{"id":10547,"date":"2023-01-17T19:56:42","date_gmt":"2023-01-17T18:56:42","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=10547"},"modified":"2023-01-17T19:57:53","modified_gmt":"2023-01-17T18:57:53","slug":"17-stycznia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2023\/01\/17\/17-stycznia\/","title":{"rendered":"17 stycznia"},"content":{"rendered":"

RAPORT WO\u0179NEGO<\/strong><\/p>\n

Data<\/strong>: 17 stycznia 2023 lub kiedykolwiek indziej<\/p>\n

Miejsce<\/strong>: Korytarz, czyli wsz\u0119dzie<\/p>\n

Osoby<\/strong>:<\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna w ka\u017cdym wieku<\/p>\n

Skulisko (niekiedy nieobecne)<\/p>\n

Wo\u017any.<\/p>\n

(wersja, kt\u00f3rej nikt nie doczyta do ko\u0144ca)<\/em><\/p>\n

\n

Ja, On, My\u2026<\/p>\n

\n

– Halo? Tak, do pana m\u00f3wi\u0119.<\/p>\n

G\u0142os dobiega\u0142 wyra\u017anie z lewej strony. Powietrze lekko drgn\u0119\u0142o, mo\u017ce nawet zrobi\u0142 si\u0119 w nim lekki prze\u015bwit, kt\u00f3ry ods\u0142oni\u0142 kolejn\u0105, tak\u0105 sam\u0105 szaro\u015b\u0107.<\/p>\n

– Okey. Inaczej chcia\u0142em to za\u0142atwi\u0107, ale poniewa\u017c przyzwyczajenie to druga natura cz\u0142owieka wi\u0119c niech b\u0119dzie \u2013 zr\u00f3bmy to normalnie.<\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna zatrzyma\u0142 si\u0119 na \u015brodku korytarza. Sta\u0142 przez chwil\u0119 ca\u0142kowicie nieruchomo. Nie, nie na baczno\u015b\u0107, nie na spocznij, a w p\u00f3\u0142kroku. (Znasz te figur\u0119? A znasz kogo\u015b, kto w tej pozie prze\u017cy\u0142 ca\u0142e \u017cycie?). Musia\u0142 sobie to entr\u00e9e<\/em> na \u015brodek korytarza wcze\u015bniej wymierzy\u0107. Jako zawodowiec doskonale wiedzia\u0142, \u017ce na scen\u0119 nie powinno si\u0119 wchodzi\u0107 lew\u0105 nog\u0105. Ale czy dzi\u015b ta zasada ma jeszcze jakie\u015b znaczenie? Ma jaki\u015b wp\u0142yw, na cokolwiek? Nie, on nie powiedzia\u0142 te\u017c, \u017ce dzi\u015b w \u017cycie z sukcesem wchodzi si\u0119 tylko brudnymi buciorami. To we mnie pojawi\u0142y si\u0119 takie w\u0105tpliwo\u015bci. Dostrzeg\u0142em bowiem na twarzy tego cz\u0142owieka lekkie zagubienie. Taki wyraz walki z sob\u0105 samym: zachowa\u0107 si\u0119 zgodnie z tradycj\u0105 i obyczajem, zawodow\u0105 rutyn\u0105 czy, czy machn\u0105\u0107 ju\u017c na wszystko r\u0119k\u0105? Nie wierzy\u0142 lub prawie straci\u0142 nadziej\u0119, \u017ce jego profesjonalizm zostanie przez kogokolwiek doceniony. Aby tak si\u0119 sta\u0142o, wszyscy ludzie na \u015bwiecie musieliby wiedzie\u0107, \u017ce aktor nie powinien wchodzi\u0107 na scen\u0119 lew\u0105 nog\u0105.<\/p>\n

Sta\u0142 wi\u0119c w p\u00f3\u0142kroku na \u015brodku korytarza, patrzy\u0142 przed siebie, z g\u0142ow\u0105 nie za nisko, nie za wysoko. A ja widzia\u0142em twarz odporn\u0105 na ludzkie spojrzenia. Pozbawion\u0105 wewn\u0119trznego przekonania o tym, jak jeste\u015b przez innych postrzegany? Bo na to akurat masz wp\u0142yw. Wcale nie ma\u0142y.<\/p>\n

