{"id":11120,"date":"2023-03-01T20:15:48","date_gmt":"2023-03-01T19:15:48","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=11120"},"modified":"2023-03-14T20:07:48","modified_gmt":"2023-03-14T19:07:48","slug":"01-marca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2023\/03\/01\/01-marca\/","title":{"rendered":"01 marca"},"content":{"rendered":"
\n

RAPORT WO\u0179NEGO z 01 marca 2023 roku<\/strong><\/p>\n

\n
<\/div>\n
Miejsce<\/strong>: Korytarz w matni<\/div>\n
Osoby<\/strong>:\u00a0\u00a0 Pude\u0142ko po czekoladkach<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Skulisko (?\u2026)<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ptak w sieci<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Niezaschni\u0119ty atrament<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 M\u00f3w, co u ciebie…<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
i ca\u0142a reszta, r\u00f3wnie wa\u017cna czyli \u2013 nic.<\/div>\n<\/div>\n
\n

Boj\u0119 si\u0119 pewnych s\u0142\u00f3w.<\/p>\n

One maj\u0105 ju\u017c w swoim brzmieniu konotacje, kt\u00f3re burz\u0105 ca\u0142\u0105 chemi\u0119, parali\u017cuj\u0105, a ich d\u017awi\u0119k, cho\u0107 zazwyczaj pozbawiony ton\u00f3w ostrych i przeszywaj\u0105cych \u2013 po prostu, przygniata.<\/p>\n

Matnia.<\/p><\/blockquote>\n

Strasznie okaleczono to s\u0142owo, u\u017cywaj\u0105c je w kontekstach, sytuacjach, kt\u00f3re cho\u0107 gro\u017ane i niekomfortowe nigdy nie dotkn\u0119\u0142y tego co w s\u0142owie tym jest jego przekle\u0144stwem \u2013 to wyrok, przekonanie, \u017ce znale\u017ali\u015bmy si\u0119 w sytuacji bez wyj\u015bcia. Nie bez odwrotu, ale u kresu, trac\u0105c wszelkie, g\u0142\u00f3wnie psychiczne bezpiecze\u0144stwo, \u017ce jeszcze mo\u017cliwy jest ratunek.<\/p>\n

\n

Matnia. Sen. Trzymasz za r\u0119k\u0119 dwoje dzieci. Pod nimi przepa\u015b\u0107. Nie uratujesz obu\u2026<\/p>\n

Matnia. Sen. Widzisz, jak rozp\u0119dzone auto uderza w ciebie.<\/p>\n

Matnia. Sen. Pada strza\u0142. Kula ci\u0119 jeszcze nie si\u0119gn\u0119\u0142a, ale lotu pocisku nie odmienisz.<\/p>\n

\n

Ka\u017cdy jest w stanie poda\u0107 dziesi\u0105tki przyk\u0142ad\u00f3w sytuacji bez powrotu.<\/p>\n

Matnia to sie\u0107 na ryby, kt\u00f3re zbite w pulsuj\u0105c\u0105 strachem pulp\u0119 widz\u0105 bezbrze\u017cny ocean, ale nie mog\u0105 do niego powr\u00f3ci\u0107. To siatka, w kt\u00f3r\u0105 wpada ptak, a jego skrzyd\u0142a zostaj\u0105 natychmiast sp\u0119tane sznurkowymi celami \u015bmierci.<\/p>\n

Poeci unikaj\u0105 tego s\u0142owa. Filmowcy wykorzystuj\u0105 do podkre\u015blenia wymowy filmu, kt\u00f3ry bez tego s\u0142owa m\u00f3g\u0142by si\u0119 marketingowo nie obroni\u0107. Literatura? Nie znajduj\u0119 przyk\u0142adu w pe\u0142ni oddaj\u0105cego kulturowe znaczenie i emocje zawarte w tym s\u0142owie.<\/p>\n

\n

A dzie\u0144 dzi\u015b tak s\u0142oneczny\u2026<\/p>\n

Obok stada czapli szarych \u2013 pierwsze \u0142ab\u0119dzie. Jeszcze daleko od szosy, ale biel ich upierzenia w tym s\u0142o\u0144cu razi oczy jak laser snajpera, kt\u00f3ry z \u0142atwo\u015bci\u0105 odda\u0142by do ciebie celny strza\u0142.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\n

