\n<\/strong><\/div>\n
\n
<\/p>\n
– Prosz\u0119 pana! Tak, do pana m\u00f3wi\u0119!<\/p>\n
Ale kto? Rozgl\u0105dam si\u0119 i\u2026 tylko dzi\u0119ki mojej wyj\u0105tkowej spostrzegawczo\u015bci stan\u0105\u0142em oko w oko z\u2026. m\u0119\u017cczyzn\u0105 w typowym makija\u017cu kamufla\u017cowym. W jednej r\u0119ce trzyma\u0142 skrzynk\u0119 z wyci\u0119tym otworem na halloweenowe oczy, w drugiej \u2013 dzier\u017cy\u0142 saperk\u0119, ale zako\u0144czon\u0105 siatk\u0105 detektora\u2026 Przechyli\u0142em g\u0142ow\u0119 i na trzonku urz\u0105dzenia odczyta\u0142em napis: bigamiometr \u2013 wykrywacz m\u0119\u017catek rozw\u00f3dek, wd\u00f3w i niezdecydowanych.<\/p>\n
– Sprawa jasna i oczywista.<\/p>\n
\n
WERSJA TRZECIA \u2013 rozwi\u0105zanie<\/p>\n
\n
Wod\u0119 pi\u0142 wolno, jakby to by\u0142a ostatnia rzecz jak\u0105 mia\u0142 na tym \u015bwiecie do zrobienia. Odstawi\u0142 kubek na skaju mojego biurka. Lew\u0105 d\u0142oni\u0105 otar\u0142 \u015blad po ostatniej kropli, kt\u00f3ra na moment zatrzyma\u0142a si\u0119 na wardze pop\u0119kanej i spieczonej \u017carem opowie\u015bci.<\/p>\n
Rozmawiamy ledwie trzy kwadranse, a ja widz\u0119 i ju\u017c znam cz\u0142owieka od ka\u017cdej strony. A wszystkie one s\u0105 jednakowe. Przede mn\u0105 siedzi wrak cz\u0142owieka. Taki to by\u0142 talent, gejzer pomys\u0142\u00f3w, przenikliwy analityk, refleksyjny snajper, a okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to zwyk\u0142a d\u2026 z uszami i to w dodatku w odwrotn\u0105 stron\u0119 ustawionymi.<\/p>\n
– \u017bebym ja wiedzia\u0142, \u017ce tak sprawy si\u0119 potocz\u0105, nigdy nie zaj\u0105\u0142bym si\u0119 jakimi\u015b bigamiometrem! Kobieta jaka jest \u2013 ka\u017cdy widzi! Ja jednak doszed\u0142em do epokowego odkrycia. To nie s\u0142owo, a kobieta by\u0142a na pocz\u0105tku. I maj\u0105c wzgl\u0105d na jej podstawow\u0105 cech\u0119 charakterologiczn\u0105, t\u0119 mianowicie, \u017ce w jej opinii ka\u017cda inna kobieta jest od tej pierwszej gorsza to dlatego dzi\u015b mamy tak\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 pa\u0144! I to nie jest b\u0142\u0105d systemowy, to prawid\u0142owo\u015b\u0107 gatunku. No, niech\u017ce pan stanie na pi\u0119\u0107 minut na dowolnej ulicy. Czy spotka pan dwie takie same kobiety? Czy patrz\u0105c na t\u0119 garsonk\u0119 na wystawie znajdzie pan dwie, kt\u00f3re zareaguj\u0105 na kr\u00f3j, kolor lub dodatki tak samo? Albo niech pan popatrzy, jak one prowadz\u0105 swoich rycerzy! To os\u0142a na postronku pastuch z wi\u0119ksz\u0105 gracj\u0105 goni\u0142 na targ ni\u017c one ci\u0105gn\u0105 ich, czyli nas, za sob\u0105. One nigdy nie id\u0105 z ty\u0142u. Dlaczego? Bo z przodu lepiej i szybciej mo\u017cna komu\u015b przywali\u0107, zza plec\u00f3w m\u0119\u017ca mo\u017ce by\u0107 troch\u0119 za kr\u00f3tka r\u0119ka. A dla kobiety nic gorszego, jak silny cios, kt\u00f3ry mija si\u0119 z celem,<\/p>\n