– Bez obawy, nie zaczn\u0119 od monologu Hamleta\u2026 Ale od pocz\u0105tku, kt\u00f3ry zarazem jest ko\u0144cem. Chc\u0119 si\u0119\u2026 zwolni\u0107.<\/p>\n

Pierwszy raz, takie przynajmniej mia\u0142em wra\u017cenie, patrzy\u0142em na kogo\u015b, kto tak sakramentaln\u0105 decyzj\u0119 og\u0142asza\u0142 z min\u0105 woln\u0105 od zaci\u0119\u0107, z\u0142o\u015bci, rezygnacji czy poczucia zawodu. Nie dostrzeg\u0142em jednak na tej twarzy spokoju, pewno\u015bci siebie czy wytchnienia i rado\u015bci, \u017ce oto uda\u0142o nam si\u0119 wielk\u0105 kul\u0119, ulepion\u0105 z naszych nadziei wtoczy\u0107 na sam szczyt g\u00f3ry usypanej z naszych ambicji.<\/p>\n

– Chyba od zawsze chcia\u0142em by\u0107 aktorem. Ja nawet nie wiem, czy by\u0142em w teatrze zanim postanowi\u0142em\u2026 \u017ce przestan\u0119 by\u0107 sob\u0105 a jednocze\u015bnie uzna\u0142em, \u017ce chc\u0119 i mog\u0119 bywa\u0107 tak\u017ce ka\u017cdym innym. Hm\u2026 Panu pewnie si\u0119 wydaje, \u017ce ja, tak jak szewc czy stolarz \u2013 id\u0119 do pracy, robi\u0119 swoje, k\u0142aniam si\u0119, rozdam kilka autograf\u00f3w i wracam\u2026 do siebie?<\/p>\n

Nie wiem, sk\u0105d on wie, co my\u015bli i jak prze\u017cywa swoj\u0105 prac\u0119 szewc czy stolarz? Ale zaczyna\u0142 mnie intrygowa\u0107, czeka\u0142em na rozw\u00f3j wypadk\u00f3w. Jak na razie, \u015bwiat\u0142a rampy nie przyblad\u0142y w obliczu spodziewanej kreacji. Twarz kamienna, wr\u0119cz przezroczysta. Brak szminki, pudru, podkre\u015blenia konturu oczu, w\u0142os jeszcze spl\u0105tany wirem, reguluj\u0105cym ruch na skrzy\u017cowaniu. W\u0142a\u015bnie, mo\u017ce to ten wir jest wszystkiemu winny\u2026?<\/p>\n

– Obawiam si\u0119 jednak, \u017ce jak przysta\u0142o na zawodowca, rzecz b\u0119d\u0119 musia\u0142 podzieli\u0107 na trzy akty. Ale nie wieszajmy na \u015bcianie strzelby. Nie si\u0119gajmy po teatralne chwyty i rekwizyty. M\u00f3wmy o mnie, o aktorze, o cz\u0142owieku\u2026<\/p>\n

Lekko zmru\u017cy\u0142 prawe oko, szcz\u0119k\u0119 wysun\u0105\u0142 do przodu\u2026 Wyrecytowa\u0142, lekko skanduj\u0105c t\u0119 tr\u00f3jc\u0119: Ja, On, My<\/strong>\u2026 Jak w imi\u0119 Ojca, i Syna, i ducha \u015bwi\u0119tego\u2026 Hm\u2026 czego\u015b tu brak\u2026?<\/p>\n

– Oczywi\u015bcie m\u00f3g\u0142bym na trzy silnia sposob\u00f3w, ba na milion milion\u00f3w intonacji (pami\u0119ta pan, staro\u017cytna Grecja \u2013 tam wszystko by\u0142o jasne i proste, wr\u0119cz banalne czyli oczywiste), m\u00f3g\u0142bym wi\u0119c, m\u00f3j Horacy, pie\u015b\u0144 moj\u0105 wy\u015bpiewa\u0107, a wszystkie te melodie, kt\u00f3re unios\u0142yby moje s\u0142owa zwiastowa\u0107 b\u0119d\u0105 zawsze co\u015b innego, ale\u2026 nigdy szcz\u0119\u015bcie.<\/p>\n

