\n
Z cyklu „PIENIO\u0141Y” – RODZIA\u0141 TRZECI – FRAGMENT<\/p>\n
\n
Wieje ju\u017c z od po\u0142udnia.<\/p>\n
\n
Podjecha\u0142em pod drzwi redakcji. Wiatr pluje gar\u015bciami deszczu, a musz\u0119 zabra\u0107 kilka karton\u00f3w z p\u0142ytami. Chmury, te nad horyzontem jakby si\u0119 zapar\u0142y i przepuszczaj\u0105 \u015bwiat\u0142o, \u017ceby to p\u0119dz\u0105ce ku nam szale\u0144stwo mog\u0142o rozejrze\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142, obmy\u015bli\u0107 plan zniszczenia…<\/p>\n
Automapa, wyb\u00f3r celu podr\u00f3\u017cy, dom\u2026. I komunikat. Ze wzgl\u0119du na warunki atmosferyczne trasa niedost\u0119pna.<\/p>\n
Nie rozumiem.<\/p>\n
Nie ma ju\u017c drogi do domu?<\/p>\n
Ruszy\u0142em do\u015b\u0107 gwa\u0142townie.<\/p>\n
Wycieraczki pracuj\u0105 coraz szybciej. Na wska\u017aniku pr\u0119dko\u015bci 80, 60, 45 na godzin\u0119. Byle wydosta\u0107 si\u0119 z miasta.<\/p>\n
Radiowe komunikaty i zn\u00f3w SMS \u2013 b\u0119dzie wia\u0142o ca\u0142\u0105 noc, trzeba schowa\u0107 wszystkie ruchome rzeczy, nieprzytwierdzone, kt\u00f3re wichura zdolna jest rzuci\u0107 za siebie.<\/p>\n
Przed Goleniowem \u2013 wypadek. Komunikat drogowy \u2013 czas op\u00f3\u017anienia w podr\u00f3\u017cy: 1:25 godziny.<\/p>\n
Leje. Leje coraz mocniej.<\/p>\n
Wolno posuwamy si\u0119 dwoma rz\u0119dami, zostawiaj\u0105c pas \u015brodkowy dla s\u0142u\u017cb.<\/p>\n
Nie wyobra\u017cam sobie, \u017ceby co\u015b z\u0142ego mog\u0142o mnie teraz spotka\u0107\u2026<\/p>\n
Niepok\u00f3j siedzi na tylnym siedzeniu. Patrzy mi prosto w oczy. Unosz\u0119 lekko lusterko wsteczne. On przesuwa si\u0119 na praw\u0105 stron\u0119. I dalej patrzy na mnie.<\/p>\n
Teraz leje ju\u017c ca\u0142kiem mocno.<\/p>\n
Za starym zjazdem na Goleni\u00f3w \u2013 ruszam, skacz\u0119 do przodu. 160, 140, 120\u2026<\/p>\n
Jak on wy\u0142\u0105czy\u0142 ten tempomat? Zwalniam gwa\u0142townie do 60. A i tak widoczno\u015b\u0107 beznadziejna.<\/p>\n
Prawy pas, 50, 40\u2026<\/p>\n
Komputer przelicza tras\u0119 dla wybranej \u015bredniej pr\u0119dko\u015bci jazy. B\u0119d\u0119 jecha\u0142 ponad dwa razy d\u0142u\u017cej ni\u017c zwykle.<\/p>\n
Ale dojad\u0119.<\/p>\n
\n
Ju\u017c jaki\u015b czas temu stwierdzi\u0142em, \u017ce nie b\u0119d\u0119 d\u0142u\u017cej chowa\u0142 rzeczy i spraw, kt\u00f3re nie s\u0105 do\u015b\u0107 mocno przytwierdzone, wystaj\u0105, stercz\u0105, przeszkadzaj\u0105 a najgorsze \u2013 ci\u0105gle daj\u0105 o sobie zna\u0107, budz\u0105 nieuzasadnion\u0105 o nie trosk\u0119. To takie wodorosty na podwodnej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba, kt\u00f3re spowalniaj\u0105 m\u00f3j bieg.<\/p>\n
Usun\u0119 je. Oddam wichurze.<\/p><\/blockquote>\n