\u017byjemy w matni. Jak\u017ce niekiedy pi\u0119knej. Ca\u0142e nasze \u017cycie najlepiej opisa\u0107 mo\u017cna tym w\u0142a\u015bnie s\u0142owem. Wpadli\u015bmy w jaki\u015b w\u0142ok, pod\u0105\u017camy w nim w kierunku, kt\u00f3rego nikt z nas nie potrafi odnale\u017a\u0107 na mapie nawigacyjnej kosmosu. Bo mapy takiej nie ma, a sekstant nie wiadomo, na kt\u00f3re s\u0142o\u0144ce ustawi\u0107\u2026<\/p>\n

W matni pozorujemy normalne \u2013 (to dopiero s\u0142owo-granat!) \u2013 \u017cycie. Ba, udokumentowane w skali milion\u00f3w, miliard\u00f3w lat. Ci\u0105gle zagro\u017cone, ale przewlekaj\u0105ce si\u0119 przez wszystkie przeszkody, jakie sami sobie gotujemy. Takie jest \u017cycie.<\/p>\n

Nie matnia mnie jednak interesuje. Mo\u017ce przyjdzie i na ni\u0105 czas.<\/p>\n

Nie mog\u0119 zrozumie\u0107, dlaczego, wszak i tak w matni jeste\u015bmy, nasz wielki wspania\u0142omy\u015blny \u0141owczy odbiera nam\u2026 pami\u0119\u0107?<\/p><\/blockquote>\n

Na pocz\u0105tku \u017cycia jest ona ledwie zarysowana, u jego kresu \u2013 niemi\u0142osiernie postrz\u0119piona.<\/p>\n

\n

Wymie\u0144, ilu spotka\u0142e\u015b ludzi w swoim \u017cyciu? Ilu podziwia\u0142e\u015b, a jak liczna jest grupa tych, kt\u00f3rych znienawidzi\u0142e\u015b. We\u017a, bardzo prosz\u0119, zapisz imiona i nazwiska wszystkich tych, kt\u00f3rych zna\u0142e\u015b!<\/p>\n

Kobiety, kt\u00f3re kocha\u0142e\u015b… Piszesz? A tera ci, wobec kt\u00f3rych niegodnie si\u0119 zachowa\u0142e\u015b\u2026<\/p>\n

No, poka\u017c\u2026 Co? Hm\u2026 Prawie nic? Kartka niemal\u017ce pusta?<\/p>\n

Te par\u0119 bazgro\u0142\u00f3w, to ma by\u0107 twoje kowad\u0142o z ludzkiej \u017cyczliwo\u015bci, na kt\u00f3rym formowa\u0142e\u015b sw\u00f3j los?<\/p>\n

Ale je\u015bli wyjmiesz z szafy to pude\u0142ko, \u015bci\u0105gniesz tamten karton ze strychu, wytaszczysz zapomnian\u0105 skrzyni\u0119 z piwnicy\u2026<\/p>\n

Tam s\u0105 te trupy z twojej pami\u0119ci. Otw\u00f3rz, a o\u017cyj\u0105 jakby si\u0119 wczoraj narodzi\u0142y.<\/p>\n

\n

Tak, to prawda. Mam listy, kt\u00f3rych nie zd\u0105\u017cy\u0142em przeczyta\u0107. Jest te\u017c kilka nigdy nie otwartych.<\/p>\n

Bo co\u015b trzeba by\u0142o szybko zrobi\u0107, bo nie mia\u0142e\u015b chwili do stracenia, a w li\u015bcie wiadomo \u2013 leniwe pierogi z kilkoma skwarkami, smaczne, ale w gruncie rzeczy \u2013 informacje przewidywalne. P\u00f3\u017aniej przeczytam\u2026<\/p>\n

S\u0105 jednak w tych listach s\u0142owa, s\u0105 tre\u015bci, kt\u00f3rych wtedy ba\u0142e\u015b si\u0119 dotkn\u0105\u0107, cho\u0107 czeka\u0142e\u015b na nie. By\u0142y w kopertach b\u0142yski niesformu\u0142owanych my\u015bli, kt\u00f3re jak rozmyte przez mg\u0142\u0119 \u015bwiat\u0142o z pobliskiej latarni, dawa\u0142o ci jednak nadziej\u0119, wraca\u0142o spok\u00f3j, utwierdza\u0142o w przekonaniu czy domys\u0142ach, \u017ce spe\u0142ni si\u0119 to, na co czekasz.<\/p>\n

