RAPORT WO\u0179NEGO z 28 lutego 2023 roku
\n<\/strong><\/div>\n
\n<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Miejsce<\/strong>: Korytarz urodzinowy<\/div>\n
Osoby<\/strong>:\u00a0\u00a0 Pr\u0105d w niebie<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Skulisko (?\u2026)<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Tort komputerowy<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Czapka na dwie g\u0142owy<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 I’ts my life!<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
i ca\u0142a reszta, r\u00f3wnie wa\u017cna czyli \u2013 nic.<\/div>\n<\/div>\n
\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
\n
Czy za wczorajsze mi si\u0119 oberwa\u0142o?<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Przekazano mi \u201ewytyk\u201d. Cytuj\u0105c za nieocenionym profesorem Doroszewskim: \u201ePublikacj\u0105 ow\u0105 narazi\u0142em si\u0119 na surowe wytyki niekt\u00f3rych moich znajomych\u201d.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Wi\u0119c id\u0119 za ciosem. Jak PT Znajomi wiedz\u0105 \u2013 inaczej nie umiem. I nie chc\u0119.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nie tylko dotychczas nigdzie nie znalaz\u0142em obja\u015bnienia sensu i celu \u017cycia, ale tak\u017ce funkcji W. Sz. Pani Duszy, kt\u00f3r\u0105 ka\u017cdy z nas d\u017awiga, rachunki za ni\u0105 p\u0142aci i wszystko dok\u0142adnie po po\u0142owie z ni\u0105 dzieli. To znaczy \u2013 ona sobie po\u0142ow\u0119 bierze. A jeszcze precyzyjniej \u2013 ka\u017ce sobie poda\u0107.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
W dzisiejszym Raporcie zasygnalizuj\u0119 jedynie problem najbardziej skandalicznej i wo\u0142aj\u0105cej o pomst\u0119 (ech, zna\u0107 prywatny adres Pana Boga \u2013 m\u00f3wi\u0105c za Lecem) cesze ludzkiej umys\u0142owo\u015bci czy te\u017c kondycji intelektualnej \u2013 o pami\u0119ci.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
M\u00f3wi si\u0119, jak zesz\u0142oroczny \u015bnieg albo przemin\u0119\u0142o z wiatrem. Oba przyk\u0142ady daj\u0105 w sumie nijakie, najwy\u017cej mgliste, ale namacalne wyobra\u017cenie o tym, co minione. Minione jak wiatr, jak \u015bnieg.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Mam pytanie. Co robi\u0142em w dniu moich \u00f3smych urodzin? Prosz\u0119 o relacj\u0119 od przebudzenia po u\u015bni\u0119cie.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce dzie\u0144 \u00f3smych urodzin \u201eprzep\u0119dzi\u0142em\u201d. Czy tego dnia do mojego zamku zjecha\u0142y najpi\u0119kniejsze ksi\u0119\u017cniczki z ca\u0142ego kr\u00f3lestwa, by stara\u0107 si\u0119 o moj\u0105 r\u0119k\u0119? A mo\u017ce dosta\u0142em s\u0142odk\u0105 kr\u00f3wk\u0119 w trudnym do zdj\u0119cia z niej papierku? O wacie na patyku czy lodzie (ga\u0142ka w cenie jeden z\u0142otych? Nie pami\u0119tam\u2026) \u2013 nie wspomn\u0119. Takie rarytasy zarezerwowane by\u0142y tylko dla krezus\u00f3w.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Gdzie jest pami\u0119\u0107 z moich \u00f3smych urodzin? Mo\u017ce by\u0107 dyskietka, CD-ROM, wydruk komputerowy, nie wiem, czarno-bia\u0142e zdj\u0119cie\u2026 Prosz\u0119!