{"id":10583,"date":"2023-01-19T20:01:40","date_gmt":"2023-01-19T19:01:40","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=10583"},"modified":"2023-01-19T20:01:40","modified_gmt":"2023-01-19T19:01:40","slug":"19-stycznia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2023\/01\/19\/19-stycznia\/","title":{"rendered":"19 stycznia"},"content":{"rendered":"

RAPORT WO\u0179NEGO<\/strong><\/p>\n

Data<\/strong>: 19 stycznia 2023 lub kiedykolwiek indziej<\/p>\n

Miejsce<\/strong>: Korytarz, czyli wsz\u0119dzie<\/p>\n

Osoby<\/strong>:<\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna w ka\u017cdym wieku i trzech wariantach<\/p>\n

Skulisko (niekiedy nieobecne, dzi\u015b b\u0119dzie nawet dwa razy)<\/p>\n

Wo\u017any.<\/p>\n

(wersja, kt\u00f3rej nikt nie doczyta do ko\u0144ca, bo nie przeczyta\u0142 akt\u00f3w poprzednich)<\/em><\/p>\n

\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Akt Trzeci – My<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

\n
Zn\u00f3w On, Aktor, ale ledwie widoczny. Na skraju Korytarza. M\u0119\u017cczyzna w ka\u017cdym wieku. Ten, kt\u00f3ry przyszed\u0142 si\u0119 zwolni\u0107. Zdemaskowany wampir, jak ka\u017cdy, bez wzgl\u0119du na orientacj\u0119 \u2013 nosiciel najwi\u0119kszej energii, czerpanej z innych ludzi, bez kt\u00f3rej \u015bwiat nie m\u00f3g\u0142by funkcjonowa\u0107. Oby ta zag\u0142ada nast\u0105pi\u0142a jak najszybciej, pozwalaj\u0105c cz\u0142owiekowi na pe\u0142ne odrodzenie\u2026 I jeszcze raz, i jeszcze milion milion\u00f3w razy. I\u2026 po co?<\/div>\n

Tak zapisa\u0142em w moim raporcie, po wczorajszym Akcie II. Trzeci b\u0119dzie ju\u017c tylko formalno\u015bci\u0105. Nie wniesie nic nowego. Czy pojawi si\u0119 w nim jakie\u015b istotne pytanie? Nie s\u0105dz\u0119\u2026 Trudno mi si\u0119 skoncentrowa\u0107. Wczoraj dosta\u0142em zaproszenie na FB. Spoza Korytarza, a dla mnie innego \u015bwiata ju\u017c nie ma. Takie zaproszenie to nie jest zwyczajna rzecz w mojej obecnej sytuacji. Tyle obowi\u0105zk\u00f3w, wyj\u0105tkowa odpowiedzialno\u015b\u0107, ci\u0105g\u0142a s\u0142u\u017cba, a tu\u2026 jakie\u015b ziarenko wpad\u0142o w tryby mojego pos\u0142annictwa.<\/p>\n

W\u0142a\u015bciwie, w\u0142a\u015bciwie, dlaczego ja, Wo\u017any w Korytarzu nie mia\u0142bym prawa do \u017cycia prywatnego? Nigdzie w zakresie moich obowi\u0105zk\u00f3w nie ma chyba zastrze\u017cenia czy zakazu wykluczaj\u0105cego prywatno\u015b\u0107. Inna sprawa \u2013 czy chcia\u0142bym do niej wraca\u0107 oraz kto odwa\u017cy\u0142by si\u0119 zwi\u0105za\u0107 z osob\u0105, kt\u00f3rej bliska jest ju\u017c tylko oboj\u0119tno\u015b\u0107. Wszak Wo\u017any nie mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na osoby trafiaj\u0105ce do Korytarza. Musi by\u0107 jak piorunochron, utylizowa\u0107 resztki emocji petent\u00f3w.<\/p>\n