Wyrzuc\u0119, wynios\u0119, oczyszcz\u0119 przestrze\u0144, kt\u00f3r\u0105 wype\u0142nia\u0142y tworz\u0105c ca\u0142y ten m\u00f3j za\u015bmiecony \u015bwiat. Niemal ka\u017cda z nich to jaka\u015b chorobliwa troska, obawa, \u017ce ona lub on sobie rady nie dadz\u0105, \u017ce musz\u0119 o nich zadba\u0107, nadzorowa\u0107, pilnowa\u0107, podpowiada\u0107, przestrzega\u0107, napomina\u0107, obja\u015bnia\u0107\u2026 Na tym polega wychowywanie i troska. Na tym polega\u2026 Hm\u2026 To moja u\u0142uda\u2026. Nie ostatnia. Tak, teraz jest to ju\u017c tylko m\u00f3j problem. Moje mity i motywacje. I to twarde zapewnienie: ju\u017c niczego w \u017cyciu innych nie chc\u0119 zmienia\u0107. Wiem, \u017ce ten stoczy si\u0119 w przepa\u015b\u0107, tamci rozbij\u0105 si\u0119 o ska\u0142\u0119 a oni \u2013 zap\u0119tl\u0105 swoje \u017cycie bardziej ni\u017c ja moje wszystkie trzy.<\/p>\n
\nPrzyspieszam. Wiatr napiera na lew\u0105 stron\u0119 auta. Jak pojad\u0119 szybciej, to \u0142atwiej prze\u015blizn\u0119 si\u0119 przez \u015bcian\u0119 wichury? A mo\u017ce jednak zwolni\u0119, bo ona, wyskakuj\u0105c zza os\u0142ony lasu dopadnie mnie ze zdwojon\u0105 si\u0142\u0105, wytr\u0105ci z r\u0105k kierownic\u0119\u2026<\/p>\n
Zje\u017cd\u017cam na prawy pas, 70, 55, 50\u2026<\/p>\n
To ju\u017c zawsze b\u0119dzie m\u00f3j pas? Dedykowany i w\u0142a\u015bciwy?<\/p><\/blockquote>\n
\nMajstrowie zacz\u0119li dzi\u015b ustawia\u0107 rusztowanie. Mierz\u0105, docinaj\u0105, podk\u0142adaj\u0105, \u0142api\u0105 pion. Jak krawcowa upi\u0119kszy\u0107 chce pann\u0119 m\u0142od\u0105, tak oni zamierzaj\u0105 naprawi\u0107 dom. Stary dom. Bardzo stary dom. T\u0119 \u015bcian\u0119 trzeba wyburzy\u0107, powygina\u0142a si\u0119 i odesz\u0142a od pionu. Zawali si\u0119. Ptaki wydzioba\u0142y styropian uszczelniaj\u0105cy poddasze. Wszystko trzeba zerwa\u0107, wstawi\u0107 dobrej jako\u015bci we\u0142n\u0119 mineraln\u0105, obudowa\u0107 lukarny, potem ociepli\u0107 i pomalowa\u0107.<\/p>\n
– B\u0119dzie \u0142adnie\u2026.<\/p>\n
Majster wyci\u0105ga r\u0119k\u0119 po zaliczk\u0119. Patrzy, jak odliczam banknoty.<\/p>\n
– Tyle na dzi\u015b wystarczy. B\u0119dzie na transport i \u015bruby, bo w tamtej hurtowni takich nie mieli.<\/p>\n
\nB\u0119dzie dobrze.<\/p>\n
Nie, nie b\u0119dzie dobrze. Ani te\u017c \u017ale. Czas waloryzacji ju\u017c min\u0105\u0142. Kiedy\u015b pewnie wda\u0142bym si\u0119 w dyskusj\u0119, \u017cartowa\u0142. On zapewnia\u0142, \u017ce do\u0142o\u017cy stara\u0144, \u017ce zna si\u0119 na robocie, gorsze ruiny ratowa\u0142.<\/p>\n
Ratowa\u0107 ruin\u0119\u2026.<\/p>\n
Trudno o wi\u0119kszy nonsens. Wielu jednak ufa, \u017ce ta sztuka ma sens. Tak, ale jaki, po co?<\/p>\n
Po co komu ruina?<\/p><\/blockquote>\n
\nO \u015bwicie, tu\u017c przed pi\u0105t\u0105 obudzi\u0142em si\u0119 z gotow\u0105 my\u015bl\u0105: Sala Pr\u00f3b.<\/p>\n
Kto mi podsuflowa\u0142 te s\u0142owa? Kto podpowiedzia\u0142 my\u015bl?<\/p>\n
