliny, kwiaty i gw\u00f3\u017ad\u017a wbity w desk\u0119. Ale jak nada\u0107 tym obrazom cech\u0119 literacko\u015bci?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\r\nPaszporty w kieszeni, 10 dolar\u00f3w \u2013 w drugiej.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Piotr Jasnowski potwierdza godzin\u0119 wylotu.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Sprawdzamy ekwipunek. Jasiu trzyma kurczowo saszetk\u0119 z dokumentami odprawy celnej jego kamery. Kwoty i obostrzenia na wypadek utraty lub zniszczenia sprz\u0119tu by\u0142y najlepszym \u015brodkiem przeciwsennym. Mickiewiczowski \u201ePowr\u00f3t taty\u201d to niewinny wierszyk w por\u00f3wnaniu ze skutkami kradzie\u017cy kamery. Pierwsza kamera elektroniczna wysokiej rozdzielczo\u015bci w TVP. Przedmiot po\u017c\u0105dania lokalnych realizator\u00f3w, kt\u00f3rzy w obliczu wylotu tej\u017ce rozp\u0119tali radiokomitetowe piek\u0142o.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Nie lecimy \u2013 Jasiu wpada z korytarzow\u0105 bomb\u0105. – Kamera ma kr\u0119ci\u0107 jakie\u015b panienki graj\u0105ce na fujarkach w Parku \u017beromskiego.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Biegn\u0119 do zast\u0119pcy naczelnego.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Powiedz, \u017ce to nie jest prawda! To nie z powodu twojego programu? Przecie\u017c podpisa\u0142e\u015b zgod\u0119 na wyjazd. Mamy papiery na odpraw\u0119 kamery. Z tego te\u017c zrobi\u0119 materia\u0142 dla Warszawy.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Mo\u017ce i tak, ale nie masz zlecenia og\u00f3lnopolskiego, a mnie Warszawa zatwierdzi\u0142a m\u00f3j konspekt i potrzebna mi ta beta.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Ale\u2026<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Na korytarzu mijam kole\u017cank\u0119 w kloszowanej, kraciastej sp\u00f3dnicy niezam\u0119\u017cnej panny z XIX wiecznej gminy galicyjskiej. Nic bardziej nie pasowa\u0142o jej do twarzy jak ten u\u015bmiech\u2026 portowej Giocondy.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Dobra, we\u017amiemy VHSa i Beela. Id\u017a, za\u0142atw cho\u0107 troch\u0119 kolorowej ta\u015bmy. Damy rad\u0119\u2026 – Jasiu \u0142agodnie polewa jodyn\u0119 na ran\u0119 ci\u0119t\u0105, szarpan\u0105 i gryzion\u0105. – Masz… – podaje wypalonego do po\u0142owy papierosa, patrz\u0105c na moje r\u0119ce roz\u0142o\u017cone w ge\u015bcie bezradno\u015bci.\u00a0<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Hm… W\u0142a\u015bciwie, to pracuj\u0119 tu ju\u017c kilka lat, ale wcze\u015bniej nie dzwoni\u0142em do prezesa Radiokomitetu? Jako\u015b nie by\u0142o okazji… Zaraz\u2026 Miejskim czy po kablu (wewn\u0119trzna sie\u0107 \u0142\u0105czno\u015bci)?<\/em><\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Z Warszaw\u0105 prosz\u0119. \u2013 Ale co ja powiem?<\/em> \u2013 Dzie\u0144 dobry, z sekretariatem Prezesa poprosz\u0119\u2026<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– \u0141\u0105cz\u0119 \u2013 charakterystyczny trzask prze\u0142\u0105cznik\u00f3w krosownicy.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Sekretariat prezesa, s\u0142ucham\u2026<\/span><\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n\r\n
Ile mo\u017ce trwa\u0107 15 minut? Wiem jedno \u2013 na pewno nie 15 minut.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Telefon. Bia\u0142y aparat, a wi\u0119c wewn\u0119trzny. Pewnie on, zast\u0119pca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Co ty sobie, k\u2026<\/p>\r\n
Czy w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 miodem na twoj\u0105 dusz\u0119? Mo\u017ce. I by\u0142a. No, jeszcze, m\u00f3w, krzycz, to ci pomo\u017ce, to ci\u0119 wyzwoli. A jak wr\u00f3c\u0119, to pogadamy.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
\r\nIle by\u0142o pod mask\u0105 poloneza, tyle z niego wyci\u0105gn\u0119li\u015bmy. Przez Przestrzenn\u0105, D\u0105bie, na autostrad\u0119.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– Zjed\u017a na pobocze. Musimy zatrzyma\u0107 autokar.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
– A je\u015bli ju\u017c pojecha\u0142? – Jasiu, jak zawsze od niechcenia, wprowadza element rozlu\u017anienia i relaksu.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Staj\u0119 na poboczu. Wiem jedno \u2013 musimy zatrzyma\u0107 dwa autokary wype\u0142nione rybakami. Musimy do\u0142\u0105czy\u0107 do nich tutaj, bo jeste\u015bmy na jednej li\u015bcie do odprawy granicznej na lotnisku w Goleniowie.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Jedzie. Wyci\u0105gam r\u0119k\u0119. Ale je\u015bli to nie ten autokar? Stoimy i gapimy si\u0119 w kolejne, rozp\u0119dzone autokary jak Sancho Pansa w zad konia Don Kichota z Manczy.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Czternasty, szesnasty, jeszcze trzy, pewnie do \u015awinouj\u015bcia. Start samolotu za t\u0142ust\u0105 godzin\u0119.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n<\/span>\r\n
Lec\u0105 kolejne dwa. Ten pierwszy, taki srebrny. Wyskakuj\u0119 niemal na \u015brodek jezdni. Kierowca w\u0142\u0105cza \u015bwiat\u0142a. Machamy\u2026<\/span><\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n\r\n
Piotr, kt\u00f3rego najbardziej naje\u017cony rybak po o\u015bmiu miesi\u0105cach w morzu nie jest w stanie wyprowadzi\u0107 z r\u00f3wnowagi, machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105, gdy zacz\u0105\u0142em t\u0142umaczy\u0107, co si\u0119 sta\u0142o.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Lecimy\u2026<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n