W takiej p\u0142askiej, niekiedy pogi\u0119tej kopercie kipia\u0142o od s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re t\u0142umi\u0142y sztorm albo rozp\u0119dza\u0142y ca\u0142e piek\u0142o. W tej kopercie by\u0142 jej \u015bwiat, o kt\u00f3rym ci opowiada\u0142a, zaprasza\u0142a do niego albo stawia\u0142a mur, kaza\u0142a odej\u015b\u0107, zapomnie\u0107.<\/p>\n

A teraz czytasz inny list i czytasz w rozpaczy i widzisz, jak ona szamoce si\u0119, miota w matni, skar\u017cy si\u0119 i wo\u0142a: zr\u00f3b co\u015b, zabierz mnie st\u0105d. Ale ty nie chcesz\u2026<\/p>\n

Inny list, inni kochankowie, kt\u00f3rzy jeszcze nic o tym nadchodz\u0105cym \u017cywiole nie wiedz\u0105\u2026 Ale jest mi\u0119dzy wierszami jaki\u015b ledwie wyczuwany wiatr, ju\u017c nie bryza, ale jeszcze nie wicher.<\/p>\n

Tu z kolei – te pierwsze zdania, a tam te s\u0142owa ostatnie, s\u0105 tak uturlane, tak uformowane w kszta\u0142t, kt\u00f3rego pisz\u0105ca nie zdradzi, a czytaj\u0105cy si\u0119 jeszcze nie domy\u015bli. Na szcz\u0119\u015bcie \u2013 oboje czuj\u0105 to samo. Oczekiwanie\u2026<\/p>\n

Jeszcze dwa inne pakiety. Rozmowa poczt\u00f3wkowa. Serie zdj\u0119\u0107 ps\u00f3w, kot\u00f3w, ptak\u00f3w., kwiat\u00f3w. Istoty s\u0105 tak fotografowane, \u017ce zb\u0119dna jest jakakolwiek tre\u015b\u0107, bo wymowa fotografii bezb\u0142\u0119dnie dociera do celu, a chemia organizmu, uruchamia rezerwy mocy, wpychaj\u0105cej nas w sfer\u0119 fascynacji.<\/p>\n

Najwa\u017cniejsze s\u0142\u00f3wka pisane s\u0105 w poprzek, na marginesie, pod wieczkiem koperty, innym kolorem. Kropka zamienia\u0142a si\u0119 w k\u00f3\u0142ko lub serduszko. Du\u017ce C w wyrazie ca\u0142uj\u0119 \u2013 by\u0142o jak soczysty arbuz i \u017cal tylko serce \u015bciska\u0142, \u017ce nie mamy zamiast ust wielkiej paszczy hipopotama. C\u00f3\u017c za zgryz\u0142!!!!<\/p>\n

Odruchowo spojrza\u0142em na koszul\u0119\u2026 D\u0142o\u0144 lekko przetar\u0142a materia\u0142 w poszukiwaniu kropel tego soku\u2026 \u00a0W porz\u0105dku, nic si\u0119 nie sta\u0142o\u2026.<\/p>\n

\n

Gdyby nie to pude\u0142ko z listami, a pami\u0119tam dok\u0142adnie, kiedy mi Ojciec je przyni\u00f3s\u0142, po mojej kolejnej wyprowadzce z domu, nie by\u0142bym w stanie dzi\u015b przypomnie\u0107 sobie, sk\u0105d H. przysy\u0142a\u0142a najwi\u0119cej kartek, jak swoje listy ko\u0144czy\u0142a M., od czego zawsze zaczyna\u0142a inna M. a kolejna M. \u2013 w gruncie rzeczy po prostu przerywa\u0142a pisanie. Bo inaczej list nie trafi\u0142by dzi\u015b do pocztowego worka. A nie wys\u0142anie listu dzi\u015b wi\u0105za\u0142o si\u0119 z op\u00f3\u017anieniem nadej\u015bcia odpowiedzi. Niewys\u0142anie listu to tak\u017ce rozczarowanie adresata, kt\u00f3ry od godziny stoi przed domem i czeka na listonoszk\u0119. Ta macha r\u0119k\u0105 \u2013 nic dzisiaj nie mam. O! O, zgrozo! Jeden dzie\u0144 bez listu! A jeszcze trzeba by\u0142o pami\u0119ta\u0107, \u017ce ten, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie otwieram, zawiera odpowied\u017a na list trzeci, wys\u0142any najwcze\u015bniej, bo po nim pojecha\u0142y do niej kolejne dwa listy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

