\n
<\/p>\n
Dwa z\u0142amane drzewa.<\/p>\n
W uszach \u2013 ci\u0105gle s\u0142ycha\u0107 t\u0119 w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107. No przecie\u017c nie demonstracj\u0119 si\u0142y! Bo wobec kogo, w jakim celu? Wszystkie balkonowe donice, poobijane jak ko\u015bci do gry, le\u017c\u0105 wci\u015bni\u0119te w jeden k\u0105t. Powietrze rze\u015bkie, wilgotne. Z oddali dobiega dudnienie, sapanie um\u0119czonego morza.<\/p>\n
Ju\u017c po burzy\u2026.<\/p>\n
Wraca cisza.<\/p>\n
W nocy wielokrotnie s\u0142ysza\u0142em, jak ptaki uderza\u0142y w wielkie szyby tarasowe. Wabi\u0142o je przyciemnione \u015bwiat\u0142o. Instynkt? Czy mo\u017ce tylko bezmy\u015blno\u015b\u0107 wiatru, kt\u00f3ry miota\u0142 tymi stworzeniami jak ty swoimi my\u015blami?<\/p>\n
Ju\u017c jest prawie cicho.<\/p>\n
Agregat lod\u00f3wki, przeje\u017cd\u017caj\u0105ce ulic\u0105 auto, pies szczekaj\u0105cy na ci\u0105gle oszo\u0142omionego kota.<\/p>\n
A my\u015bli?<\/p>\n
Te s\u0105 niepozbieralne.<\/p>\n
\n
Kiedy\u015b powiesi\u0142em na \u015bcianie pust\u0105 ramk\u0119, bez zdj\u0119cia. Zwyk\u0142\u0105, banaln\u0105, nijak\u0105. Nie zegar, nie portret przodka, nie pejza\u017c nadmorski, nie arcydzie\u0142o mistrza \u2013 a tylko ta ramka wzbudza\u0142a zainteresowanie ka\u017cdego, kto tu przychodzi\u0142. Ja sam, gdy ju\u017c sko\u0144czy\u0142a si\u0119 p\u0142yta, ksi\u0105\u017cka wraca\u0142a na stolik, na chwil\u0119 przed wy\u0142\u0105czeniem lampki nocnej zawsze patrzy\u0142em w to, co jest w ramce. W nic.<\/p>\n
\n
Jest w ka\u017cdym cz\u0142owieku pewna z regu\u0142y niekontrolowana umiej\u0119tno\u015b\u0107 przek\u0142adania. Jedni m\u00f3wi\u0105 \u2013 zami\u0142owanie do porz\u0105dku, inni \u2013 przekonanie, \u017ce to, co ciebie otacza jest w uk\u0142adzie wymagaj\u0105cym ci\u0105gle korekty, dopasowania. Teorie mo\u017cna mno\u017cy\u0107. Mia\u0142em znajomego, kt\u00f3ry wsz\u0119dzie wiesza\u0142 \u017c\u00f3\u0142te karteczki. T\u0142umaczy\u0142, \u017ce to takie kamienie, wystaj\u0105ce ponad powierzchni\u0119 wody paliki, po kt\u00f3rych on bezpiecznie st\u0105pa. Nie wie i wiedzie\u0107 nie chcia\u0142, czy woda, gdyby w ni\u0105 wpad\u0142 jest g\u0142\u0119boka, czy grozi mu tam niebezpiecze\u0144stwo? Wykonane zadanie, zrealizowane posuni\u0119cie powodowa\u0142o, \u017ce kartk\u0119 odrywa\u0142, wrzuca\u0142 do \u015bmietnika. Nazajutrz wypisywa\u0142 nowe, z tymi samymi has\u0142ami.<\/p>\n
– \u017byj\u0119 w ci\u0105g\u0142ym napi\u0119ciu, czy przez dzie\u0144, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie si\u0119 zaczyna, przejd\u0119 such\u0105 stop\u0105?<\/p>\n
– Obsesja? \u2013 pytam<\/p>\n