<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Przecie\u017c to jest jaka\u015b nieprawdopodobna z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107 albo u\u0142omno\u015b\u0107.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ka\u017cdy dzie\u0144 naszego \u017cycia jest wype\u0142niony po brzegi. Ile my\u015bli, trosk, rozm\u00f3w, zadumy, u\u015bmiech\u00f3w, \u0142ez\u2026 Ka\u017cdy, przed za\u015bni\u0119ciem, gdy \u0142apie oddech nocnej synchronizacji czuje ci\u0119\u017car ko\u0144cz\u0105cego si\u0119 dnia, tygodnia, miesi\u0119cy \u2013 w ko\u0144cu \u2013 lat.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Gdzie jest pe\u0142ny rejestr naszych poczyna\u0144? Przecie\u017c wszystko robimy \u015bwiadomie. Nawet w jaki\u015b czas po urodzinowym przyj\u0119ciu, pami\u0119tamy, \u017ce by\u0142a ciocia i wujek na wrotkach, s\u0105siadka z bratem kolegi, dwie kuzynki, ale nikt do ko\u0144ca nie wie, czyje?<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
I NIC poza tym!<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
Dlaczego?<\/div>\n<\/div>\n
\n
\nKomu\u015b zale\u017cy, aby\u015bmy wszystko o sobie jak najszybciej zapominali?<\/div>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n\n\u017byjemy, prze\u017cywamy, zapami\u0119tujemy, zapominamy.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\nJaki jest sens tego algorytmu? Nasze \u017cycie staje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dla nas niedost\u0119pne. Nie mamy prawa do rekapitulacji, do reminiscencji, do wspomnie\u0144 prawdziwych, a nie rozmazanej kopii, obrazka akwarelowego, na kt\u00f3ry pada wiosenny deszcz, krajobrazu ogl\u0105danego przez szyb\u0119 pokrywaj\u0105c\u0105 si\u0119 wzorami t\u0119\u017cej\u0105cego mrozu.<\/div>\n<\/div>\n\nPami\u0119\u0107 pozwoli\u0142aby nam odnale\u017a\u0107 ludzi i miejsca, sens i cel, kt\u00f3ry utracili\u015bmy, a warto by\u0142oby do niego wr\u00f3ci\u0107, dalej by\u0107 sob\u0105!<\/div>\n————————-<\/div>\n<\/div>\n\nJedziemy do Budapesztu. Wagon przepe\u0142niony lud\u017ami i upa\u0142em. K\u0142ad\u0119 si\u0119 (jakim cudem?) na metalow\u0105 p\u00f3\u0142k\u0119 ponad g\u00f3rn\u0105 kuszetk\u0105. Po chwili wtula si\u0119 we mnie harcerka\u2026 I CO DALEJ? Dlaczego nie pami\u0119tam?<\/div>\n<\/div>\n\nSiedz\u0119 w knajpce na pla\u017cy w Santa Monica. Gryz\u0119 orzeszki ziemne. Czekam na kogo\u015b. Ona przychodzi. Jeste\u015bmy bardzo szcz\u0119\u015bliwi, powiod\u0142o si\u0119 ka\u017cdemu z nas. ALE DLACZEGO TA ZNAJOMO\u015a\u0106 SI\u0118 URWA\u0141A?<\/div>\n<\/div>\n\nJest ko\u0142o Inowroc\u0142awia male\u0144kie jeziorko. Nie pami\u0119tam, jak si\u0119 nazywa, dlaczego si\u0119 tam znalaz\u0142em? Pozna\u0142em tam dziewczyn\u0119, nocowa\u0142em na strychu domu jej rodzic\u00f3w. Dosta\u0142em od niej kolorow\u0105 plecionk\u0119, taki naszyjnik. Ona pachnia\u0142a fryzjerem. Do wczoraj z – wielkim warkocz, dzi\u015b w\u0142osy przystrzy\u017cone i ufryzowane na pazia. JAK MIA\u0141A\u015a NA IMI\u0118?<\/div>\n——————————————-<\/div>\n<\/div>\n\nDo prokuratury dziejowej przekazuj\u0119 dokument \u2013 pewno\u015b\u0107, \u017ce pope\u0142niono na mnie krytyczne przest\u0119pstwo \u2013 okradziono mnie ze mnie, z mojej pami\u0119ci, z tego kim by\u0142ym, jak i kim si\u0119 stawa\u0142em. Mo\u017ce dzi\u0119ki pami\u0119ci m\u00f3g\u0142bym co\u015b jeszcze zmieni\u0107, naprawi\u0107? A to by\u0142oby logicznym nast\u0119pstwem kiedy\u015b obranego celu.<\/div>\n<\/div>\n\nChc\u0119 zn\u00f3w mie\u0107 moj\u0105 pami\u0119\u0107. Ca\u0142\u0105. Bo im mniej j\u0105 mam, tym bardziej nie jestem sob\u0105!<\/div>\n<\/div>\n\nNie wiem, kim jestem!<\/div>\n<\/div>\n\n
