Je\u015bli dobrze licz\u0119, ten cz\u0142owiek wypowiedzia\u0142 to zdanie ju\u017c po raz trzydziesty trzeci. W tym czasie sze\u015b\u0107 razy wstawa\u0142 i siada\u0142, osiem razy przemierzy\u0142 korytarz krokiem pewnym i zdecydowanym. Pozosta\u0142e, identycznie brzmi\u0105ce o\u015bwiadczenia wyg\u0142osi\u0142 w postawach mniej wyrazistych. Za ka\u017cdym jednak razem mia\u0142 problem z wyg\u0142osem powy\u017cszej kwestii. Jakby si\u0119 zacina\u0142 i s\u0142ysza\u0142em jedynie szybkie, \u0142kaj\u0105ce niewi\u2026, niewi\u2026. Inna sprawa to wyd\u017awi\u0119k owej deklaracji. Raz by\u0142a to jakby skarga, innym razem oskar\u017cenie, potem w kolejno\u015bci zw\u0105tpienie, przypuszczenie, za\u0142o\u017cenie, postanowienie, zamys\u0142, spekulacja i chyba tak\u017ce podejrzenie. P\u00f3\u017aniej to wszystko podsumuj\u0119, by ow\u0105 tre\u015b\u0107 przypisa\u0107 dok\u0142adnie do form jej manifestowania.<\/p>\n
– Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n O, czyli mamy ju\u017c trzydzie\u015bci cztery powt\u00f3rzenia\u2026.<\/p>\n To podobno Thomas Young by\u0142 ostatnim cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry wiedzia\u0142 wszystko. Ale od jego narodzin w 1774 roku min\u0119\u0142o ju\u017c kilka lat\u2026 Czy on sam mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jest tym ostatnim\u2026? Czy przypadkiem nie by\u0142o tak, \u017ce od odej\u015bcia Younga krzywa \u015bwiatowej wiedzy na jednego cz\u0142owieka zacz\u0119\u0142a systematycznie opada\u0107 i w\u0142a\u015bnie ten d\u017centelmen, kt\u00f3rego obserwuj\u0119 dzi\u015b w moim Korytarzu, jest tym ostatnim, zamykaj\u0105cym \u00f3w cykl powszechnie nam panuj\u0105cej g\u0142upoty? Bo ilu rzeczy mo\u017cna nie wiedzie\u0107? A ten osobnik prawdopodobnie nie wie ju\u017c nic! Klasyfikacja a rebours <\/em>nie wydaje mi si\u0119 do\u015b\u0107 satysfakcjonuj\u0105ca, ale z braku lepszej \u2013 rozwa\u017cmy: bycie pierwszym z ostatnich lub ostatnim w\u015br\u00f3d pierwszych \u2013 zawsze to lepiej ni\u017c by\u0107\u2026 nikim. Teza do\u015b\u0107 ryzykowna i \u0142atwy cel dla malkontent\u00f3w. Jakby to brzmia\u0142o: Kim chcia\u0142bym by\u0107? Pierwszym ostatnim, ostatnim pierwszym, czyli \u2013 no jakby nie kombinowa\u0107, zawsze wychodzi, \u017ce\u2026 nikim.<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n S’il vous pla\u00eet<\/em>\u2026 Zaraz, zaraz, tylko dopisz\u0119: trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 razy.<\/p>\n By\u0142o tak.<\/p>\n Matka: musisz by\u0107 zawsze pierwszym! Ten zach\u00f3d s\u0142onka. Wszystko si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego kr\u0119ci\u0142o\u2026.