– Nie \u2013 wzmo\u017cona czujno\u015b\u0107. Mo\u017ce powodowana zbyt du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 przykrych do\u015bwiadcze\u0144? Staram si\u0119 o nich nie pami\u0119ta\u0107, ale mam w sobie do\u015b\u0107 truj\u0105cego dymu, by pobudza\u0142 poczucie zagro\u017cenia, wyostrza\u0142 zmys\u0142y, kaza\u0142 mi ci\u0105gle sta\u0107 na warcie.<\/p>\n
– Mo\u017ce zapukaj, otw\u00f3rz drzwi i wypu\u015b\u0107 demony?<\/p>\n
– Zacz\u0105\u0142em pi\u0107. Potem by\u0142o co\u015b mocniejszego. Wreszcie – mieszanka. Ca\u0142e wieczory w ciemnym pokoju. Nas\u0142uchiwanie. Najgorzej, gdy przychodzi\u0142 listonosz albo kto\u015b chcia\u0142 odczyta\u0107 licznik gazu. Nie by\u0142em w stanie podnie\u015b\u0107 si\u0119 z fotela. Kiedy jednak musia\u0142em wyj\u015b\u0107 do pracy, leczy\u0107 innych, broni s\u0142abszych, oblicza\u0107, podpisywa\u0107 kontrakty \u2013 czu\u0142em na sobie wzrok zazdro\u015bci i zawi\u015bci, podziwu, szacunku i fascynacji. Patrzcie \u2013 oto cz\u0142owiek sukcesu!<\/p>\n
Pojecha\u0142 do Sztokholmu. Przez trzy lata straci\u0142 wszystkie pieni\u0105dze. Mieszka\u0142 na ulicy. Odszed\u0142 od kobiety. O nic ju\u017c nie musia\u0142 si\u0119 troszczy\u0107. Odcina\u0142 wszystkie nici \u0142\u0105cz\u0105ce go z czymkolwiek. Ze sob\u0105 tak\u017ce. Przys\u0142a\u0142 kartk\u0119.<\/p>\n
– Jestem wolny.<\/p>\n
\n
Ten drugi – ty\u0142 na pot\u0119g\u0119. Siedzia\u0142 w fotelu, pi\u0142 z butelki, pali\u0142 mocne papierosy. Sapa\u0142, j\u0119cza\u0142, kiedy\u015b, widzia\u0142em, p\u0142aka\u0142.<\/p>\n
– Ch\u0142opak z s\u0105siedztwa mia\u0142 klucz do mojego mieszkania. Codziennie przynosi\u0142 mi dwie butelki, stawia\u0142 przy fotelu i wraca\u0142 dnia nast\u0119pnego.<\/p>\n
Opu\u015bci\u0142 r\u0119k\u0119, si\u0119gn\u0105\u0142 po pust\u0105 ju\u017c butelk\u0119. Ta duga sta\u0142a obok. Nakr\u0119tka zerwa\u0142a zabezpieczenie. P\u0119cherze powietrza polecia\u0142y w g\u00f3r\u0119, na dno przechylonej butelki.<\/p>\n
– Musz\u0119 tu siedzie\u0107, bo jak wyjd\u0119 \u2013 ju\u017c nie wr\u00f3c\u0119.<\/p>\n
Nie t\u0142umaczy\u0142, nie szuka\u0142 pomocy. Wisia\u0142 wczepiony palcami w gzyms nad swoim urwiskiem, a wszystko co w dole chcia\u0142o go \u015bci\u0105gn\u0105\u0107, powali\u0107, wdepta\u0107 w piach.<\/p>\n
Kt\u00f3rego\u015b dnia wyszed\u0142. M\u00f3wiono, \u017ce poszed\u0142 w tamt\u0105 stron\u0119\u2026<\/p>\n
\n
Z radia na kuchennym parapecie dobieg\u0142 sygna\u0142 widomo\u015bci. Bilans zniszcze\u0144 po nocnym huraganie. Zerwane linie, przewr\u00f3cone drzewa, dwie ofiary \u015bmiertelne\u2026. W Turcji, dwa tygodnie po trz\u0119sieniu ziemi odkopano trzy \u017cywe osoby.<\/p>\n
Huragan przemieszcza si\u0119 na wsch\u00f3d, zrywa trakcje elektryczne, wzmaga wody u uj\u015bcia rzek, cofaj\u0105c je w g\u0142\u0105b l\u0105du.<\/p>\n
\n
Wiadomo\u015bci.<\/p>\n