List si\u0119 po\u0142yka\u0142o.<\/p>\n

Skaner emocjonalny by\u0142 tak podrasowany, \u017ce momentalnie wychwytywa\u0142 s\u0142owa, przecinki, podkre\u015blenia, wyra\u017cenia, kt\u00f3re okre\u015bla\u0142y emocjonalny \u0142adunek zapisanej tre\u015bci. Potem nast\u0119powa\u0142 czas rozbierania listu na czynniki pierwsze. Na wielko\u015b\u0107 liter, rozci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 wyraz\u00f3w, na odst\u0119py mi\u0119dzy wierszami. A samo otwieranie? Jedne listy si\u0119 z koperty wyszarpywa\u0142o, inne \u2013 nacina\u0142e\u015b po brzegach, by nie skaleczy\u0107 ich niezwyk\u0142o\u015bci, by\u0142y ca\u0142o\u015bci\u0105 dor\u00f3wnywaj\u0105c\u0105 jakiej\u015b \u015bwi\u0119to\u015bci. Starannie dobrana papeteria lub tak, tak! oddziergane kawa\u0142ki gazety, broszury, strz\u0119py papieru pakowego. Kartki zapisywane o\u0142\u00f3wkiem, atramentem, kolorow\u0105 kredk\u0105, pe\u0142ne inicja\u0142\u00f3w, szlaczk\u00f3w, ptaszk\u00f3w, serpentynek i wianuszk\u00f3w. To wszystko by\u0142o bardzo wa\u017cne. M\u00f3wi\u0142o nie mniej ni\u017c same s\u0142owa. A ile z nich by\u0142o z grupy przeprosin: za styl, za b\u0142\u0119dy, za krzywy charakter pisma, za brak papieru, za cokolwiek. Ale patrz \u2013 napisa\u0142am i\u2026 jestem teraz w twoich r\u0119kach.<\/p>\n

Jeszcze inne \u2013 zaklejone \u0142z\u0105 wzruszenia, kt\u00f3ra niczym lakowa piecz\u0119\u0107 strzeg\u0142a w\u0142o\u017cony mi\u0119dzy kartki zaschni\u0119ty kwiat, li\u015bcie, poz\u0142otko lub \u2013 o! nieba! \u2013 jej fotografi\u0105!<\/p>\n

Ale by\u0142y te\u017c listy\u2026 z \u017celaza. S\u0142owa z\u0119bami wyrywane, niczym iskry fruwa\u0142y pod sufit, gwa\u0142towne i miotaj\u0105ce si\u0119 z obawy, zazwyczaj potwierdzonej w li\u015bcie, \u017ce to ju\u017c koniec. \u017be wi\u0119cej list\u00f3w nie b\u0119dzie. Czytam: mog\u0119 zostawi\u0107 u ciebie moje rzeczy, wszystkich nie zabior\u0119, a wyprowadzi\u0107 si\u0119 musz\u0119 do dwunastej\u2026 W innym: wszystko zostawiam, id\u0119 na dworzec, wsi\u0105d\u0119 do pierwszego poci\u0105gu i odjad\u0119, je\u015bli on tam po mnie nie przyjdzie\u2026 tak mu powiedz\u2026<\/p>\n

W nast\u0119pnym: chcia\u0142abym, \u017ceby si\u0119 ziemia mi\u0119dzy nami rozpad\u0142a\u2026<\/p>\n

Ma\u0142o? Jest wi\u0119cej \u2013 by\u0142am wtedy najszcz\u0119\u015bliwsz\u0105 osob\u0105 na \u015bwiecie.<\/p>\n

Jeszcze jeden: wiem, od dawna to wiem, nie b\u0119dziemy razem\u2026<\/p>\n

O, jest te\u017c telegram. I jeszcze jeden! Telegram, kt\u00f3ry nadany o \u00f3smej rano, dociera\u0142 z najwa\u017cniejsz\u0105 wiadomo\u015bci\u0105: kocham ci\u0119 – tu\u017c przed siedemnast\u0105. Dziewi\u0119\u0107 godzin! Tylko dziewi\u0119\u0107 godzin! Niech \u017cyje \u015bwiat! Najwa\u017cniejsza wiadomo\u015b\u0107 dotar\u0142a do ciebie szybciej ni\u017c b\u0142yskawica! Spogl\u0105dam na rok\u2026 197\u2026 M\u00f3j Bo\u017ce, czy to przypadkiem nie wczoraj?<\/p>\n