Nagle \u2013 c\u00f3\u017c za szalona my\u015bl! Zanim si\u0119 z ni\u0105 oswoi\u0142em \u2013 ona wyrwa\u0142a mnie zza tego biurka i kaza\u0142a przej\u015b\u0107 na drug\u0105 stron\u0119 korytarza! Co ja robi\u0119? Ja chc\u0119 by\u0107 petentem? To wykluczone, To niemo\u017cliwe! Ju\u017c chcia\u0142em wr\u00f3ci\u0107 na swoj\u0105 stron\u0119, ale zwyci\u0119\u017cy\u0142a ciekawo\u015b\u0107 spojrzenia na wszystkie sprawy z innego miejsca. W k\u0105cie dostrzeg\u0142em lekkie szurni\u0119cie. Skulisko jakby wype\u0142z\u0142o nieco do przodu? E\u2026 To nie zwidy\u2026 Poprawi\u0142em marynark\u0119, sprawdzi\u0142em guziki. Wszystkie zapi\u0119te. Cisza wszechobecna. A\u017c strach si\u0119 odezwa\u0107\u2026 Zacz\u0105\u0142em, zacz\u0105\u0142em referowa\u0107 moj\u0105 spraw\u0119\u2026<\/p>\n

– Bywaj\u0105 nawet d\u0142ugie chwile, gdy milcz\u0119 w wyobra\u017ani. Ale cisza jest te\u017c \u015brodkiem wyrazu\u2026 Milczenie to przecie\u017c r\u00f3wnie silna prowokacja, taka jak ka\u017cdy inny gest. I dlatego wymy\u015bli\u0142em sobie, \u017ce zapadn\u0119 w sen bezsenny\u2026 I ja w\u0142a\u015bnie tutaj, w tej sprawie\u2026<\/p><\/blockquote>\n

Nie, to jaki\u015b nonsens. M\u00f3j g\u0142os jakby zmodulowana fala biega\u0142 po ca\u0142ym Korytarzu usilnie szukaj\u0105c s\u0142uchacza. Zrozumia\u0142em w tej chwili, \u017ce moje my\u015bli\u2026 tak\u2026 my\u015bli ka\u017cdego z nas, gdy je w sobie formu\u0142ujemy, s\u0105 s\u0142yszalne przez my\u015bli innych ludzi. Oczywi\u015bcie! To przecie\u017c prawo fizyki, czy\u017c wr\u0119cz nie podstawowe? Ka\u017cdej akcji odpowiada reakcja. Skoro ja wysy\u0142am fal\u0119, ona si\u0119 dekoduje w detektorze emocji w innych ludziach i zamienia w uczucia, kt\u00f3re staj\u0105 si\u0119 im bliskie. W moje uczucia? Oni staj\u0105 si\u0119 w jakim\u015b sensie mn\u0105? A przynajmniej czuj\u0105 tak jak ja? Jestem wi\u0119c we wszystkich ludziach! A oni – we mnie? Rezonans nie ma narodowo\u015bci, jest j\u0119zykiem uniwersalnym! M\u00f3j Bo\u017ce\u2026 Dlaczego wcze\u015bniej nie pozwoli\u0142em sobie na takie wyciszenie, \u017ceby przem\u00f3wi\u0142y do mnie te najbardziej subtelne tre\u015bci!<\/p>\n

Omal nie zas\u0142ab\u0142em. Osun\u0105\u0142em si\u0119 na\u2026 Nie, to nie jest moje krzes\u0142o. Nawet nie wiem, jak ono wygl\u0105da, ale ja teraz siedz\u0119\u2026 Nie, to okre\u015blenie te\u017c nie ma sensu, bo i nie ma tu krzes\u0142a. Ja przeszed\u0142em w stan\u2026 bycia.<\/p>\n

– Tak, tak jak wspomnia\u0142em, ja chc\u0119 natychmiast zapa\u015b\u0107 w sen bezsenny, szczeg\u00f3lnie teraz, po dokonaniu tak wielkiego odkrycia. Usn\u0105\u0107 w jednym \u015bwiecie, nie zasypiaj\u0105c w drugim! Tak, tego chc\u0119 bardzo. Teraz!<\/p><\/blockquote>\n

