{"id":10746,"date":"2023-01-29T19:52:57","date_gmt":"2023-01-29T18:52:57","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=10746"},"modified":"2023-01-29T20:09:34","modified_gmt":"2023-01-29T19:09:34","slug":"29-stycznia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2023\/01\/29\/29-stycznia\/","title":{"rendered":"29 stycznia"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\n<\/div>\n
RAPORT WO\u0179NEGO z 29 stycznia 2023 roku <\/strong><\/div>\n<\/div>\n
\n
Miejsce<\/strong>: Korytarz<\/div>\n<\/div>\n
\n
Osoby<\/strong>:\u00a0\u00a0\u00a0 Ja, Wo\u017any<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ojcowie<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Skulisko \u2013 ?<\/div>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Czas, kt\u00f3ry wymkn\u0105\u0142 si\u0119 spod kontroli czasu<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i ca\u0142a reszta, r\u00f3wnie wa\u017cna czyli \u2013 nic.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Przechadzam si\u0119 po Korytarzu\u2026<\/p>\n

Bo mog\u0119, bo chc\u0119\u2026. Bo musz\u0119? Nie, tu nie dzia\u0142aj\u0105 ju\u017c \u017cadne imperatywy. To wyspa, to azyl\u2026 To schronienie? Nie wiem, ale dobrze mi tutaj. Zastanawiam si\u0119 teraz, czy wcze\u015bniej zdarza\u0142y si\u0119 ju\u017c takie chwile, w kt\u00f3rych bardzo pragn\u0105\u0142em poczu\u0107 si\u0119 bezpieczniej ni\u017c gdziekolwiek lub kiedykolwiek indziej?\u00a0 Chcia\u0142em odci\u0105\u0107 si\u0119 od reszty \u015bwiata, kt\u00f3ry w gruncie rzeczy nic ode mnie nie chce? I wzajemnie\u2026. Nawet je\u015bli – to wszystko to ju\u017c min\u0119\u0142o. Nie chc\u0119 pzrez to powiedzie\u0107, \u017ce tamte pragnienia nie by\u0142y wa\u017cne. Nic co sie nam przytrafi\u0142o nie e straci\u0142o na randze i znaczeniu. Ot, w tej chwili nie s\u0105 to kwestie pierwszoplanowe.<\/p>\n

Jestem tu z w\u0142asnej woli. Tyle, \u017ce nie wiem, na czym ta w\u0142asno\u015b\u0107 mnie przeze mnie polega?<\/p>\n

Moje \u017cycie jest tak spl\u0105tane, skr\u0119cone i zagmatwane, a umys\u0142 nie ustaje w wysi\u0142kach by stan ten bardziej jeszcze pog\u0142\u0119bi\u0107. Nie znajduj\u0119 ju\u017c ani chwili by zastanowi\u0107 si\u0119, zorientowa\u0107 \u2013 kim jestem, czyj\u0105 rol\u0119 gram, w jakiej sztuce wyst\u0119puj\u0119? Tak, celowo uprzedmiotawiam siebie, nas, przekonanych o swojej bezgranicznej podmiotowo\u015bci, na co w gruncie rzeczy nie mamy \u017cadnych dowod\u00f3w!<\/p>\n

Dzi\u015b niedziela\u2026 M\u00f3j Korytarz\u2026 Ja\u2026<\/p>\n

Nikt mi tego wcze\u015bniej nie powiedzia\u0142, ale wiem, \u017ce nie zaprosz\u0119 tu nikogo z bliskich. Pytanie \u2013 czy mam wok\u00f3\u0142 siebie takie osoby? Kogo nazw\u0119 bliskim, a kogo odleg\u0142ym? Gdzie jest granica owej blisko\u015bci i obco\u015bci? Bliscy i coraz bli\u017csi s\u0105 ci, kt\u00f3rych ju\u017c nie ma przy mnie. Obecni \u2013 nigdy nie byli tak daleko ode mnie jak dzi\u015b.<\/p>\n