Nigdzie nie trafiasz na serwis z raportem o skutkach huragan\u00f3w szalej\u0105cych nieustannie w tobie. Jest radio Chopin, radio chillout, rock, pop\u2026 Nie ma radia: kronika wypadk\u00f3w psychicznych. A powinno si\u0119 takie pojawi\u0107. Mo\u017ce najpierw niechby to by\u0142 ca\u0142odobowy, nieustanny serwis o wszystkich i wy\u0142\u0105cznie poruszaj\u0105cych nieszcz\u0119\u015bciach. Gie\u0142da, festiwal, przegl\u0105d i ranking katastrof. Niech specjali\u015bci w studiu wyk\u0142\u00f3caj\u0105 si\u0119, co jest wi\u0119kszym nieszcz\u0119\u015bciem i jaka szkoda, \u017ce tamta katastrofa sko\u0144czy\u0142a si\u0119 tylko kilkunastoma ofiarami. A przecie\u017c mogliby tak pi\u0119knie zgin\u0105\u0107 wszyscy, a nawet przypadkowi gapie. Jaka\u017c by\u0142aby to pi\u0119kna tragedii! I co za temat dla takiej stacji!<\/p>\n
Grupa bezkompromisowych reporter\u00f3w dociera\u0142aby na miejsce katastrof nie bacz\u0105c na niebezpiecze\u0144stwa, ka\u0142u\u017ce krwi. Epatowaliby ranami, z\u0142amaniami, p\u0142aczem sierot i zmasakrowanych t\u0142um\u00f3w\u2026<\/p>\n
Og\u0142aszam plebiscyt na najwi\u0119ksz\u0105 tragedi\u0119 osobist\u0105 roku 2023!<\/p>\n
S\u0142uchalno\u015b\u0107 czy ogl\u0105dalno\u015b\u0107 takiego kana\u0142u by\u0142aby rekordowa.<\/p>\n
Potem mog\u0142yby pojawia\u0107 si\u0119 kana\u0142y specjalistyczne: Big Brother z celi \u015bmierci, przekaz na \u017cywo z przepe\u0142nionego aresztu, demonstracja samookalecze\u0144\u2026<\/p>\n
Na kana\u0142ach kodowanych ka\u017cdy m\u00f3g\u0142by dodawa\u0107 swoj\u0105 kamer\u0119 i za op\u0142at\u0105 pokazywa\u0107, jak zn\u0119ca si\u0119 nad rodzin\u0105, psem, star\u0105 matk\u0105, kt\u00f3rej renta nie pozwala mu na spokojne \u017cycie.<\/p>\n
I wreszcie kana\u0142 specjalny \u2013 przekaz encefalograficzny, prosto z twojego m\u00f3zgu. Nieustaj\u0105cy world championship w poszukiwaniu najbardziej j zje\u0142cza\u0142ego umys\u0142u. Ten pan jest prezesem globalnego koncernu, ten dowodzi\u0142 najwi\u0119ksz\u0105 armi\u0105 \u015bwiata, tamten by\u0142 najbogatszym cz\u0142owiekiem na ziemi. Ci dwaj \u2013 podaj\u0105 pizz\u0119 w knajpce na rogu, ta pani studiuje histori\u0119 sztuki, a ci pa\u0144stwo \u2013 przyjechali tu z drugiego ko\u0144ca \u015bwiata wierz\u0105c, \u017ce ich demony zostan\u0105 po drugiej stronie oceanu. Teraz ka\u017cdy ujawnia swoje pogorzelisko.<\/p>\n
\n
G\u0142owa jest najtwardszym materia\u0142em na \u015bwiecie. Przetrzyma ka\u017cde okrucie\u0144stwo, wymy\u015bli najwi\u0119ksz\u0105 obrzydliwo\u015b\u0107, nie podda si\u0119 sile woli, postanowieniom czy \u2026<\/p>\n