<\/p>\n Nie s\u0105dz\u0119, abym podczas kopania pi\u0142ki rozwa\u017ca\u0142 powy\u017csze kwestie. Potem \u2013 trzeba by\u0142o szybko si\u0119 umy\u0107, zje\u015b\u0107 kolacj\u0119, zm\u00f3wi\u0107 paciorek, sprawdzi\u0107 pude\u0142ka i szufladk\u0119 ze skarbami i szybko pod ko\u0142dr\u0119. Rano \u2013 biegiem do szko\u0142y, tam \u2013 klas\u00f3wka, b\u00f3jka, M. obci\u0119\u0142a dwa warkocze, P. i B. z min\u0105 musztardy po\u0142\u0105czonej z bit\u0105 \u015bmietan\u0105 wydyma\u0142y cieniutkie wargi sugeruj\u0105c, \u017ce\u2026 podobam im si\u0119? Uh\u0142eeee\u2026 Mandolina, k\u00f3\u0142ko taneczne, SKS, zebranie w krzakach, dwa sztachni\u0119cia dymem z mokrego mentolowego, wej\u015bcie na najwy\u017csze drzewo i\u2026 Depuis le d\u00e9but<\/em> \u2026<\/p>\n Kiedy (powtarzam to pytanie), kiedy m\u0142ody cz\u0142owiek ma mie\u0107 czas na rozwa\u017canie wszystkich aspekt\u00f3w troski jego rodzic\u00f3w o przysz\u0142o\u015b\u0107 ich latoro\u015bli? Podejrzewa\u0142em wtedy, \u017ce Rodzice zawsze byli tylko starzy i nie wiedzieli co to znaczy, \u017ce S. gapi si\u0119 na ciebie nie wiadomo po co?<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n Hm\u2026. Dobry partner do rozmowy. Pomocny\u2026. Trzydzie\u015bci sze\u015b\u0107\u2026<\/p>\n Ile \u017cyciowych wybor\u00f3w, najwa\u017cniejszych decyzji podejmuje cz\u0142owiek po gruntownej analizie? Odpowiem: wszystkie ma\u0142o wa\u017cne kwestie roztrz\u0105samy, dziobiemy, skubiemy, kalkulujemy a w ko\u0144cu wszystko wychodzi jak wychodzi. Sprawy emocjonalne, fundamentalne, \u017cyciowy poker i ruletka \u2013 to wszystko jest dzie\u0142em impulsu, emocji i\u2026 hm\u2026 jakiego by tu s\u0142owa u\u017cy\u0107 zamiast: g\u0142upota, nonszalancja, afekt, ryzyko, lenistwo, nuda, sorry, ale zaraz b\u0119dzie mecz w telewizji\u2026<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n O, rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142\u2026 Mo\u017ce zaczekam, nie wykluczone, \u017ce jednak pokona ten pr\u00f3g i powie, czego nie wie?<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n Da\u0142em ci szans\u0119, kolego. Mamy wi\u0119c ju\u017c trzydzie\u015bci osiem razy\u2026. Zapisa\u0142em.<\/p>\n A jak si\u0119 maj\u0105 kwestie dotycz\u0105ce mojej, twojej osoby? Statystycznie: cz\u0119\u015bciej wiemy co robi\u0107, czy te\u017c nie wiemy? U mnie \u2013 \u017cadnych niespodzianek. Mam wra\u017cenie, \u017ce ca\u0142e nasze \u017cycie to totalny asynchron. Wizja rozjecha\u0142a si\u0119 z foni\u0105. Jemy zanim zap\u0142acimy, wsiadamy zanim sprawdzimy, dok\u0105d ta rakieta leci, powiemy tak, zanim pytek sko\u0144czy pytanie, wy\u015blemy zanim przeczytamy. Wszystko, ale to bez wyj\u0105tku wszystko najpierw wprowadzamy w czyn, a potem zastanawiamy si\u0119, czy zrobili\u015bmy dobrze.<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n Trzydzie\u015bci dziewi\u0119\u0107\u2026 Trente neuf<\/em>\u2026. Nie wiem, czy ten pan zna francuski. Kilka razy mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce niekt\u00f3rzy Francuzi te\u017c nie znaj\u0105 swojego j\u0119zyka. Albo nie potrafili z kanonad\u0105 s\u0142\u00f3w wjecha\u0107 na tory zrozumienia\u2026 Tam ka\u017cdy m\u00f3wi, nie zwa\u017caj\u0105c, \u017ce wszyscy pozostali te\u017c m\u00f3wi\u0105. Kiedy w podziemnym parkingu w Nicei, po wywiadzie z merem miasta na temat tamtejszego karnawa\u0142u, kt\u00f3ry \u2013 by\u0142y takie pomys\u0142y !!!! \u2013 planowano przenie\u015b\u0107 do