\n<\/div>\n\n<\/div>\nOlo\u2026<\/div>\n<\/div>\n\nDwa lata temu ekscytowa\u0142 si\u0119 ka\u017cdym dniem przybli\u017caj\u0105cym go do nast\u0119pnej cezury wiekowej. Ju\u017c mia\u0142 5 i p\u00f3\u0142 lat, albo w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 pi\u0119\u0107 i siedem miesi\u0119cy a jeszcze p\u00f3\u017aniej b\u0119dzie mia\u0142 nawet 6 lat! Nie wiem, czy wszyscy faceci urodzeni w ostatnim dniu lutego tak maj\u0105, ale Olo tak w\u0142a\u015bnie ma: jest ca\u0142kowicie doros\u0142y i wszystko ju\u017c wie.<\/div>\n<\/div>\n\nIdziemy sobie do ciep\u0142ej \u0142azienki, gdzie mo\u017ce bawi\u0107 si\u0119 dowoli kubeczkami-kiwaczkami, kt\u00f3re nape\u0142nia ciep\u0142\u0105 wod\u0105, przelewa j\u0105, omywa i grzeje d\u0142onie, podtapia je, zanurza. Sam Kopernik nie by\u0142by w stanie z tak\u0105 gracj\u0105 jak Olo porusza\u0107 wodne cia\u0142a kubeczkowe i nakr\u0119tkowe.<\/div>\n<\/div>\n\n– A wiesz dziadek, \u017ce jak b\u0119d\u0119 programist\u0105, to zrobi\u0119 najlepsz\u0105 gr\u0119 komputerow\u0105 na \u015bwiecie, i tak\u0105 fajn\u0105! Wszyscy b\u0119d\u0105 tylko w t\u0119 gr\u0119 grali.<\/div>\n– Ale ja ju\u017c tak\u0105 najlepsz\u0105 gr\u0119 wymy\u015bli\u0142em \u2013 wyskakuj\u0119 z min\u0105 triumfatora. – Nikt nie b\u0119dzie lepszy ode mnie.<\/div>\n– Dziadek\u2026 – Olo ma przymru\u017cone oczy i patrzy w przysz\u0142o\u015b\u0107. – Ja b\u0119d\u0119 lepszy. Tu ju\u017c jeste\u015b stary i nied\u0142ugo umarniesz i ja wtedy b\u0119d\u0119 najlepszy.<\/div>\n– Nie umarn\u0119, bo ta gra w\u0142a\u015bnie na tym polega!<\/div>\n<\/div>\n\nOlo odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, spojrza\u0142 na mnie podejrzliwie. Zawsze mam w takich sytuacjach ochot\u0119 przyklei\u0107 mu szybko w\u0105sy cesarza Franza Josepha, w oko wstawi\u0107 monokl, a w dwa palce cygaro z rurki z kremem, wielko\u015bci pompki rowerowej.<\/div>\n<\/div>\n\n– Dziadek, ty nie jeste\u015b programist\u0105.<\/div>\n– Jestem. Najlepszym! To jest gra \u201eNiepokonany dziadek\u201d<\/div>\n– Phi, nie ma takiej gry.<\/div>\n– Bo dopiero j\u0105 wymy\u015bli\u0142em.<\/div>\n– Ale ty nie masz takiego laptopa jak tata.<\/div>\n– Nie potrzebuj\u0119. Ile ci razy m\u00f3wi\u0142em, \u017ce ty masz g\u0142ow\u0119 jak komputer?<\/div>\n<\/div>\n\nOlo zn\u00f3w spojrza\u0142 tym kajzerowskim wzrokiem, ale ju\u017c jakby nieco przyja\u017aniej.<\/div>\n<\/div>\n\n– Zawsze si\u0119 mo\u017cesz pomyli\u0107. Wiesz, \u017ce starzy ludzie si\u0119 myl\u0105? Dziadek mojego kolegi z przedszkola poszed\u0142 raz do innego przedszkola po mojego koleg\u0119.<\/div>\n– Ja si\u0119 nigdy nie myl\u0119 i wiem, ile to s\u0105 dwie gruszki doda\u0107 trzy morele, podzielone na dwa banany. A ty nie wiesz.<\/div>\n– My \u017cadnych banan\u00f3w nie dodajemy w szkole. Tylko liczby. Ty chodzi\u0142e\u015b do starej szko\u0142y. I u was si\u0119 banany dodawa\u0142o.