Hm\u2026 Ale w jakim celu? A, rozumiem\u2026 \u017beby sprawdzi\u0107, gdzie jest \u017ar\u00f3d\u0142o koszmar\u00f3w? No, sprytne, nie powiem. Ale\u2026 Co mi to da? Rozumiem, \u017ce a priori<\/em> zak\u0142adamy, \u017ce tamten \u015bwiat jest czysty i wolny, a agresorem wewn\u0119trznego edenu jeste\u015bmy my realni\u2026 \u0141\u0105czno\u015b\u0107 z tamtym \u015bwiatem wykorzystujemy wy\u0142\u0105cznie do przerzucania we\u0144 trucizn codzienno\u015bci, kt\u00f3re gromadzimy w nieustannych kontaktach z innymi lud\u017ami.<\/p>\n

Pomy\u015bl\u2026 I wykonaj co powiem. Wybierz pi\u0119\u0107 os\u00f3b, z kt\u00f3rymi kontaktujesz si\u0119 najcz\u0119\u015bciej. Nie wymieniaj ich imion. Teraz zastan\u00f3w si\u0119, co, jakie intuicje nakaza\u0142y ci wybra\u0107 te w\u0142a\u015bnie osoby? \u0141\u0105czy ci\u0119 z nimi podleg\u0142o\u015b\u0107, oboj\u0119tno\u015b\u0107, imperatyw wp\u0142ywaj\u0105cy z rodzaju waszych wzajemnych relacji? I najtrudniejsze \u2013 o kt\u00f3rej z tych os\u00f3b my\u015blisz najcz\u0119\u015bciej z najmniejsz\u0105 \u017cyczliwo\u015bci\u0105? A je\u015bli jeste\u015b twardzielem, to powiedz sobie, komu z nich i ile razy nie \u017cyczy\u0142e\u015b dobrze?<\/p>\n

To s\u0105 proste pytania, tylko wrodzona umiej\u0119tno\u015b\u0107 komplikowania wszystkiego nakazuje ci szuka\u0107 w nich jakiego\u015b spl\u0105tania. To s\u0105 \u2013 powtarzam \u2013 proste pytania.<\/p>\n

Ten test jest tylko dla ciebie. Ja odpowied\u017a na zadane pytania znam, bo jest ona uniwersalna. Statystycznie ka\u017cdy uczestnik tego testu udzieli niemal identycznej odpowiedzi. R\u00f3\u017cnice mog\u0105 dotyczy\u0107 koloru w\u0142os\u00f3w czy kroju marynarki wytypowanych przez ciebie os\u00f3b.<\/p>\n

Wi\u0119c zaczn\u0119 od najwi\u0119kszego k\u0142amstwa: zakochujesz si\u0119 w chwili, w kt\u00f3rej zaczyna szwankowa\u0107 tw\u00f3j egoizm. Kochasz dlatego, \u017ce po\u017c\u0105dasz, oczekujesz, chcesz. Mi\u0142o\u015b\u0107 pojawia si\u0119 wtedy, gdy na skali zasob\u00f3w emocjonalnych osi\u0105gasz poziom krytyczny. Nie m\u00f3w, sobie i innym, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 to po\u015bwi\u0119cenie lub oddanie. Odwrotnie! Nawet je\u015bli, to jest to tylko przyn\u0119t\u0105, b\u0142ystk\u0105 na szczupaka tak potrzebnych ci uczu\u0107. One s\u0105 twoim paliwem.<\/p>\n

Ka\u017cda, absolutnie ka\u017cda forma twojego gestu wobec innych ludzi jest produktem proces\u00f3w samoobronnych twojego organizmu. Jeden potrzebuje uznania, inny wyr\u00f3\u017cnienia, tamci \u2013 gratyfikacji a jeszcze nast\u0119pni \u2013 prostego pacykowania ich kompleks\u00f3w. Nikt nikomu nic nie daje. Ka\u017cdy drugiemu wszystko zabiera. A nad ca\u0142o\u015bci\u0105 unosi si\u0119 kom\u017ca mi\u0142osierdzia i mi\u0142o\u015bci\u2026<\/p>\n