Nikt i nic nie ma do niej wst\u0119pu poza tob\u0105. Ty w niej rz\u0105dzisz niepodzielnie. Mo\u017cesz by\u0107 w niej bardziej swoim katem lub jeszcze wi\u0119ksz\u0105 ofiar\u0105. Nikt poza tob\u0105 nie kontroluje przewalaj\u0105cej si\u0119 przez ni\u0105 nawa\u0142nicy Obawiam si\u0119, \u017ce nic te\u017c tego szale\u0144stwa przerwa\u0107 nie mo\u017ce. Ob\u0142\u0119d uwolniony z twojej pow\u0142oki, natychmiast wniknie w inn\u0105, zjednoczy si\u0142y z ju\u017c tam istniej\u0105cymi. Nie zniknie. To jest dziedzictwo, kt\u00f3re przekazujesz wraz z nowym \u017cyciem.<\/p>\n
\n
Wczoraj w lesie spotka\u0142em pierwsze przebi\u015bniegi. Dorodne, ju\u017c pewnie kilkudniowe. Sk\u0105pane w wilgoci, po\u015br\u00f3d obumar\u0142ych li\u015bci ostatniej i poprzednich jeszcze jesieni. Przeje\u017cd\u017caj\u0105cy obok poci\u0105g pr\u00f3bowa\u0142 porywa\u0107 je swoim p\u0119dem. Pomacha\u0142y mu.<\/p>\n
– Zostaniemy. Tu nasze miejsce, po\u015br\u00f3d le\u015bnego truch\u0142a. Nigdzie lepiej si\u0119 nie zaprezentujemy. Zawsze, jak i w twoim przypadku, wywo\u0142amy u\u015bmiech na twarzy, mi\u0142y gest r\u0119k\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 do nas zbli\u017cy. Widzisz? Zrobi\u0142e\u015b nam zdj\u0119cie, wr\u00f3ci\u0142e\u015b do auta i przez chwil\u0119 mia\u0142e\u015b nas na pierwszym planie. Przez tylko chwil\u0119.<\/p>\n
\n
W nikim z nas nie ma do\u015b\u0107 determinacji i woli, aby zdemaskowa\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142a tych wszystkich cyklon\u00f3w. Dlaczego ka\u017cdy cz\u0142owiek w tym \u015bwiecie jest no\u015bnikiem jeszcze wi\u0119kszego \u015bwiata, o regu\u0142ach dalece bardziej okrutnych ni\u017c ten powszechny. Czemu s\u0142u\u017cy ta zakamuflowana konstrukcja. Czy ona co\u015b produkuje, wytwarza, o czym\u015b decyduje, jest komu\u015b do czego\u015b potrzebna? Kto \u017cywi si\u0119 nasz\u0105 udr\u0119k\u0105?<\/p>\n
\n
Tak, p\u00f3jd\u0119 na spacer, cho\u0107 ju\u017c zmierzcha. Spotkam, jak co dzie\u0144, usmarkane dzieciaki, kt\u00f3re w za du\u017cych kombinezonach b\u0119d\u0105 swoimi hulajnogami rozje\u017cd\u017ca\u0107 ka\u0142u\u017ce po wczorajszej ulwie. Ich rodzice, wpatrzeni w telefony, b\u0119d\u0105 wolno posuwa\u0107 si\u0119 do przodu. Kilku takich jak ja, zamy\u015blonych przebiegnie przez trzy, cztery zej\u015bcia na pla\u017c\u0119 i wr\u00f3c\u0105 do domu natlenieni, rozgrzani, a wi\u0119c zdrowsi, bo byli\u015bmy dobrze ogaceni. Oprzemy g\u0142ow\u0119 o ma\u0142\u0105 poduszk\u0119 i u\u015bniemy, oczekiwani tam, w naszym w\u0142asnym \u015bwiecie, kt\u00f3ry przecie\u017c tylko na czas spaceru opu\u015bcili\u015bmy.<\/p>\n
Jutro ma by\u0107 ju\u017c dobra pogoda. Spodziewane jest ocieplenie. Mi\u0142o b\u0119dzie zn\u00f3w pospacerowa\u0107.<\/p>\n
\n
![\"\"](\"https:\/\/koszur.net\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/wozny_02_18b.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"