Korytarz…. Nikt tu dzi\u015b nie przyjdzie. Niedziela.<\/p>\n

Domyka si\u0119 siedmiodniowy cykl, sprz\u0105ta po sobie, ust\u0119puje miejsca nast\u0119pnemu. Te\u017c siedmiodniowemu. Co ze sprz\u0105tania dzisiejszego wyniknie? Nic. Plam na \u017cyciu nie da si\u0119 usun\u0105\u0107.<\/p>\n

Ten Korytarz\u2026 Gdy tu wchodzisz, oczyszcza ci\u0119, zatrzymuje w szatni wszystkie twoje nami\u0119tno\u015bci i uczucia. A to najwi\u0119ksi wrogowie twojej sp\u00f3jno\u015bci. W Korytarzu mo\u017cesz obejrze\u0107 wszystkie swoje rany, oceni\u0107 spustoszenia, jakie sta\u0142y si\u0119 wynikiem twojego zaanga\u017cowania w \u017cycie. W Korytarzu nic si\u0119 nie zagoi, ale te\u017c nic bardziej jeszcze nie rozj\u0105trzy. Tu nie ma twoich najwi\u0119kszych wrog\u00f3w, czyli przyjaci\u00f3\u0142, nie ma te\u017c przyjaci\u00f3\u0142, przed kt\u00f3rymi nigdy si\u0119 nie obronisz\u2026. Dziwisz si\u0119, bo jeszcze o tym nie wiesz.<\/p>\n

Do Korytarza nie prowadz\u0105 \u017cadne drogi i nie ma z niego ani jednego wyj\u015bcia. Tylko nielicznym udaje si\u0119 ods\u0142oni\u0107 t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 naszego jestestwa, nasz Korytarz, najbardziej intymny stan, chwila prawdy.<\/p>\n

Komu sztuka ta si\u0119 uda, por\u00f3wna siebie ze swoim wzorcem. Tak\u2026 Powiesz wtedy: to taki jestem? A takim si\u0119 sta\u0142em? Zawsze, bez wyj\u0105tku, bolesne do\u015bwiadczenie\u2026<\/p>\n

Niedziela\u2026 Jestem w Korytarzu. A gdzie mia\u0142bym by\u0107?<\/p>\n

Sam.<\/p>\n

Nikt dzi\u015b nie przyjdzie.<\/p>\n

Nikt si\u0119 nie wybudzi ze swojego snu, jakim jest jego \u017cycie. Nikt do scenariusza na \u017cycie, napisanego wy\u0142\u0105cznie dla niego nie zg\u0142osi \u017cadnej propozycji ani usprawnienia. To plan z naddatkiem, kt\u00f3ry nawet we \u015bnie jest nie do zrealizowania w pe\u0142ni. Nie podlegaj\u0105cy korektom.<\/p>\n

Jest niedziela\u2026 Nic nie musisz\u2026. Po\u0142\u00f3\u017c si\u0119 wi\u0119c na drugi bok. Spr\u00f3buj, naci\u0105gnij ca\u0142y smutek na swoj\u0105 g\u0142ow\u0119, okryj si\u0119 nim, mo\u017ce uda ci si\u0119 usn\u0105\u0107, by we \u015bnie szuka\u0107 ukojenia\u2026. Podpowiem \u2013 tam go nie ma.<\/p>\n

Ju\u017c \u00f3sma\u2026<\/p>\n

Zegar bije\u2026.<\/p>\n

\n

Mia\u0142em siedem zegar\u00f3w.<\/p>\n

Jeden pi\u0119kniejszy od drugiego.<\/p>\n

Nigdy \u017caden z nich nie wybi\u0142 p\u00f3\u0142nocy, a ka\u017cdy m\u00f3g\u0142by wzrusza\u0107 powietrze co kwadrans. Te lubi\u0119 najbardziej. Nigdy \u017caden si\u0119 nie sp\u00f3\u017ani\u0142, nie przyspieszy\u0142, nie zatrzyma\u0142, no bo jak mia\u0142by to zrobi\u0107, skoro nie chodzi\u0142?<\/p>\n