Siedzieli\u015bmy w zadumie, sp\u0119tani my\u015bl\u0105, cho\u0107 czynem wolni, ale co nam ze swobody, je\u015bli i tak w pewnym momencie, bez wzgl\u0119du na stan gry, sami sobie musimy da\u0107 mata czyli wbi\u0107 gola.<\/p>\n
– M\u00f3wi\u0142o si\u0119 \u2013 s\u0142aba p\u0142e\u0107, delikatna, \u017ce nawet kwiatkiem jej nie mo\u017cna tam, tego i owego. A ta szrama na moim czole? To oczywi\u015bcie nie kwiatek, tylko doniczka, w kt\u00f3rej on usech\u0142, bom zapomnia\u0142 go podla\u0107, gdy m\u00f3j motylek pofrun\u0105\u0142 do sanatorium. To te\u017c osobny problem. Sanatorium – to obozy kondycyjne, szkol\u0105ce nieprzejednane wojowniczki i bojowniczki o \u0142ad i porz\u0105dek, gdy z takiego sanatoriom wr\u00f3c\u0105 do domu.<\/p>\n
Malowanie, przestawianie, przewieszanie, odsuwanie, doci\u0105ganie, przenoszenie, zawieszanie, opuszczanie\u2026 Ka\u017cdy m\u0119\u017cczyzna \u017conaty ma ka\u017cdego roku d\u0142onie o trzy centymetry d\u0142u\u017csze od szympansa. Ci najbardziej wykorzystywani, ju\u017c w wieku oko\u0142o po\u0142owowego potrafi\u0105 sami sobie na d\u0142onie nadepn\u0105\u0107. St\u0105d te kszta\u0142ty naszych nos\u00f3w. Zgroza, co mi\u0142o\u015b\u0107 czyni z m\u0119\u017cczyzny.<\/p>\n
– A one? Prosz\u0119 pana. W ostatniej fazie pracy nad moim bigamiometrem – \u00a0\u00a0wykrywaczem m\u0119\u017catek, rozw\u00f3dek, wd\u00f3w i niezdecydowanych, doda\u0142em funkcj\u0119 MERCI, a \u017ce nie jestem w j\u0119zykach najlepszy to zapisa\u0142em ze s\u0142yszenia MERCY. Sztuczna inteligencja od razu wychwyci\u0142a error. Obie te\u015bciowe \u2013 r\u00f3wnie\u017c. Jedna by\u0142a anglo- a druga francuskoj\u0119zyczna. \u017by\u0142y w wielkiej przyja\u017ani. By\u0142y bli\u017aniaczo do siebie podobne, tak\u017ce pod wzgl\u0119dem anatomicznym. Mia\u0142y tyle samo tego samego. I tylko, niestety, jedn\u0105 sztuczn\u0105 szcz\u0119k\u0119 na dwie. Gdy jedna m\u00f3wi\u0142a, druga milcza\u0142a. Po sko\u0144czonej sekwencji, nast\u0119powa\u0142a chwila technicznej ciszy, przekazywa\u0142y sobie szcz\u0119ki i mieli\u015bmy druga po\u0142ow\u0119 debaty.<\/p>\n
Ot, przyk\u0142ad ponad wszelkie standardy \u2013 nadzwyczajny. Normalnie te\u015bciowe si\u0119 zwalczaj\u0105, a tu \u2013 z ust sobie, pardon z\u0119by wyjmuj\u0105.<\/p>\n
No tak, tylko ta wymowa zagranicznych s\u0142\u00f3w… To by\u0142 jedyny problem.<\/p>\n
A by\u0142o tak, co do raportu w spos\u00f3b nast\u0119puj\u0105cy zapisa\u0142em.<\/p>\n
Obie te\u015bciowe by\u0142y \u017carte na punkcie \u0142ow\u00f3w. Mia\u0142y wszystko. Od sk\u0142adanych w\u0119dkarskich sto\u0142eczk\u00f3w po najnowsze przyn\u0119ty. Obiecywa\u0142y sobie i nam, \u017ce kiedy\u015b nawet nad jakie\u015b jezioro pojad\u0105, albo nawet nad rw\u0105c\u0105 rzek\u0119. Obie jednak mia\u0142y wysoce rozwini\u0119ty instynkt samozachowawczy i wiedzia\u0142y dobrze, co pr\u0105d obyczajowy z niebogami zrobi\u0107 potrafi. P\u00f3jd\u0105 we\u0144, w ten pr\u0105d, jak w dym, albo nawet z nim lub pod niego. Pod pr\u0105d, ma si\u0119 rozumie\u0107.<\/p>\n