<\/div>\n– Wi\u0119c \u2013 nie trac\u0105c rezonu – moja gra jest na komputery w g\u0142owie.<\/div>\n– To jak \u0142adujesz te komputery i jak chcesz niby gra\u0107 w tak\u0105 gr\u0119? W g\u0142owie?<\/div>\n– Usi\u0105dziemy razem, dotkniemy si\u0119 g\u0142owami. \u017beby po\u0142\u0105czenie by\u0142o lepsze, za\u0142o\u017cymy jedn\u0105 czapk\u0119 na nasze dwie g\u0142owy. Szyj\u0119 twoj\u0105 i moj\u0105 przewi\u0105\u017cemy jednym d\u0142ugim szalikiem i nogi te\u017c w\u0142o\u017cymy sobie do jednej skarpety.<\/div>\n<\/div>\n\nOlo nie od razu zrezygnowa\u0142. Wizja wyda\u0142a mu si\u0119 pewnie tak dalece niekomputerowa, \u017ce potrzebowa\u0142 wi\u0119kszych mocy obliczeniowych, \u017ceby przetworzy\u0107 narysowan\u0105 sytuacj\u0119.<\/div>\n<\/div>\n\n– Dziadek. Ty mo\u017cesz projektowa\u0107 tylko stare gry i na starych komputerach. Nowe gry s\u0105 ju\u017c tylko dla m\u0142odych, takich jak ja.<\/div>\n– A czym si\u0119 r\u00f3\u017cni komputer dla starego dziadka i m\u0142odego Ola.<\/div>\n– No nie mog\u0119 ci dok\u0142adnie powiedzie\u0107, bo nie wiem czy jeszcze mo\u017cesz gdzie\u015b kupi\u0107 taki stary komputer. Nowy jest najnowocze\u015bniejszy i bezkompromisowy.<\/div>\n<\/div>\n\nUps! Niekiedy wrzuci w swoje wywody s\u0142\u00f3wko, kt\u00f3re \u2013 gdybym by\u0142 dobrze wychowan\u0105 dziewczynk\u0105, dygn\u0105\u0142bym z wra\u017cenia a wielkie kokardy na warkoczach zafurcza\u0142yby z zachwytu jego elokwencj\u0105.<\/div>\n<\/div>\n\n– Czyli co? Nie b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 takiej dziadkowej najlepszej na \u015bwiecie gry zaprogramowa\u0107?<\/div>\n– Nie.<\/div>\n– Nawet jakby\u015b ty mi troch\u0119 pom\u00f3g\u0142?<\/div>\n– Ja nie mog\u0119, nie mam czasu, bo mam du\u017co home works do zrobienia. A wiesz dziadek, po co ci taka gra? Tobie si\u0119 ju\u017c taka gra nie op\u0142aca.<\/div>\n– Nie zgadzam si\u0119. W niebie sobie b\u0119d\u0119 gra\u0142 z kolegami. I zrobimy sobie takie mistrzostwa, \u017ce a\u017c tu na twojej ziemi kurz si\u0119 b\u0119dzie sypa\u0142 z chmur.<\/div>\n– Dziadek, starzy ludzie nie graj\u0105 w gry.<\/div>\n– O! A czemu?<\/div>\n– Bo oni szybko usypiaj\u0105. Dziadek W\u0142adek te\u017c raz spa\u0142 jak ogl\u0105da\u0142 telewizj\u0119.<\/div>\n– Ja kupi\u0119 sobie nowe baterie i b\u0119d\u0119 zawsze mia\u0142 power.<\/div>\n– Dziadek, wiesz, jeste\u015b trudnym cz\u0142owiekiem.<\/div>\n– Dlaczego?<\/div>\n– Bo nie rozumiesz nic z tego co ja ci m\u00f3wi\u0119, tylko ci\u0105gle m\u00f3wisz o jakiej\u015b grze dla dziadka. Ja ci dam te gry planszowe w kt\u00f3re ju\u017c nie gram, ok?<\/div>\n<\/div>\n\nNo, sztuki dyplomacji nikt mi nie odm\u00f3wi. Chcia\u0142em uzyska\u0107 co\u015b innego a dosta\u0142em co\u015b, o czym nawet nie my\u015bla\u0142em.<\/div>\n<\/div>\n\nPatrz\u0119 na zdj\u0119cia, gdy mia\u0142em krytyczne siedem na osiem lat. Por\u00f3wnuj\u0119 moje sanda\u0142ki i kolan\u00f3wki z d\u017cinsami i t-shirtami Ola, z nadrukami najnowszych gier i film\u00f3w science fiction. Nie wiem, jak nazwa\u0107 to co nas \u0142\u0105czy, bo atrybuty naszych \u015bwiat\u00f3w z jego i moich o\u015bmiu lat s\u0105 tak odmienne. To s\u0105\/by\u0142y dwa \u015bwiaty? Tamten i ten?