Ale czy ten stan m\u00f3g\u0142 zmieni\u0107 istot\u0119 zegara?<\/p>\n

Kiedy\u015b my\u015bla\u0142em, \u017ce ka\u017cdy zegar odmierza czas dla jednego \u015bwiata. To zegar jest zamkiem, a zarazem zaszyfrowanym do niego kluczem i jak kwiat paproci, zegar te\u017c chodzi do chwili, gdy nadejdzie ta jedna minuta. Ostatnia. Jemu do jej og\u0142oszenia przypisana.<\/p>\n

\n

Ojciec mia\u0142 zegarek kieszonkowy. Mia\u0142 go przy sobie ca\u0142y czas. Ten zegarek nale\u017ca\u0142 do jego Ojca, kt\u00f3ry dosta\u0142 go w nagrod\u0119 w zawodach hippicznych w Pary\u017cu w 1900 roku. Ojciec da\u0142 swojemu synowi ten zegarek, bo nic innego nie mia\u0142. By\u0142 rok 1957. Ponad dziesi\u0119\u0107 lat Ojciec stara\u0142 si\u0119 \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 swojego Ojca do Polski. Ale tamten nie chcia\u0142. Tu si\u0119 urodzi\u0142em, tu m\u00f3j Ojciec ziemi\u0119 uprawia\u0142, tu moje miejsce. To miejsce, to drewniana chatynka, z klepiskiem zamiast pod\u0142ogi, odkrojona od ostatniego zagonu du\u017cego niegdy\u015b gospodarstwa, zamienionego na wielki ko\u0142choz. Dwa kroki w lewo, dwa w prawo, osiem wok\u00f3\u0142 chaty.<\/p>\n

Gdy Ojciec wyje\u017cd\u017ca\u0142, zostawi\u0142 swojemu Ojcu p\u0142aszcz, garnitur, czapk\u0119, buty\u2026 Wzi\u0105\u0142 ojcowe. Woj\u0142okowe\u2026. I ten zegarek. Dba\u0142 o ten zegarek, jakby od niego co\u015b szczeg\u00f3lnego zale\u017ca\u0142o. Wyk\u0142\u00f3ca\u0142 si\u0119 z zegarmistrzami, obra\u017ca\u0142 niekt\u00f3rych, wyszukiwa\u0142 najstarszych a wi\u0119c do\u015bwiadczonych, je\u017adzi\u0142 do nich by sprawdzili, czy z zegarkiem wszystko jest w porz\u0105dku? Nie odst\u0105pi\u0142 od tych zabieg\u00f3w ani na moment. A nakr\u0119canie spr\u0119\u017cyny odbywa\u0142o si\u0119 zawsze o tej samej porze. Delikatnie, miarowo, z wyczuciem, \u017ceby nie zerwa\u0107 spr\u0119\u017cyny\u2026. Uh\u2026 oddychali\u015bmy swobodnie, gdy zegarek, nakr\u0119cony na ca\u0142y nast\u0119pny dzie\u0144 znika\u0142 w kieszonce kamizelki.<\/p>\n

Pami\u0119tam, kt\u00f3rego\u015b dnia zegarek stan\u0105\u0142. P\u0119k\u0142a w nim spr\u0119\u017cyna.<\/p>\n

– Nie, nigdzie pan ju\u017c takiej nie znajdzie.<\/p>\n

Nie szuka\u0142. Zabra\u0142 zegarek i nosi\u0142 go dalej. Co jaki\u015b czas wyjmowa\u0142 z kieszonki, upewnia\u0142 si\u0119, \u017ce ten nie drgn\u0105\u0142 ani o sekund\u0119, chowa\u0142 i zawsze otwart\u0105 d\u0142oni\u0105 przyciska\u0142 do lewego boku.<\/p>\n

\n

W pewnym sensie przej\u0105\u0142em ten szczeg\u00f3lnego rodzaju stosunek obu Ojc\u00f3w do zegara. Kupowa\u0142em, naprawia\u0142em, ustawia\u0142em. Nigdy jednak nie pojawi\u0142y si\u0119 warunki, aby pozwoli\u0107 im by by\u0142y sob\u0105, zegarami. Dzi\u015b pierwszy z nich powiedzia\u0142 mi dzie\u0144 dobry. Mimo, \u017ce mieszkali\u015bmy pod jednym dachem przez ponad trzydzie\u015bci lat, on odezwa\u0142 si\u0119 do mnie jako pierwszy….<\/p>\n