Siadywa\u0142y obie panie naprzemiennie na swoich balkonach i za balustradk\u0119 wypuszcza\u0142y b\u0142ystki a w\u0119dki kierowa\u0142y w stron\u0119 defiluj\u0105cych pod balkonem co bardziej okaza\u0142ych szczupaczk\u00f3w, leszczy, sum\u00f3w (nie, tych raczej nie lubi\u0142y, bo sapi\u0105 – wyja\u015bnia\u0142y). I w \u0142ysych te\u017c nie gustowa\u0142y \u2013 wy\u015blizguj\u0105 si\u0119 z r\u0119ki, a co to za przyjemno\u015b\u0107, jak nie mo\u017cesz takiego jesiotra \u015bcisn\u0105\u0107 za gard\u0142o, unie\u015b\u0107 wysoko w g\u00f3r\u0119, przeci\u0105gn\u0105\u0107 drug\u0105 r\u0119k\u0105 od szyi do kostek, \u017ceby wszystko zesi\u0119 wyda\u0142 w postaci nasienno-naplenniaj\u0105cej jego gatunek.<\/p>\n
– Prosz\u0119 pana, pan takich r\u0105k w \u017cyciu nie widzia\u0142. Opisz\u0119 je panu. Najpierw \u2013 paznokcie. One by\u0142y d\u0142u\u017csze ni\u017c palce. Potem palce \u2013 te by\u0142y grube jak przedrami\u0119 u niejednej s\u0142onicy. Na ka\u017cdym palcu bi\u017cuteria, kt\u00f3r\u0105 nak\u0142ada\u0142o si\u0119 i zdejmowa\u0142o przy pomocy klucza francuskiego. Jak si\u0119 w \u0142owach rozochoci\u0142y, to po robocie niekiedy trzeba by\u0142o tak\u0105, pardon, r\u0105czuchn\u0119 w imad\u0142o wkr\u0119ca\u0107 i wiertark\u0105 udarow\u0105 bi\u017cuteri\u0119 rozwierca\u0107. Wreszcie d\u0142o\u0144, sama pe\u0142na, wolna od\u2026 mi\u0142osierdzia d\u0142o\u0144. Raz jedna mnie na swojej posadzi\u0142a i drugiej mnie jak na tacy poda\u0142a, a ta swoj\u0105 woln\u0105 chwilowo d\u0142oni\u0105 chcia\u0142a mnie pog\u0142aska\u0107. By\u0142 pan kiedy\u015b w szcz\u0119kach koparki? To niech pan sobie to za\u0142atwi. Wtedy b\u0119dziemy mieli wsp\u00f3lny pogl\u0105d na spraw\u0119.<\/p>\n
M\u00f3j dzisiejszy go\u015b\u0107 zaskoczy\u0142 mnie po raz kolejny. A w my\u015bli wyry\u0142o si\u0119 ju\u017c fundamentalne pytanie: ile mo\u017ce znie\u015b\u0107 s\u0142aby m\u0119\u017cczyzna, wra\u017cliwy i delikatny, kochaj\u0105cy przyrod\u0119 i ciebie, biedronko w\u0119drowniczko, kt\u00f3ra\u015b mnie raz tak u, u, u\u2026gryz\u0142a, \u017ce do dzi\u015b mam tam t\u0119 blizn\u0119 w kszta\u0142cie b\u0142yskawicy.<\/p>\n
Kt\u00f3rego\u015b dnia moja te\u015bciowa zauwa\u017cy\u0142a m\u00f3j bigamiometr. Wymownym kiwni\u0119ciem paluszka kaza\u0142a mi go sobie poda\u0107.<\/p>\n
– M\u00f3w, serde\u0144ko, jak to dzia\u0142a\u2026?<\/p>\n
Wyja\u015bni\u0142em, pokaza\u0142em, za\u0142adowa\u0142em. Zapomnia\u0142em doda\u0107, \u017ce w ostatniej modyfikacji urz\u0105dzenia wprowadzi\u0142em funkcj\u0119: typy do dopasowania. Polega ona na tym, \u017ce wpisuje si\u0119 na przyk\u0142ad dane mojej osoby, moje pasje i zainteresowania, strony mocne i silne, a tak\u017ce oczekiwania i marzenia. A wtedy bigamiometr analizuje napotkanych partner\u00f3w p\u0142ci wszelkiej i okre\u015bla stopie\u0144 dopasowania do ka\u017cdego z nas.<\/p>\n