\n

Niewielkie pude\u0142ko. Ojciec pouk\u0142ada\u0142 wszystko z tak typow\u0105 dla niego staranno\u015bci\u0105: kszta\u0142tami, datami, gatunkami: widok\u00f3wki, karty pocztowe, listy, zdj\u0119cia\u2026<\/p>\n

\n

O, ju\u017c pierwszy dzie\u0144 marca\u2026 Wok\u00f3\u0142 fotela \u2013 listy we wszystkich kolorach i odcieniach emocji, wype\u0142nione dotykami, zapachami, g\u0142osami. S\u0142ycha\u0107 muzyk\u0119 tamtych lat, czu\u0107 pos\u0119pne noce, \u0142zy, k\u0142\u00f3tnie, zbieganie po schodach, zbit\u0105 szklank\u0119, nami\u0119tno\u015b\u0107, kt\u00f3ra jak cement bez wody nigdy si\u0119 bez \u0142ez obej\u015b\u0107 nie mog\u0142a.<\/p>\n

I teraz wyobra\u017a sobie \u2013 NIE MA TEGO PUDE\u0141KA.<\/p><\/blockquote>\n

Nie trafia ono w twoje r\u0119ce po pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu latach od chwili, gdy zosta\u0142o zamkni\u0119te. Tak niewiele trzeba by\u0142o, aby znalaz\u0142o si\u0119 na \u015bmietniku, pozosta\u0142o w\u015br\u00f3d staroci, zapakowanych nie wiadomo, po co na jakim\u015b strychu lub w piwnicy.<\/p>\n

Nie usiad\u0142by\u015b nad tymi karteluszkami, bilecikami, widok\u00f3wkami, kt\u00f3re jak cudem przemycone skarby wracaj\u0105 do ciebie wraz z tamtym \u015bwiatem\u2026 Gdyby nie one \u2013 ten \u015bwiat by\u0142 ju\u017c przecie\u017c ca\u0142kowicie wymazany z twojej pami\u0119ci!<\/p>\n

Tato, dzi\u0119ki\u2026 A to\u015b mi niespodziank\u0119 sprawi\u0142. Czy ma ona jakikolwiek wymiar praktyczny, czy co\u015b zmieni, naprawi? Dlaczego dzi\u015b otworzy\u0142em ten karton pe\u0142en r\u00f3\u017cno\u015bci, pod kt\u00f3rymi le\u017ca\u0142o to pude\u0142ko?<\/p>\n

Tak. Nic nie by\u0142o iluzj\u0105. Wszystko po co si\u0119gam – rodzi na twarzy\u2026 u\u015bmiech. Tak\u017ce \u017cyczliwe machni\u0119cie r\u0119k\u0105, kurtuazyjne: szkoda, nie uda\u0142o nam si\u0119, ale, m\u00f3w, co tam u ciebie\u2026 U\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119? Jeste\u015b szcz\u0119\u015bliwa, jeste\u015b zadowolony\u2026 Masz wnuki, troje? Fantastycznie, no, opowiadaj\u2026<\/p>\n

Marz\u0119 o niejednej takiej rozmowie, o tym poszukiwaniu nas z tamtych lat, podsycaniu na pewno \u017carz\u0105cych si\u0119 w\u0119gielk\u00f3w emocji. Nawet je\u015bli cho\u0107 na chwil\u0119 w p\u0142omie\u0144 si\u0119 nie oblek\u0105, to na pewno ogrzej\u0105, wzmocni\u0105, a t\u0119 matni\u0119 cho\u0107 na czas rozmowy od nas oddal\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

RAPORT WO\u0179NEGO z 01 marca 2023 roku Miejsce: Korytarz w matni Osoby:\u00a0\u00a0 Pude\u0142ko po czekoladkach \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Skulisko (?\u2026) \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ptak w sieci \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Niezaschni\u0119ty atrament \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 M\u00f3w, co u ciebie… i ca\u0142a reszta, r\u00f3wnie wa\u017cna czyli \u2013 nic. Boj\u0119 si\u0119 pewnych s\u0142\u00f3w. One maj\u0105 ju\u017c w swoim brzmieniu konotacje, kt\u00f3re burz\u0105 ca\u0142\u0105 chemi\u0119, parali\u017cuj\u0105, a […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":11125,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[383],"tags":[379],"class_list":["post-11120","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wozny03","tag-wozny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11120","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11120"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11120\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11239,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11120\/revisions\/11239"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11125"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11120"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11120"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11120"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}