Tak, by\u0142o mi mi\u0142o. Przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 sta\u0142em na drabince by upewni\u0107 si\u0119, \u017ce akcja serca zegara si\u0119 ustabilizowa\u0142a, \u017ce puls jest miarowy, stabilny, strza\u0142ki ruszy\u0142y, a za chwil\u0119 zegar dope\u0142ni obowi\u0105zku zamkni\u0119cia kolejnego kwadransa, rozdzia\u0142u w ksi\u0119dze przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n

Bez zegara dzisiejszy \u015bwiat nigdy by nie powsta\u0142 w takiej postaci, w jakiej go widzimy. Ale czy jest to dla mnie temat ciekawy, frapuj\u0105cy lub przynajmniej wart summy publicystycznej? Jest. Od niego, od zegara absolutnie wszystko zale\u017cy. To wie ka\u017cdy. Mnie bardziej interesuje to, kiedy zegar dojdzie do ostatniej godziny. Kt\u00f3ra to b\u0119dzie? Co wtedy?<\/p>\n

On ju\u017c wie, kiedy to nast\u0105pi? Mo\u017ce\u2026 My o tym fakcie dowiemy si\u0119 ju\u017c po czasie. Co wi\u0119c stanie si\u0119 z zegarami ka\u017cdego z nas, gdy nasz czas ju\u017c si\u0119 sko\u0144czy?<\/p>\n

Gdyby \u017cy\u0142 m\u00f3j Ojciec, gdybym zada\u0142 mu te pytania \u2013 nic nikomu nie m\u00f3wi\u0105c, poszed\u0142by szuka\u0107 Zegarmistrza, prosi\u0107 go o odpowied\u017a. Ale Ojca nie ma.<\/p>\n

Pytanie o zegary, gdy czas si\u0119 wype\u0142ni nie jest pozbawione sensu. Bo przecie\u017c wszystko na tym \u015bwiecie \u2013 jak m\u00f3wimy \u2013 jest elementem pewnej logiki. Nic si\u0119 nie ko\u0144czy do ko\u0144ca. Co\u015b si\u0119 jednak odradza i zn\u00f3w \u017cyje od pocz\u0105tku, inne co\u015b si\u0119 zmienia, ale nie znika bez reszty. Pytanie \u2013 czy minione mija w ca\u0142o\u015bci? Tylko cz\u0119\u015b\u0107 z niego jest zaczynem czego\u015b nowego?<\/p>\n

Moja Mentorka twierdzi, \u017ce nic nie zostaje. Nie wierz\u0119 jej\u2026. \u015apiew ka\u017cdego ptaka \u017cyje w przestrzeni. Tak jak bicie ka\u017cdego serca. Suma tych rezonans\u00f3w da si\u0119 zn\u00f3w roz\u0142o\u017cy\u0107 na d\u017awi\u0119ki pojedyncze. Je\u015bli nie jutro, to kiedy\u015b na pewno.<\/p>\n

A zegar?<\/p>\n

W pewnej bajce, kt\u00f3r\u0105 bardzo lubi\u0142 m\u00f3j syn, a potem jego syn pojawi\u0142 si\u0119 zegar. Tyle \u017ce by\u0142 on w brzuchu chyba krokodyla? Obaj ch\u0142opcy bardzo byli podekscytowani faktem, \u017ce zegar ten nie do\u015b\u0107, \u017ce zawsze zdradza, gdzie potw\u00f3r si\u0119 ukry\u0142, to wygrywa\u0142 weso\u0142e kuranty. Obaj zapytali, a kto nakr\u0119ca ten zegar?<\/p>\n

Nie umia\u0142em wtedy i tak na prawd\u0119 nie wiem dzi\u015b, jak na to pytanie odpowiedzie\u0107. Wtedy pewnie zby\u0142em ich stwierdzeniem: zegar wie, do kiedy ma chodzi\u0107. Ch\u0142opcy nie wr\u00f3cili nigdy do tej kwestii, bo jej w gruncie rzeczy przecie\u017c nie ma. Nikt nie zastanawia si\u0119, nie bada i nikogo w sumie ta sprawa nie zajmuje \u2013 przynajmniej do momentu, do kt\u00f3rego zegar b\u0119dzie odmierza\u0142 czas. Do jego ko\u0144ca, czasu, to jasne. Ale\u2026<\/p>\n

