\n<\/strong><\/p>\n
\n
Tutaj: WERSJA AUDIO<\/a><\/p>\n <\/p>\n W starociowym kartonie \u2013 jeszcze jedna ta\u015bma magnetofonowa. Jeszcze jeden odcinek Studia Ba\u0142tyczek. Audycji, kt\u00f3r\u0105 wymy\u015bli\u0142em w po\u0142owie lat siedemdziesi\u0105tych XX wieku, nadawanej w ramach porannego bloku informacyjnego Studia Ba\u0142tyk. To legendarna ju\u017c, uhm, \u0142za w oku si\u0119 kreci na samo brzmienie tego s\u0142owa \u2013 audycja informacyjna Gda\u0144ska, Koszalina i Szczecina. Tu zosta\u0142a zainicjowana i po\u0142\u0105czy\u0142a radiowo ca\u0142e wybrze\u017ce. Studio Ba\u0142tyczek by\u0142o przekor\u0105 na radiow\u0105 sztamp\u0119 tamtych lat, poprawno\u015b\u0107 polityczn\u0105, ortodoksyjno\u015b\u0107 warsztatow\u0105 i tak\u0105 nieradiowo\u015b\u0107 \u00f3wczesnego radia. Wtedy audycje realizowano wed\u0142ug scenariusza: powitanie, muzyka, felieton, mucyka, komentarz, muzyka, komunikat, muzyka, po\u017cegnanie, muzyka.<\/p>\n Niestety, Studio Ba\u0142tyczek podlega\u0142o wszystkim rygorom zwi\u0105zanym z nadawaniem programu radiowego. Cenzor czyta\u0142 ka\u017cdy tekst, zapowied\u017a, powitanie i po\u017cegnanie. Ka\u017cda aluzja, podejrzenie o kpin\u0119 z warto\u015bci czy poprawno\u015bci wzbudza\u0142o natychmiastow\u0105 reakcj\u0119.<\/p>\n Pami\u0119tam pierwsze przes\u0142uchanie pierwszego odcinka, podobnie by\u0142o z kilkoma nast\u0119pnymi. Prowadzi\u0142 je odpowiedzialny za pion informacji redaktor Waldemar Makarenko. Swoj\u0105 drog\u0105, my\u015bl\u0119, \u017ce m\u00f3g\u0142by, ze wzgl\u0119du na swoje usposobienie, by\u0107 wsp\u00f3\u0142autorem tego radiowego dziwade\u0142ka.<\/p>\n Wi\u0119kszo\u015b\u0107 tekst\u00f3w z tamtego okresu pozosta\u0142a w szufladach. Ale \u2013 jak wspomina\u0142em \u2013 mam do dzi\u015b pi\u00f3ro, kt\u00f3rym owe teksty pisa\u0142em \u2013 kolejny z nich \u2013 od\u015bwie\u017cy\u0142em.<\/p>\n Rozmowa dziurki z kluczem<\/strong><\/p>\n – O, a to pan?<\/p>\n – Madame, pani pozwoli\u2026<\/p>\n – No nie wiem, nie wiem. Dopiero pan wyszed\u0142 a zn\u00f3w chce wchodzi\u0107? Nie by\u0142am przygotowana, s\u0105dzi\u0142am, \u017ce po tych gwa\u0142towno\u015bciach, jakie pan zademonstrowa\u0142 dwukrotnym – oh, ufff przekr\u0119ceniem mnie do przodu, \u017ce zd\u0105\u017c\u0119, zanim pan wr\u00f3ci, doprowadzi\u0107 si\u0119 do jako takiego porz\u0105dku. W\u0142osy w rozsypce, sukienka potargana, tu mi co\u015b wysz\u0142o, tam si\u0119 schowa\u0142o, prosz\u0119 pana, z pana jest brutalny brutal.<\/p>\n – Madame, pani daruje, ale ode mnie oczekuje si\u0119 skuteczno\u015bci.<\/p>\n – Och, wiem, wiem, do\u015bwiadczam tego z pewn\u0105 regularno\u015bci\u0105, a brutalno\u015b\u0107 traktuj\u0119 wr\u0119cz jak cnot\u0119.<\/p>\n – Pardon?<\/p>\n – Pan nawet nie wie co ona dla mnie znaczy? Ale od czasu do czasu prosz\u0119 o odrobin\u0119 delikatno\u015bci. Dama jak k\u0142amie to m\u00f3wi prawd\u0119, a jak m\u00f3wi prawd\u0119 to prosi o pretekst do k\u0142amstwa.<\/p>\n – Madame, ja musz\u0119.<\/p>\n – Och, ta pa\u0144ska gwa\u0142towno\u015b\u0107, ona jest \u00a0wrodzona? Ta poza, ten uk\u0142ad, te wr\u0119by i z\u0119by, ten sw\u0105d i tarcie, panie, panie, panie\u2026<\/p>\n – Ja przekr\u0119cam pani\u0105, madame dwa razy, a pani by\u0142a uprzejma powt\u00f3rzy\u0107 m\u00f3j ruch trzy razy.<\/p>\n – Och, odrobin\u0119 wyobra\u017ani. Pan nic nie wie o kobietach. Dla niej – marzenie cenniejsze realu, alu, alu, alu\u2026<\/p>\n – Pani si\u0119 j\u0105ka, madame?<\/p>\n – Niestety, z braku \u2013 musz\u0119.<\/p>\n – Nie rozumiem, madame.<\/p>\n – Dla pana jestem zwyk\u0142\u0105 dziurk\u0105 od klucza, a w rzeczywisto\u015bci? Nic dla pana nie znacz\u0119? Tak, ja nic dla pana nie znacz\u0119. Wszystkie dziurki od klucza tak bezdusznie pan traktuje? Wpada, wk\u0142ada, kr\u0119ci, wierci, trzask wydaje, zm\u0105ci, wytr\u0105ci, odskoczy, w kiesze\u0144 si\u0119 wt\u0142oczy i co? Do nast\u0119pnej dziurki od klucza?