Czy kiedykolwiek si\u0119 topi\u0142e\u015b? Czy znasz uczucie i zapami\u0119ta\u0142e\u015b my\u015bli, jakie rodzi\u0142y si\u0119 w twojej g\u0142owie, gdy ju\u017c nie by\u0142e\u015b w stanie wybi\u0107 si\u0119 na powierzchni\u0119, chwyci\u0107 oddech, z\u0142apa\u0107 si\u0119 czegokolwiek? Ot\u00f3\u017c wszystkie relacje z tego stanu s\u0105 nieprawdziwe. Pos\u0142uchaj\u2026 W pierwszej chwili, tak, boisz si\u0119, w kolejnej \u2013 tracisz umiej\u0119tno\u015b\u0107 racjonalnego my\u015blenia, bo nie ma wok\u00f3\u0142 ciebie niczego, co \u2013 bazuj\u0105c na dotychczasowym do\u015bwiadczeniu \u2013 mog\u0142oby stworzy\u0107 podpowied\u017a: jak si\u0119 ratowa\u0107? Gdy ten drugi etap, trwaj\u0105cy kilka sekund b\u0119dziesz mia\u0142 za sob\u0105, pojawi si\u0119 ciekawo\u015b\u0107: aaa…, wi\u0119c ja ton\u0119, ciekawe, jak\u2026 Niestety, niedotlenienie przejmuje kontrol\u0119 nad zmys\u0142ami, a te w ostatnim momencie wysy\u0142aj\u0105 sygna\u0142: nie obawiaj si\u0119, b\u0119dzie dobrze? Teraz w\u0142\u0105cza si\u0119 twoje wewn\u0119trzne zasilanie awaryjne, podtrzymuj\u0105ce dzia\u0142anie \u015bwiadomo\u015bci nieobecnej w \u017cyciu realnym. Odpowiesz wtedy, jak dziecko oczarowane \u015bwiat\u0142ami weso\u0142ego miasteczka: tak? Bardzo si\u0119 ciesz\u0119, jestem ciekawy\u2026 Jak te\u017c tam jest\u2026? \u017baden tancerz ani choreograf, \u017caden kompozytor nie jest w stanie zmierzy\u0107 si\u0119 z widokiem cia\u0142a rozpoczynaj\u0105cego swobodne szybowanie w g\u0142\u0119bin\u0119\u2026<\/p>\n

Hm\u2026. Ca\u0142e \u017cycie jest takim powolnym toni\u0119ciem\u2026 W pewnej chwili \u2013 jestem o tym chyba do\u015b\u0107 mocno przekonany \u2013 przychodzi ta faza pogodzenia, uznania nieuchronno\u015bci, ale jako stanu osi\u0105gni\u0119cia pewnej gotowo\u015bci.<\/p>\n

Teraz dopiero zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce stoj\u0105cy z boku Aktor patrzy\u0142 na mnie wzrokiem manekina, wz\u00f3r \u2013 53B. Czyli cz\u0142owieka o st\u0119pionym krytycyzmie, o wyra\u017anie obni\u017conej pobudliwo\u015bci, z mocno zredukowan\u0105 konieczno\u015bci\u0105 dominacji. Taka mi\u0142a lalka ze sklepowej wystawy salonu dolce vita<\/em>\u2026 Ale ju\u017c po wst\u0119pnej lobotomii. No prosz\u0119, mamy tak wspania\u0142y \u015brodek na rozwi\u0105zanie najwi\u0119kszych problem\u00f3w, a nie korzystamy z niego.<\/p>\n

Po tej pzrewie na reklamy zapraszam na kolejn\u0105 gr\u0119 intelektualn\u0105. Wyobra\u017a sobie: poranek, kuchnia, schodz\u0105 si\u0119 domownicy. Ile\u017c tam tajfun\u00f3w i frustracji, ile dogasaj\u0105cej ekscytacji po nocnym przep\u0142ywie szale\u0144stwa \u2026 Wytnijmy te wszystkie emocje. O, jak smutno, \u017cadnego ca\u0142uska? Nikt nie \u017cyczy sobie mi\u0142ego dnia? Nie, nie ma zgody na co\u015b podobnego!<\/p>\n