– OK, male\u0144ki, wpisz tam moje koordynaty. Od czego zaczniesz?<\/p>\n
Za\u0142ama\u0142em si\u0119, bo wiedzia\u0142em, \u017ce moja skrzyneczka takich danych nie wytrzyma. A by\u0142 to jedyny egzemplarz mojego opus magnum.<\/p>\n
– Zaczniemy od st\u00f3pek mamusie\u0144ki \u2013 wyduka\u0142em u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 do te\u015bciowej.<\/p>\n
– Prawid\u0142owo, zaczynasz od podstawy. Pisz.<\/p>\n
Nakierowa\u0142em promie\u0144 lasera na czubek du\u017cego palca mamusie\u0144ki i zacz\u0105\u0142em prowadzi\u0107 go w stron\u0119 pi\u0119ty. W po\u0142owie drogi urz\u0105dzenie zacz\u0119\u0142o mruga\u0107 na czerwono, g\u0142os elektronicznego asystenta wo\u0142a\u0142: error, error a na wy\u015bwietlaczu pojawi\u0142 si\u0119 napis: parametr wykracza poza wyobra\u017calne standardy.<\/p>\n
– I co?<\/p>\n
– Mam, mam, wszystko ok.<\/p>\n
Przy si\u00f3dmym pomiarze p\u0119k\u0142a szybka wy\u015bwietlacza, stopi\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznik a obudowa parzy\u0142a w r\u0119ce. Procesor p\u0142on\u0105\u0142. Dobrze, \u017ce te\u015bciowe mia\u0142y ka\u017cda swoje wiaderko na spodziewany po\u0142\u00f3w, wi\u0119c m\u00f3j przyrz\u0105d wrzuci\u0142em do jednego z nich. Woda z wiaderka odparowa\u0142a niemal w kilka sekund. Wsparcie drugiego wiaderka okaza\u0142o si\u0119 zbawienne. Na ekranie bigamiometra pojawi\u0142a si\u0119 schematycznie uj\u0119ta sylwetka naguska wraz ze wszystkimi jego mikro pardon parametrami.<\/p>\n
Te\u015bciowe patrzy\u0142y na obrazek, obraca\u0142y ekran, zagl\u0105da\u0142y nawet z drugiej strony i nijak nie mog\u0142y zrozumie\u0107, co to za sk\u0142adak im si\u0119 wy\u015bwietli\u0142.<\/p>\n
– On, ten przyrz\u0105d, on nic od siebie nie dodaje, on tylko dopasowuje dany model do wskazanego wzorca. I odwrotnie.<\/p>\n
Moja mamu\u015bka klepn\u0119\u0142a kumpel\u0119 w rami\u0119, splun\u0119\u0142a prymk\u0105, wci\u0105gn\u0119\u0142a to co mia\u0142a w nosie i rzek\u0142a.<\/p>\n
– Ziuta, ty nie narzekaj. Bierz co masz, najwy\u017cej b\u0119dziesz mia\u0142a na wymian\u0119, a jak nie we\u017amiesz to ostanie ci si\u0119 ino kij od w\u0119dki. A ten, cho\u0107 d\u0142ugi to jednak niepor\u0119czny.<\/p>\n
Te\u015bciowa wzi\u0119\u0142a urz\u0105dzenie do r\u0119ki, patrzy\u0142a we\u0144, patrzy\u0142a i chc\u0105c pewnie mnie o co\u015b zapyta\u0107, odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i w naturalny spos\u00f3b detektor bigamiometra skierowa\u0142a w moj\u0105 stron\u0119. Natychmiast zapali\u0142a si\u0119 zielona lampka a g\u0142os syntetyzatora zakomunikowa\u0142:<\/p>\n
– Wyb\u00f3r idealny, wyb\u00f3r idealny. Kandydat przydzielony, kandydat przydzielony.<\/p>\n