<\/div>\n<\/div>\n\nW gruncie rzeczy \u2013 tylko scenografi\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0105. Ja nie zna\u0142em s\u0142owa komputer, Olo nie potrafi wystruga\u0107 gwizdka czy zrobi\u0107 sobie telefon podw\u00f3rkowy z dw\u00f3ch pude\u0142ek po pa\u015bcie do but\u00f3w, kilkunastu metr\u00f3w sznurka i dw\u00f3ch gwo\u017adzik\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy przytrzymywa\u0142 owini\u0119ty wok\u00f3\u0142 nich sznurek, uprzednio wprowadzony przez dziurk\u0119 w denku pude\u0142ka. Wystarczy\u0142o w zakr\u0119tce wybi\u0107 zardzewia\u0142ym gwo\u017adziem kilka dziur, jak w prawdziwej (dla kogo?) s\u0142uchawce tradycyjnego telefonu, \u017ceby po naci\u0105gni\u0119ciu sznurka lepiej s\u0142ysze\u0107 dekodowane w pude\u0142ku rezonanse\u2026<\/div>\n<\/div>\n\nOla kubeczki-kiwaczki i moje pude\u0142ka po pa\u015bcie do but\u00f3w\u2026<\/div>\n<\/div>\n\nOlo ma wiele marze\u0144. Ja w niczym mu w tej dziedzinie nie ust\u0119puj\u0119. \u015amiem twierdzi\u0107, \u017ce mo\u017ce nawet mam wi\u0119cej. Bo cho\u0107by te dotycz\u0105cego jego o\u015bmiolatkowej ju\u017c mocy przeliczeniowej mikroprocesora \u017cyciowego. Ale lokomotyw\u0119, abecad\u0142o, rzepk\u0119, okulary pana Hilarego \u2013 to wszystko mu da\u0142em. Mama i tata do\u0142o\u017cyli do tego gwiezdne wojny, Pottery, a ostatnio wielkie sagi o kocich \u0142obuzach\u2026<\/div>\n<\/div>\n\nZatem \u2013 wyobra\u017ani\u0119, kt\u00f3ra fantazj\u0119 zamienia w rzeczywisto\u015b\u0107 i szaro\u015b\u0107 w kolory, niewyobra\u017calne w zmaterializowane, banalne w nadzwyczajne \u2013 mamy tak\u0105 sam\u0105!<\/div>\n<\/div>\n\nKubeczki-kiwaczki przemin\u0105, ale zabawa nimi by\u0107 mo\u017ce jako metoda operowania trudnymi sprawami \u017cyciowymi si\u0119 uchowa, zamieni w wirtuozeri\u0119, a nawet artyzm. Budowanie osiedli z wodnych strumieni, autostrad ze strug i potok\u00f3w, jeziorek, do kt\u00f3rych wpadaj\u0105 wodospady, jak te, wylewane z ro\u017cnych nakr\u0119tek i pude\u0142ek po kremach.<\/div>\n<\/div>\n\nDzi\u015b patrz\u0119 na ludzi i nierzadko zastanawiam si\u0119: ten nie mia\u0142 swoich kubeczk\u00f3w, tamten mia\u0142 ich a\u017c nadto wiele. Kubeczki kt\u00f3re mog\u0105 by\u0107 wszystkim, w \u015bwiecie wok\u00f3\u0142 i tym wewn\u0119trznym, omywanych ciep\u0142em krystalicznie czystej, wartkiej wody, szumi\u0105cej, szeleszcz\u0105cej, szmeraj\u0105cej i chlipi\u0105cej, b\u0105belkuj\u0105cej, chlapi\u0105cej\u2026 Ile my\u015bmy z Olem tych okre\u015ble\u0144 natworzyli?<\/div>\n<\/div>\n\n– A wiesz, \u017ce ja wiem, \u017ce do nieba zabior\u0119 sobie tego nowego laptopa, tego szarego.<\/div>\n– A gdzie go b\u0119dziesz \u0142adowa\u0142?<\/div>\n– A to w niebie nie maj\u0105 pr\u0105du?<\/div>\n– Nie.<\/div>\n– Co ty opowiadasz. Maj\u0105. To jak oni sobie sms-y wysy\u0142aj\u0105 albo it\u2019s my life, twojego kumpla Joviego z koncertu live, Ontario, Canada s\u0142uchaj\u0105? Pr\u0105d jest potrzebny do wszystkiego.<\/div>\n– Oni tam nic nie s\u0142uchaj\u0105, a ju\u017c nie it\u2019s my life!<\/div>\n
![\"\"](\"https:\/\/koszur.net\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/wozny_02_28.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"