Dobrze.<\/p>\n

Przeanalizujmy wersj\u0119 tradycyjn\u0105. Ale pod wybrane has\u0142a i gesty realne pod\u0142o\u017cymy tre\u015bci niewypowiadane na g\u0142os.<\/p>\n

– ca\u0142usek (on: jak ty wygl\u0105dasz, uczesa\u0142aby\u015b si\u0119 troch\u0119; ona: samiec, egoista, tylko do tego jestem mu potrzeba)<\/p>\n

– mi\u0142ego dnia (on: b\u0119dzie, b\u0119dzie, jak tylko przyjdzie ta ma\u0142a z kadr, p\u00f3jdziemy do archiwum; ona: pranie, odkurzanie, znowu te gary i potem gl\u0119dzenie, \u017ce co\u015b ostatnio gorzej gotuj\u0119).<\/p>\n

Oczywi\u015bcie rzecz mo\u017cna, a nawet powinno si\u0119 j\u0105 rozbudowa\u0107. Poziom asynchronu mi\u0119dzy mn\u0105 a mn\u0105, tob\u0105 a tob\u0105 obna\u017cy nago\u015b\u0107 duszy.<\/p>\n

Czy to Skulisko wyda\u0142o w tej chwili jaki\u015b przedziwny j\u0119k? Co to by\u0142o? Uhm… Jaka\u015b wibracja, dr\u017cenie d\u0142oni i powiek, co to jest? Czarna nico\u015b\u0107 jakby si\u0119 przewala\u0142a, chcia\u0142a si\u0119 nakry\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 w\u0142a\u015bnie ods\u0142oni\u0119t\u0105? To co\u015b na mod\u0142\u0119 wielkiej kropli czarnego tuszu wpuszczonej do naczynia z krystalicznie czyst\u0105 wod\u0105\u2026<\/p>\n

I zn\u00f3w cisza\u2026<\/p>\n

Pora na k\u0105cik biblijny. Zatem – Biblia njcz\u0119\u015bciej m\u00f3wi o l\u0119ku. A ten jest tam realny. Boli. Wybawieni zostaniemy w niebie. I tyle i a\u017c tyle. Czyli gdzie i kiedy?<\/p>\n

Kolejn\u0105 biblijn\u0105 wszech kategori\u0105 jest cierpienie. A najwi\u0119kszym cierpieniem jest mi\u0142o\u015b\u0107. Pie\u015b\u0144 nad pie\u015bniami. Czy po jej odczytaniu ktokolwiek poczu\u0142 si\u0119 lepiej? Nie. Wielu znalaz\u0142o w tej pie\u015bni nowe \u017ar\u00f3d\u0142a cierpienia, kt\u00f3rych dotychczas nie znali.<\/p>\n

A Ksi\u0119ga Rodzaju? \u2026 Abraham zapad\u0142 w g\u0142\u0119boki sen i opanowa\u0142o go uczucie l\u0119ku, jak gdyby ogarn\u0119\u0142a go wielka ciemno\u015b\u0107<\/em>\u2026 Nie, nie czytaj dalej. B\u0119dzie tam rzecz o czterystu latach cierpie\u0144 niewolniczych, potem ciemi\u0119\u017cycieli spotka kara, a ty Abrahamie \u2013 z czasem, po prostu umrzesz. Dlaczego musia\u0142e\u015b cierpie\u0107 przez czterysta lat? W nieswojej ziemi wiod\u0142e\u015b \u017cywot niewolnika. Ale b\u0105d\u017a spokojny, jako si\u0119 rzek\u0142o: ty odejdziesz do twych przodk\u00f3w w pokoju, w p\u00f3\u017anej staro\u015bci zejdziesz do grobu.<\/p>\n

Super! Jest w porz\u0105dku. Jaki ZUS wytrzyma czterechsetletnie \u015bwiadczenia dla jednego niewolnika?<\/p>\n

Tak, chc\u0119, przynajmniej na chwil\u0119 uciszy\u0107 wyobra\u017ani\u0119.<\/p><\/blockquote>\n