Nasze spojrzenia spotka\u0142y si\u0119 w locie. Ani jej ani m\u00f3j wzrok nie zamierza\u0142 drugiemu ust\u0105pi\u0107. Zwarcie spojrze\u0144 trwa\u0142o d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, na taras balkonu sypa\u0142y si\u0119 iskry, ja opada\u0142em z si\u0142, ona wr\u0119cz puch\u0142a z ich nadmiaru. I gdyby, o nieszcz\u0119sny wybawicielu, nie przelatywa\u0142 t\u0119dy przygodny go\u0142\u0105b, kt\u00f3ry wpad\u0142 w miejsce zwarcia si\u0119 energii, nie wiem czym zako\u0144czy\u0142by si\u0119 ta konfrontacja. Go\u0142\u0105b upieczony, a raczej zw\u0119glony wpad\u0142 do wiaderka na z\u0142owione ryby. Sykn\u0105\u0142, bulgotn\u0105\u0142 i zaton\u0105\u0142. Ja zd\u0105\u017cy\u0142em w tym czasie wskoczy\u0107 do pokoju i schowa\u0107 si\u0119 za firan\u0119.<\/p>\n
Te\u015bciowa terminator wsta\u0142a z w\u0119dkarskiego krzese\u0142ka, co wcale nie oznacza, \u017ce ono zosta\u0142o na tarasie, bo posz\u0142o razem z ni\u0105, gdy\u017c by\u0142o r\u00f3wnie jak ja zestresowane i aby nie wpa\u015b\u0107 w oko zdesperowanej kobiecie – wola\u0142o przyczepi\u0107 si\u0119 do jej d.. d.. do siedzenia.<\/p>\n
Wtedy nacisn\u0105\u0142em guzik MERCY (lito\u015bci). Z g\u0142o\u015bniczka bigamiometru pop\u0142yn\u0119\u0142y d\u017awi\u0119ki Requiem Mozarta. Przepi\u0119kna Lacrimosa w mojej w\u0142asnej parafrazie wzorowanej na Una paloma blanca. Te\u015bciowa spojrza\u0142a na ekran urz\u0105dzenia i przeczyta\u0142a MERCI (dzi\u0119kuj\u0119), a poniewa\u017c by\u0142a bli\u017cej francuskiego, u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119, uznaj\u0105c wyra\u017cone w ten spos\u00f3b podzi\u0119kowanie za dokonanie wyboru zastawi\u0142a na mnie sieci ca\u0142ocielesne tak szczelne, \u017ce nawet pch\u0142a by si\u0119 z nich nie uwolni\u0142a. Ja \u2013 musia\u0142em. Ale jak? Ano tak \u2013 czo\u0142owo. Otwarcie. Odwa\u017cnie i zdecydowanie.<\/p>\n
– Mamo, bo powiem mojej \u017conie!<\/p>\n
Gdybym by\u0142 Waltem Disneyem, stworzy\u0142bym z tej opowie\u015bci najwi\u0119kszy filmowy hit pod tytu\u0142em Te\u015bciowa i ja, a wi\u0119c odwrotny do znanego od lat, szowinistycznego serialu Tom i Jerry.<\/p>\n
– Co, kochanie, chcia\u0142e\u015b i co\u015b powiedzie\u0107? \u2013 us\u0142ysza\u0142em za plecami g\u0142os mojej \u017cony.<\/p>\n
Rzuci\u0142em si\u0119 w jej ramiona, takie mi\u0142e i ma\u0142e, dobre i delikatne, czu\u0142e i opieku\u0144cze, jak port dla mojego ma\u0142ego stateczku\u2026<\/p>\n
– No, malutki ci on, malutki, ale w\u0142asny i ciasny. Chod\u017a, pop\u0142ywamy sobie na sobie, od do, tam i z powrotem, w g\u00f3r\u0119 i w d\u00f3\u0142, a\u017c si\u0119 noc sko\u0144czy, i dzie\u0144 nastanie i m\u00f3j su\u0142tan u\u015bnie na naszym tapczanie.<\/p>\n
\n
Kurtyna.<\/p>\n
\n
![\"\"](\"https:\/\/koszur.net\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/wozny_03_5b.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"