Ale je\u015bli czas si\u0119 sko\u0144czy, a spr\u0119\u017cyna w zegarowym mechanizmie b\u0119dzie jeszcze napi\u0119ta, to, mimo \u017ce czas si\u0119 sko\u0144czy\u0142 – czy nasz zegar b\u0119dzie dalej chodzi\u0142?<\/p>\n

Ka\u017cdy z nas przywo\u0142a wiele sytuacji, w kt\u00f3rych s\u0142yszeli\u015bmy zdanie: ju\u017c czas, ruszajmy, id\u017amy, zaczynajmy, spieszmy si\u0119, biegnijmy\u2026. Jeste\u015bmy z czasem zsynchronizowani. Nawet je\u015bli niekiedy przyspieszymy lub op\u00f3\u017animy jakie\u015b dzia\u0142ania, to zmie\u015bcimy si\u0119 w danym nam czasie, bo sen go w nas unormuje.<\/p>\n

W wielu j\u0119zykach s\u0142owo czas ma podobne brzmienie, ale w pewnej grupie przyjmuje r\u00f3\u017cne warianty s\u0142owa \u201etempo\u201d. Czas ma w sobie spok\u00f3j i stateczno\u015b\u0107, tempo \u2013 to dynamika. J\u0119zyk jest kluczem do naszych do\u015bwiadcze\u0144. W nim opowiedziane i zakodowane s\u0105 nasze losy. Pewne nacje trwa\u0142y i przemija\u0142y, inne ucieka\u0142y, goni\u0142y, w\u0119drowa\u0142y. S\u0142owo czas w swoich odmiennych brzmieniach wiele na ten temat m\u00f3wi.<\/p>\n

Powie kto\u015b \u2013 i po co te rozwa\u017cania?<\/p>\n

Dzi\u015b, kilka minut po p\u00f3\u0142nocy, a wi\u0119c w strefie nowego czasu dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce pewna dziewczynka wybudzi\u0142a si\u0119 po skomplikowanej operacji neurologicznej. Wcze\u015bniej dosta\u0142em wiadomo\u015b\u0107, \u017ce to dziecko potrzebuje wsparcia, bo jego organizm, ten nieodgadniony zegar, ma problemy z poprawnym funkcjonowaniem.<\/p>\n

Trzeba pom\u00f3c, to oczywiste. Tu\u017c przed pierwsz\u0105 w nocy dosta\u0142em po kr\u00f3tkiej wymianie my\u015bli kolejn\u0105 wiadomo\u015b\u0107: \u201eA wiesz, \u017ce z losem warto walczy\u0107\u201d. Bark wykrzyknika, brak znaku zapytania. Tylko kropka.<\/p>\n

Spogl\u0105dam na ten uruchomiony dzi\u015b zegar. Nie podsunie mi odpowiedzi. Ale czy m\u00f3g\u0142by? Czy ktokolwiek potrafi na to wcale nie retoryczne pytanie odpowiedzie\u0107? Tak, je\u015bli odpowied\u017a rozumiemy w powszechnym znaczeniu s\u0142owa: walczy\u0107. Ale jakiej odpowiedzi udzieli\u0107 w sensie transcendentnym? Czy poza czasem jest inny czas? A mo\u017ce wsz\u0119dzie jest ten sam? A co ogranicza czas? Nasze istnienie? Bzdura\u2026 Wi\u0119c, co?<\/p>\n

Tak, walczy\u0107 trzeba z chorob\u0105, ze z\u0142em, z k\u0142amstwem, z tch\u00f3rzostwem, trzeba domaga\u0107 si\u0119 odpowiedzi na zadawane pytania, ale czy mo\u017cna mierzy\u0107 si\u0119 z losem? Stawia\u0107 mu warunki? Dyktowa\u0107 czas? Pytanie: czy los nie jest czasem, a czas zdefiniowanym losem?<\/p>\n