\u017bycie aktora, jego syna, aktora jako syna, mojego kolegi, \u0142awkowicza z promenady\u2026 w sumie to miliardy miliard\u00f3w ludzi. \u017byli tu, ale \u2013 po co? Komu i czemu si\u0119 przys\u0142u\u017cyli? Swoj\u0105 mitr\u0119g\u0105 u\u0142atwili \u017cycie nast\u0119pnym pokoleniom? A w czym u\u0142atwili? Co u\u0142atwienie to umo\u017cliwi\u0142o? Ot\u00f3\u017c nic. Zupe\u0142nie nic. Jedynym sensem i celem jest nic! Pisz\u0119 ma\u0142\u0105 liter\u0105, bo nic takie w\u0142a\u015bnie jest. Ma\u0142e. Powiem wi\u0119cej \u2013 jego wr\u0119cz nie ma.<\/p>\n

Widz\u0119 was wszystkich z g\u00f3ry, ja, animator spogl\u0105daj\u0105cy na teatrzyk pacynek. O, jak bardzo si\u0119 wszyscy anga\u017cuj\u0105, jak cierpi\u0105 i zwyci\u0119\u017caj\u0105, wiwatuj\u0105 i p\u0142acz\u0105\u2026 Ale nikt nie zapyta \u2013 no w\u0142a\u015bnie – po co to wszystko?<\/p>\n

Ile wysi\u0142k\u00f3w i troski w\u0142o\u017cyli\u015bmy w wychowanie naszych dzieci. Zostawiamy im dom i pe\u0142ne konto. One zrobi\u0105 to samo wobec swojego potomstwa. To wariant podstawowy. Inne scenariusze zak\u0142adaj\u0105 bardziej rozbudowan\u0105 dramaturgi\u0119 ludzkich los\u00f3w. Ale po trzykro\u0107 pytam \u2013 po co?<\/p>\n

Okrywam, twarz peleryn\u0105, schylam g\u0142ow\u0119 i wo\u0142am: kurtyna!<\/p>\n

p.s. w poprzednim Akcie m\u00f3wili\u015bmy o berku. Przypomn\u0119: podbiegamy, klepni\u0119ciem przekazujemy pe\u0142nomocnictwo, odchodzimy, upe\u0142nomocniony klepie swojego potomka, uprawnia go, znika, a tamten ju\u017c szykuje do berka swojego pierworodnego. Berek, berek, berek\u2026<\/p>\n

Kurtyna po raz drugi\u2026 (co? zaci\u0119\u0142a si\u0119?)<\/p>\n

Jaki teatr taka kurtyna\u2026<\/p><\/blockquote>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Od sprawcy:<\/p>\n

Zatelefonowa\u0142 dzi\u015b jeden z „obserwuj\u0105cych”. Sk\u0105d pomys\u0142 na Wo\u017anego? Hm… Gaw\u0119dzili\u015bmy d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119. A ja zastanawia\u0142em si\u0119… Pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat temu pisa\u0142em dla studenckiego teatru, potem dla Akademickiego Radia „Pomorze” podobne teksty, s\u0142uchowiska, adaptacje znanych dramatw. Teraz wracam do tych pok\u0142ad\u00f3w naiwno\u015bci? A co dzia\u0142o si\u0119 w czasie mi\u0119dzy tamtymi a dzisiejszym dniem? Filozofia kanapowa ma si\u0119 dobrze. Probuje pyta\u0107, na odpowie\u2202\u017a nie ma co liczy\u0107, ale m\u00f3wi\u0105 – na staro\u015b\u0107 dobrze jest rozwi\u0105zywa\u0107 krzy\u017c\u00f3wki. To trening dla m\u00f3zgu. A wtedy spe\u0142ni si\u0119 marzenie wspomnianego ju\u017c Horacego – nie ca\u0142y umr\u0119. Paru hase\u0142 w krzy\u017c\u00f3wce nie odgadn\u0119. Zostawi\u0119 wi\u0119c innym co\u015b po sobie… Wspomn\u0105, podzi\u0119kuj\u0105, \u017ce da\u0142em im szans\u0119 a rozwi\u0105zan\u0105 krzy\u017c\u00f3wk\u0119 – oddadz\u0105 na makulatur\u0119. Bo \u015bwiat trzeba oszcz\u0119dza\u0107.<\/div>\n