Sopotu stwierdzi\u0142em, \u017ce nasze auto zosta\u0142o okradzione – wezwa\u0142em pomoc. Zbiegli si\u0119 ochroniarze, urz\u0119dnicy, policjanci, a wszyscy wywo\u0142ali taki rwetes, rejestrowany przez wszystkie kamery przemys\u0142owe, \u017ce nawet nie zauwa\u017cyli, jak wyjechali\u015bmy z tego gara\u017cu, trzymaj\u0105c drzwi domkni\u0119te i doci\u015bni\u0119te paskiem od spodni. Potem okaza\u0142o si\u0119, \u017ce powodem owej irytacji by\u0142, bynajmniej, nie m\u00f3j problem, ale to, \u017ce nikt nie pami\u0119ta\u0142 has\u0142a do systemu kamer. Nigdy nikomu nie by\u0142o ono potrzebne. A\u017c tu nagle telewizyjna ekipa z Polski musia\u0142a zosta\u0107 okradziona i dw\u00f3ch facet\u00f3w chcia\u0142o wiedzie\u0107, kto to zrobi\u0142? Nie ma problemu, odtworzymy nagranie. Tylko, kto pami\u0119ta has\u0142o do systemu?<\/p>\n – Nie\u2026<\/strong><\/p>\n O! Nie doko\u0144czy\u0142. Nie zaliczam wi\u0119c\u2026<\/p>\n Tak, tak, wiem i ka\u017cdy inny wie, \u017ce Sokrates wiedzia\u0142, \u017ce nic nie wie. I im wi\u0119cej wiedzia\u0142, tym jego niewiedza stawa\u0142a si\u0119 coraz wi\u0119ksza. Szekspir mia\u0142 sw\u00f3j w\u0142asny problem. Problem przecinka. By\u0107 (przecinek) albo nie by\u0107\u2026 By\u0107 albo nie (przecinek) by\u0107. Kupi\u0107, nie kupi\u0107, nie kupi\u0107 kupi\u0107, dawa\u0107 czy bra\u0107, bra\u0107 czy dawa\u0107\u2026 No w\u0142a\u015bnie\u2026 Co pierwsze – to lepsze. Lepszy pierwszy z brzegu, pierwszy lepszy z brzegu\u2026 Dochodz\u0119 do wniosku, \u017ce to z powodu j\u0119zyka mamy taki chaos na \u015bwiecie. I w go\u0142e, po co to samo jedno: nie?<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n O, oto i konsekwencja. Zaraz, to ju\u017c czterdziesty raz! Ma\u0142y jubileusz! Brawo!<\/p>\n Konsekwencja w niekonsekwencji jest gwarancj\u0105 dobrej fabu\u0142y. Cz\u0119ste zmiany akcji, brak przewidywalno\u015bci, \u017cadnej rutyny. Oto sukces i tajemnica Hollywood.<\/p>\n Uwaga. Przedszkole, jeszcze stan wojenny, pierwsze magnetowidy, lawina kaset z bajkami. Dzieci przyklejone do ekran\u00f3w telewizyjnych. Myszki miki, strusie p\u0119dziwiatry, kaczory donaldy\u2026 G\u0142\u00f3wne tematy przedszkolnych debat. Po le\u017cakowaniu, w oczekiwaniu na rodzic\u00f3w, dzieci siadaj\u0105 w sali zabaw a kilkoro z nich, tych magnetowidowych, opowiada o perypetiach filmowych bohater\u00f3w.<\/p>\n – I oni uciekali, a potem si\u0119 przewr\u00f3cili i tamten skoczy\u0142 i si\u0119 przestraszy\u0142, i zacz\u0119li ucieka\u0107, a tamci ich gonili, a samoch\u00f3d zrobi\u0142 kozio\u0142ka i si\u0119 przewr\u00f3ci\u0142 i kot uderzy\u0142 g\u0142ow\u0105 w policjanta, a tamci si\u0119, schowali i mleko si\u0119 wyla\u0142o\u2026.\u00a0 Ha, ha, ha\u2026<\/p>\n Gdyby w\u0142a\u015bnie policyjnym radarem zmierzy\u0107 szybko\u015b\u0107 wyrzucanych s\u0142\u00f3w, dzieciaki sko\u0144czy\u0142yby w kryminale.<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n Ale ja wiem. Sekunda \u2013 czterdzie\u015bci jeden.