Sala Pr\u00f3b to pomieszczenie puste. Niekiedy bez drzwi, bywa, \u017ce z ma\u0142ymi tylko oknami, ale zawsze bez mebli, wolne od jakiegokolwiek akcentu, kt\u00f3ry dostrze\u017cony m\u00f3g\u0142by pe\u0142ni\u0107 rol\u0119 rzutki podanej ton\u0105cemu.<\/p>\n
Sala Pr\u00f3b to miejsce na jeden tylko rekwizyt. Na g\u0142\u00f3wnego i jedynego aktora.<\/p>\n
\nUderzenie wiatru tak silne, \u017ce poczu\u0142em je wr\u0119cz bole\u015bnie. I ten huk\u2026<\/p>\n
Ale na Sali Pr\u00f3b panuje\u2026 nic.<\/p>\n
Jaki\u015b nies\u0142yszalny g\u0142os pyta bez s\u0142\u00f3w:<\/p>\n
– Od czego chcia\u0142by\u015b zacz\u0105\u0107?<\/p>\n
– Nie bardzo wiem\u2026 \u2013 pr\u00f3buj\u0119 kluczy\u0107, cho\u0107 doskonale zrozumia\u0142em to pytanie.<\/p>\n
– B\u0105d\u017amy profesjonalistami \u2013 us\u0142ysza\u0142em inny, pozbawiony d\u017awi\u0119ku g\u0142os, tym razem kobiecy.<\/p>\n
– Od pocz\u0105tku? Nie, chyba od\u2026 dna.<\/p>\n
– Sk\u0105d wiesz, gdzie ono jest? \u2013 zapyta\u0142 ten pierwszy.<\/p>\n
Oblej\u0119, jestem pewny. Nie mog\u0119 si\u0119 skoncentrowa\u0107, zadaj\u0119 pytania, za kt\u00f3re sam skarci\u0142bym ka\u017cdego studenta.<\/p>\n
– Masz dwie drogi. Pochyli\u0107 si\u0119 nad ka\u017cd\u0105 spraw\u0105 lub raz, nad wszystkimi.<\/p>\n
– Ale w obu tych przypadkach m\u00f3j os\u0105d nie b\u0119dzie sprawiedliwy.<\/p>\n
– Nie musi takim by\u0107. Nikt od ciebie tego nie oczekuje, poza tob\u0105 samym. Werdykt wydasz w swoim imieniu, sobie, w sprawie, kt\u00f3r\u0105 sam zdefiniujesz.<\/p>\n
Poczu\u0142em ogromn\u0105 sucho\u015b\u0107 sk\u00f3ry d\u0142oni. Krem rozla\u0142 si\u0119 ch\u0142odem. A r\u0119ce wpad\u0142y w pe\u0142en dezorientacji taniec zak\u0142opotania.<\/p>\n
– Nie radzisz sobie. Zbyt mocno jeszcze stoisz na ziemi brukowanej twoimi b\u0142\u0119dami. Po nich st\u0105pasz przez ca\u0142e \u017cycie. Twoich sukces\u00f3w nie starczy\u0142oby nawet na kr\u00f3tk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119.<\/p>\n
– Nie mam sobie nic do zarzucenia. Nie wszystko by\u0142o z\u0142e, by\u0142o sporo pomy\u0142ek, ale te\u017c mn\u00f3stwo dobrych efekt\u00f3w. Myli\u0107 si\u0119, rzecz normalna, ale to by\u0142y b\u0142\u0119dy techniczne, nawet je\u015bli w jakim\u015b sensie skorygowa\u0142y drog\u0119 mojego \u017cycia to nikogo nie zepchn\u0119\u0142y na boczny tor\u2026.<\/p>\n
Zawaha\u0142em si\u0119 raz, dwa, ukry\u0142em twarz w d\u0142oniach. W nich tkwi\u0142y imiona wszystkich znanych mi ludzi\u2026<\/p>\n
Mia\u0142em pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 paraboli, jak\u0105 mog\u0119 teraz wykona\u0107. Wszystko postawi\u0119 do g\u00f3ry nogami. Niech pora\u017cki rozpadn\u0105 si\u0119, by z ich py\u0142u wznie\u015b\u0107 sukces.<\/p>\n
\nJu\u017c w domu. Wyszed\u0142em na taras. Morze szaleje. Wichura rzuca si\u0119 na wierzcho\u0142ki drzew rozrywaj\u0105c o nie ca\u0142e podbrzusze. Wszystko wok\u00f3\u0142 chyli si\u0119 pod naporem \u00a0strumieni deszczu.<\/p>\n