<\/p>\n – Madame, obawiam si\u0119, \u017ce nie rozumiem do czego pani zmierza?<\/p>\n – Ja? Wt\u0142oczona w te drzwi, ja mog\u0119 dok\u0105d\u015b zmierza\u0107? O! Gdybym mog\u0142a, tyle by pan sobie pokr\u0119ci\u0142. \u017bycz\u0119 panu, \u017ceby kiedy\u015b trafi\u0142 pan na drzwi bez dziurki. Chcia\u0142abym wtedy zobaczy\u0107 pana min\u0119. T\u0119 hardo\u015b\u0107 i pewno\u015b\u0107 siebie. To tak przedmiotowe traktowanie miejsca, w kt\u00f3rym pan si\u0119 spe\u0142nia, ma w sobie tyle sensu i znaczenia, a pan? Czy jest tylko zwyk\u0142ym kawa\u0142kiem metalu, o kszta\u0142tach, pardon, wyfrezowanych.<\/p>\n – Madame, pani najwyra\u017aniej \u017ale mi \u017cyczy.<\/p>\n – Ja panu? \u0179le \u017cycz\u0119? Ja, kt\u00f3ra o\u015bmieli\u0142am si\u0119 prosi\u0107 o \u0142ask\u0119 delikatno\u015bci, \u0142agodno\u015bci, zrozumienia? Czy pan wie, co to jest pieszczota? Co s\u0142owo: czu\u0142o\u015b\u0107 znaczy? Pierwszy raz pan s\u0142yszy? O, jaka szkoda. Jaki pan nieszcz\u0119\u015bliwy. Pan nie wie, co to przeznaczenie? Co marze\u0144 spe\u0142nienie? Dope\u0142nienie? Mato\u0142 z pana i kiep. Mesieur clef\u2026 Omdlewam\u2026<\/p>\n – Hm\u2026 Hm\u2026 Mog\u0119 psikn\u0105\u0107 w pani\u0105 preparatem, to si\u0119 pani b\u0119dzie lepiej otwiera\u0142a na moje secret. Jestem zwyk\u0142y clef, klucz, a nie secret \u2013 clucz. Pani wola\u0142aby, \u017cebym si\u0119 w ni\u0105 w cylindrze lub meloniku, fraku lub smokingu, z laseczk\u0105 i peleryn\u0105 pakowa\u0142? Pani wie, co by z tego by\u0142o?<\/p>\n – Tak, gromadka kluczyk\u00f3w, takich malutkich, uzdolnionych, w\u015bcibskich po tatusiu, le manipulateur- k\u00f3w. Uhm\u2026 A jednak potrafi pan by\u0107 mi\u0142y?<\/p>\n – Mi\u0142y? Z gaciami w pani tryby wkr\u0119conym? Co pani do tych zapadek na my\u015bl przychodzi? Ja jestem klucz. W encyklopedii stoi jak drut definicja zamka: rygiel nap\u0119dzany jest mechanizmem zmieniaj\u0105cym ruch obrotowy klucza na ruch posuwisty rygla.<\/p>\n – Pardon, w encyklopedii? Mo\u017ce pan powt\u00f3rzy\u0107?<\/p>\n – Nie, dobrze pani s\u0142ysza\u0142a.<\/p>\n – Czyli to rygiel wykonuje\u2026. A ja my\u015bla\u0142em, \u017ce pan\u2026<\/p>\n – Hmmmmm\u2026.<\/p>\n – A to przepraszam, nieporozumienie. Prosz\u0119, niech pan przechodzi i natychmiast wychodzi. Nie ma z panem \u017cadnej przyjemno\u015bci. Zegnam. Au revoir\u2026<\/p>\n Po chwili\u2026<\/p>\n – Brutal, poszed\u0142. Obaj, z ryglem. Swoje zrobili, a ja? Co ja z tego mia\u0142am? Auuuu! Dlaczego ten \u015bwiat jest tak niesprawiedliwie urz\u0105dzony? Bez nas \u2013 \u017caden z nich nie by\u0142by sob\u0105. By\u0142by wr\u0119cz nikim. Po co komu rygiel, po co klucz, skoro mnie by nie by\u0142o? Ja jestem \u017ar\u00f3d\u0142em i sensem nadaj\u0105cym im znaczenie. I \u017cadnej wdzi\u0119czno\u015bci\u2026 A gdyby mnie kto\u015b zapcha\u0142, o, widz\u0119 ich miny, jak si\u0119 miotaj\u0105, biegaj\u0105, awanturuj\u0105: kto \u015bmia\u0142, jak to mo\u017cliwe \u2013 gdzie ja si\u0119 posun\u0119, a ja gdzie przekr\u0119c\u0119\u2026<\/p>\n <\/p>\n (w tle – ch\u00f3r posuwaczy przekr\u0119caczy)<\/p>\n O dziurko, ukojenie moje! ty jeste\u015b jak zdrowie;
\n
\n
\n
\n
\nIle ci\u0119 trzeba ceni\u0107, ten tylko si\u0119 dowie,
\nKto ci\u0119 straci\u0142. Dzi\u015b pi\u0119kno\u015b\u0107 tw\u0105 w ca\u0142ej ozdobie
\nWidz\u0119 i opisuj\u0119, bo t\u0119skni\u0119 po tobie.<\/p>\n
\n
![\"\"](\"https:\/\/koszur.net\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/wozny-25-03-2023-studio-baltyczek-02-b.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"