<\/p>\n Typowe, nie tylko w Polsce. Co\u015b si\u0119 wydarzy\u0142o w obecno\u015bci wielu ludzi. Po\u0142owa tego spo\u0142ecze\u0144stwa o\u015bwiadcza – ja tam nic nie wiem, nie widzia\u0142am, nie by\u0142am, nie patrzy\u0142am w tamt\u0105 stron\u0119, nie interesuje mnie, co kto\u015b robi\u2026 Odpowied\u017a i postawa ratunkowa dobra w ka\u017cdej sytuacji. \u00a0S\u0142ynny gest przesuwania zamka b\u0142yskawicznego na ustach i pantomimiczne wyrzucenie kluczyka od k\u0142\u00f3dki \u2013 typowe made in Poland. A przecie\u017c wiemy wszystko. Nawet wi\u0119cej, ni\u017c si\u0119 naprawd\u0119 wydarzy\u0142o, mamy ze trzy wyja\u015bnienia, czterech winnych i takie przekonanie w g\u0142osie, \u017ce s\u0105d jest tu ca\u0142kiem zbyteczny. W kwestiach obserwacji s\u0105siad\u00f3w nasz\u0105 o nich wiedz\u0119 s\u0105czymy, kroplomierzem aplikujemy innym s\u0105siadom, tak, moja droga pani, ja pani m\u00f3wi\u0119, bo wiem, jak mi (XXX) itp.<\/p>\n – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n Spokojnie, szanowny panie, pan dobrze wie a ja te\u017c: czterdzie\u015bci dwa.<\/p>\n Ile\u017c ma\u0142\u017ce\u0144skich kwestii zasadza si\u0119 na tym stwierdzeniu:<\/p>\n Nie wiem, o co ci chodzi Jest dziesi\u0119\u0107? Jest. No to dopisujemy pod s\u0142upkiem: zmi\u0142uj si\u0119 nad nami. I mo\u017cemy zacz\u0105\u0107 kolejn\u0105 dziesi\u0105tk\u0119.<\/p>\n Prawdziwa droga koronkowa\u2026<\/p>\n W\u0142a\u015bciwie wszystko zasadza si\u0119 na tych dw\u00f3ch s\u0142owach. Wystarczy je dopisa\u0107 do zawo\u0142a\u0144, kt\u00f3re tworz\u0105 kanon w naszej komunikacyjnej rutynie. We\u017amy jako przyk\u0142ad kilka piosenek:<\/p>\n Nie wiem, czy mnie jeszcze pami\u0119tasz – Nie wiem\u2026<\/strong><\/p>\n Ju\u017c chcia\u0142em zaprotestowa\u0107, no bo jak\u017ce tak mo\u017cna? Karnawa\u0142, czas rado\u015bci a ten cz\u0142owiek w\u0142a\u015bciwie nic nie wie?<\/p>\n Zatrzyma\u0142 si\u0119, spojrza\u0142 na mnie i przecz\u0105co pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n
\nOjciec: no co\u015b ty, chyba nie chcesz by\u0107 ostatnim?
\nJa: a mog\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 pogra\u0107 w pi\u0142k\u0119? Jolie s’il-vous-pla\u00eet\u2026<\/em>
\nRada w rad\u0119: ale masz by\u0107 w domu przed zachodem s\u0142onka\u2026.<\/p>\n
\nNie wiem na co liczysz
\nNie wiem po co mi to m\u00f3wisz
\nNie wiem czy ci mog\u0119 zaufa\u0107
\nNie wiem czy mnie nie ok\u0142amujesz
\nNie wiem, czy jeste\u015b tego wart
\nNie wiem, jak ci mog\u0142am uwierzy\u0107
\nNie wiem do czego zmierzasz
\nNie wiem czym to si\u0119 sko\u0144czy
\nNie wiem jak d\u0142ugo to jeszcze wytrzymam.<\/p>\n
\nNie wiem, czy to warto
\nNie wiem, czy wiesz
\n(Naprawd\u0119) nie wiem, jaka jeste\u015b
\nNie wiem, umar\u0142 maciek umar\u0142?
\n(Jeszcze) nie wiem
\nSz\u0142a dzieweczka? (nie wiem)
\n(nie wiem) czy pani mieszka sama
\nI prosz\u0119 nie zapomina\u0107 o amen, po ka\u017cdej dziesi\u0105tce.
\nPrzeta\u0144czy\u0107 ca\u0142\u0105 noc\u2026<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/koszur.net\/wp-content\/uploads\/2023\/01\/wozny_022b.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"