Los to jest zamkni\u0119ty scenariusz. Albo m\u00f3wi\u0105c wprost \u2013 wyrok. Cz\u0142owiek nie jest w stanie nic zrobi\u0107 ze swoim \u017cyciem, co nie zosta\u0142o w tym scenariuszu zapisane. Nie mo\u017cna \u017cadnej czynno\u015bci, dzia\u0142ania lub zaniechania cofn\u0105\u0107, powr\u00f3ci\u0107 do stanu wyj\u015bciowego by ruszy\u0107 machin\u0119 losu zn\u00f3w od punktu zerowego, ale tym razem wybieraj\u0105c inny z mo\u017cliwych wed\u0142ug nas wariant\u00f3w dzia\u0142ania.<\/p>\n

To jest niemo\u017cliwe.<\/p>\n

A najwi\u0119kszym szalbierstwem jest przywo\u0142ywanie tutaj wolnej woli. Co\u015b takiego nie istnieje.<\/p><\/blockquote>\n

Mog\u0142e\u015b post\u0105pi\u0107 tak albo tak. Sam jeste\u015b sobie winny, \u017ce wybra\u0142e\u015b t\u0119 drog\u0119. Tak, wybra\u0142em t\u0119, bo innej wybra\u0107 nie mog\u0142em. Cho\u0107 istnia\u0142a inna, dla mnie wyznaczona by\u0142a tamta, a nie ta. Koniec.<\/p>\n

Moja Mentorko, walka z losem pozbawiona jest sensu.<\/p>\n

\u017baden \u017ceglarz nie powie, \u017ce walczy\u0142 z morzem. Ka\u017cdy \u017ceglarz powie, \u017ce nawigacja to umiej\u0119tno\u015b\u0107 dopasowania si\u0119 do morza, a szczeg\u00f3lnie w najbardziej morderczym jego szale\u0144stwie, celem nawigatora jest bezpiecznie przyp\u0142yn\u0105\u0107 do brzegu, ocali\u0107 statek i siebie. Walka to kl\u0119ska.<\/p>\n

Hm\u2026. Kolejny kwadrans oznajmiony. Ka\u017cdy ma inn\u0105 melodi\u0119. Po kurancie s\u0105 uderzenia, przypominaj\u0105ce, do kt\u00f3rej godziny nale\u017c\u0105. Mi\u0142o, ale te\u017c dziwnie\u2026 Zawsze by\u0142o tu tak cicho, a teraz jest on. Czas. On tu by\u0142 zawsze, wiem, ale teraz jest obecny jakby inaczej, w pi\u0119kny zegar obleczony. Kiedy wybrzmiewa ostatnie uderzenie, \u015bwiat\u0142o jakby lekko przygasa\u0142o. To \u015bwiat\u0142o \u017cyciowe, rzecz jasna. Ale na szcz\u0119\u015bcie tylko troch\u0119, a troch\u0119 – to prawie tyle co nic.<\/p>\n

\n

Na tym raport… pozostawiono otwartym. Brak adresata. W\u0105tpliwo\u015bci co do kompetencji w rozpatrzeniu tej sprawy.<\/p>\n

\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

RAPORT WO\u0179NEGO z 29 stycznia 2023 roku Miejsce: Korytarz Osoby:\u00a0\u00a0\u00a0 Ja, Wo\u017any \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ojcowie \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Skulisko \u2013 ? \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Czas, kt\u00f3ry wymkn\u0105\u0142 si\u0119 spod kontroli czasu \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i ca\u0142a reszta, r\u00f3wnie wa\u017cna czyli \u2013 nic.   Przechadzam si\u0119 po Korytarzu\u2026 Bo mog\u0119, bo chc\u0119\u2026. Bo musz\u0119? Nie, tu nie dzia\u0142aj\u0105 ju\u017c \u017cadne imperatywy. To wyspa, […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":10757,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[378],"tags":[379],"class_list":["post-10746","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wozny","tag-wozny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10746","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10746"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10746\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10756,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10746\/revisions\/10756"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10757"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10746"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10746"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10746"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}