\n– Czujesz ten wir wok\u00f3\u0142 ciebie?<\/p>\n
– Tak. A\u017c nadto dobrze.<\/p>\n
– Ani przez chwil\u0119 twojego \u017cycia nie by\u0142 s\u0142abszy. Tylko wcze\u015bniej nie zwraca\u0142e\u015b na niego uwagi. Do dzi\u015b, do chwili, gdy wszed\u0142e\u015b w t\u0119 wichur\u0119. Pora zaczyna\u0107. Sala Pr\u00f3b czeka.<\/p>\n
Drzwi tarasowe domkn\u0119\u0142y si\u0119 bezszelestnie. Na \u015bciance balustrady balkonowej widzia\u0142em obrys mojej sylwetki. Nie, nie jest zimno. I deszcz tu nie si\u0119ga.<\/p>\n
– Musisz zacz\u0105\u0107 od pocz\u0105tku. Widzisz te drzewa, w kt\u00f3rych przygl\u0105dasz si\u0119 codziennie, od tylu lat?<\/p>\n
Ciemno\u015b\u0107 spowi\u0142a wszystko. Nic nie wida\u0107. Ale kora ka\u017cdego z tych drzew jest w banku mojej pami\u0119ci. Sikory, dzi\u0119cio\u0142y, go\u0142\u0119bie\u2026 Dziel\u0119 z nimi te drzewa.<\/p>\n
– Tak, ja wszystkie je czuj\u0119. Wszystkie i ka\u017cde.<\/p>\n
– Przejrzyj si\u0119 w nich, teraz, gdy one patrz\u0105 tylko na ciebie. Najwa\u017cniejsze jest to, aby\u015b nabra\u0142 niezachwianej pewno\u015bci, \u017ce ty to ty, \u017ce masz pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 swojej osoby. Sprawd\u017a, \u017ce kontrolujesz ka\u017cdy sw\u00f3j odruch i wszystkie my\u015bli. Otw\u00f3rz si\u0119 na wszelkie bod\u017ace. Poddaj si\u0119 weryfikacji.<\/p>\n
Przez chwil\u0119 zastanawia\u0142em si\u0119, czy rozumiem wydane sobie polecenie. Czy jest ono wykonalne, a je\u015bli tak, to od czego zacz\u0105\u0107? \u017be ja, to jestem ja\u2026.<\/p>\n
\nPrzypomnia\u0142em sobie, jak kilku cenionych przeze mnie artyst\u00f3w, aktor\u00f3w m\u00f3wi\u0142o, \u017ce od pewnego mementu przestawali gra\u0107. Rezygnowali z kostium\u00f3w, z makija\u017cu scenicznego. Wychodzili i m\u00f3wili swoje role do widz\u00f3w, kt\u00f3rych traktowali tak, jak kogo\u015b bliskiego, dobrze sobie znanego. Niczym nie chcieli si\u0119 od nich r\u00f3\u017cni\u0107. Oczywi\u015bcie doskonale potrafili korzysta\u0107 ze \u015brodk\u00f3w artystycznego wyrazu, ale tylko po to, by dotrze\u0107 g\u0142osem do tych z ko\u0144ca sali, by podkre\u015bli\u0107 emocje zawarte w s\u0142owach.<\/p>\n
Jednego ze znajomych zapyta\u0142em: grasz dla siebie? Skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n
Ja widowni nie mam, aktorem nie jestem, a musz\u0119 przekona\u0107 siebie, \u017ce jestem tym, kim jestem.<\/p>\n
Pomy\u015bla\u0142em \u2013 zaczn\u0119 zdejmowa\u0107 z siebie kolejne warstwy. Poszukam te s\u0142absze, zaczynaj\u0105ce gni\u0107, wstydliwe i po\u0142o\u017c\u0119 je daleko od wa\u017cnych, cennych, chlubnych.<\/p>\n
– Nie\u2026 Wida\u0107, \u017ce jeste\u015b tylko cz\u0142owiekiem\u2026. Zn\u00f3w chcia\u0142by\u015b si\u0119 zatraci\u0107 w szczeg\u00f3\u0142ach. A ty musisz wiedzie\u0107 od razu, tu i teraz \u2013 skoro masz pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 siebie samego, to czy j\u0105 akceptujesz, czy nie? Czy twoje czyny w pe\u0142ni ci\u0119 charakteryzuj\u0105? Id\u0105c rozpozna\u0142by\u015b od razu, \u017ce ten, kogo w\u0142a\u015bnie mijasz to jeste\u015b ty? Ca\u0142y ty?<\/p>\n
– Tak\u2026 – powiedzia\u0142em po chwili wahania.\u00a0\u2013 Ale nie pi\u0119knym\u2026<\/p>\n
– Pi\u0119kno wymy\u015blili tr\u0119dowaci. Chcieli ukry\u0107 pod nim swoje wrzody.<\/p><\/blockquote>\n
\nKolejny alert pogodowy. Wiatr tak zmiesza\u0142 noc, \u017ce sama siebie ju\u017c chyba nie widzi. Potyka si\u0119 o wydmy, z\u0142ama\u0142a pierwsze drzewo\u2026 Hm\u2026 A gdzie teraz s\u0105 mewy? A wrony, kruki, go\u0142\u0119bie, kt\u00f3rych tu tak wiele przy silnym nawet sztormie?<\/p>\n
\n– Test trzeci. Mo\u017ce zabole\u0107. Musisz si\u0119 obejrze\u0107 za siebie. Ale nie staraj si\u0119 zapami\u0119tywa\u0107 i rozpoznawa\u0107 znajome twarze. Je\u015bli to zrobisz, mo\u017cesz nie dostrzec innych.<\/p>\n
Podwi\u0105zani\u2026. Czy s\u0105 ze mn\u0105?<\/p>\n
D\u0142u\u017cnicy, wierzyciele, powiernicy, prze\u015bladowcy. Stoj\u0119 od d\u0142u\u017cszej chwili i szacuj\u0119, jak liczny mogliby oni wszyscy orszak utworzy\u0107? Wymieniam nazwiska, przypominam sprawy. Ale te\u017c \u0142udz\u0119 si\u0119, \u017ce by\u0107 mo\u017ce kto\u015b mi darowa\u0142, machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105, skomentowa\u0142 dobrodusznie.<\/p>\n
\nSMS z newsem: 11 dni po trz\u0119sieniu ziemi uratowano trzy osoby. \u201eZwr\u00f3cili mi syna\u201d.<\/p>\n
\nJe\u015bli si\u0119 odwr\u00f3c\u0119 i komu\u015b spojrz\u0119 w oczy, nie zma\u017c\u0119 krzywdy kiedy\u015b wyrz\u0105dzonej. Ale w r\u00f3wnej mierze to mo\u017ce by\u0107 m\u00f3j oprawca, jak rozumiem?<\/p>\n
Nie, tych nie chc\u0119 widzie\u0107. Ale wiem, \u017ce nie mam na to najmniejszego wp\u0142ywu. Pocieszam si\u0119 jedynie tym, \u017ce im d\u0142u\u017csze \u017cycie, tym kr\u00f3tsza o nim pami\u0119\u0107.<\/p>\n
– To prawda. Ilu ludzi pozna\u0142e\u015b w swoim \u017cyciu, a ilu pami\u0119tasz? Ilu nigdy si\u0119 we wspomnieniach nie pojawi\u0142o, a ilu przemkn\u0119\u0142o przez pami\u0119\u0107 bez \u017cadnego znacz\u0105cego celu.<\/p>\n
Zapomnienie jest immanentn\u0105 cech\u0105 przemijania.<\/p><\/blockquote>\n
\nGdybym, pomy\u015bla\u0142em w tej chwili, by\u0142 nauczycielem i w wypracowaniu ucznia przeczyta\u0142 takie zdanie \u2013 wzi\u0105\u0142bym je w k\u00f3\u0142ko i opisa\u0142: bana\u0142!!!<\/p>\n
Ale dzi\u015b wiem, \u017ce nie ma wi\u0119kszych prawd nad bana\u0142y!<\/p>\n
\n<\/blockquote>\n
![\"\"](\"https:\/\/koszur.net\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/wozny_02_17b.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"