\n

Akt pierwszy – Ja<\/strong><\/p>\n

– Dwadzie\u015bcia trzy lata w teatrze. Ani sekundy urlopu. \u017badnej nocy tylko ze sob\u0105. Ka\u017cda czynno\u015b\u0107, poprzedzona ruchem, gestem, poz\u0105\u2026 A mi\u0142o\u015b\u0107? Zawsze przynajmniej w tr\u00f3jk\u0105cie. Ona, ja i ja wcielaj\u0105cy si\u0119 ju\u017c w now\u0105 rol\u0119. To m\u00f3j Westworld. \u015awiat pozornej rozrywki. Pi\u0119tna\u015bcie deko beztroski, prosz\u0119, dwa litry zawrotu w g\u0142owie i na deser, a, co b\u0119dziemy sobie \u017ca\u0142owali \u2013 pude\u0142ko wyuzdania.<\/p>\n

Gestykulowa\u0142, \u015bmia\u0142 si\u0119, stroi\u0142 miny dowodz\u0105c, \u017ce jest cz\u0142owiekiem ca\u0142kowicie wyzwolonym, zapl\u0105tanym w \u017c\u0105dze i nami\u0119tno\u015bci, o kt\u00f3rych inni nawet marzy\u0107 nie maj\u0105 odwagi.<\/p>\n

– Praca na wszystkie zmiany, pe\u0142n\u0105 moc\u0105, a jej efektem \u2013 emocje, wyp\u0142ywaj\u0105ce z walcowania mojej osobowo\u015bci. Te emocje w cz\u0119\u015bci tylko zostawia\u0142em na scenie, troch\u0119 w \u017cyciu \u2013 reszt\u0119 nieustannie pakowa\u0142em do magazynu o nieograniczonej pojemno\u015bci. Nigdy si\u0119 nie zastanawia\u0142em \u2013 a kiedy one eksploduj\u0105? By\u0142em kr\u00f3lem \u017cycia!<\/p>\n

Upad\u0142 na kolana, opu\u015bci\u0142 g\u0142ow\u0119, okry\u0142 ramiona ci\u0119\u017carem kreowanych r\u00f3l. Byli tam wszyscy. Kpiarze, pechowcy, z\u0142odzieje i ksi\u0119\u017ca, dr\u0119czyciele, poeci i ludzie o nieokre\u015blonej proweniencji.<\/p>\n

– Ka\u017cdy z nas jest aktorem. Nie, nie, prosz\u0119 si\u0119 nie \u015bmia\u0107. Prosz\u0119 nie uwa\u017ca\u0107 mnie za mitomana czy megalomana. Zaraz pan to zrozumie. Czy pami\u0119ta pan, gdzie, kiedy i kto pana zarazi\u0142, skaleczy\u0142, zrani\u0142 w spos\u00f3b pozornie tylko niegro\u017any? Prosz\u0119, niech pan wreszcie sobie samemu to powie, kto zada\u0142 panu pytanie: a ty Jasiu, kim chcia\u0142by\u015b by\u0107, jak doro\u015bniesz? Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby pan odpowiedzia\u0142, \u017ce Wo\u017anym. W tym tutaj Korytarzu. Ale nie wykluczam, \u017ce i taka mo\u017cliwo\u015b\u0107 mog\u0142aby si\u0119 pojawi\u0107. To pytanie u\u015bwiadamia dziecku, \u017ce ono musi kim\u015b by\u0107, kim\u015b zosta\u0107, nie mo\u017ce by\u0107 ju\u017c tylko\u2026 sob\u0105. No w\u0142a\u015bnie! Nie znam cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nie wejdzie na drog\u0119 innych swoich wciele\u0144! Ale, po kolei\u2026 Kim jeste\u015bmy zanim to trywialne pytanie rozbije nasz\u0105 jednio\u015b\u0107? Po tym pytaniu cz\u0142owiek musi dokona\u0107 wyboru i uzna\u0107 wszystkie konsekwencje tej decyzji: przyj\u0119cia innych ni\u017c mog\u0142oby to wynika\u0107 z naturalnego wzrastania \u2013 osobowo\u015bci\u2026 Osobowo\u015b\u0107 od razu wykreuje wizj\u0119 odpowiedniej dla siebie scenografii i choreografii, tak\u017ce muzyki. Ca\u0142y nowy \u015bwiat! Tylko nam znany, bliski, pe\u0142en szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, intymny, uszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105cy, ale r\u00f3wnym stopniu pot\u0119guj\u0105cy stres i frustracj\u0119. Od tego jednego pytania zaczynamy wie\u015b\u0107 \u017cycie r\u00f3wnoleg\u0142e, alternatywne. Uciekamy do tego nowego \u017cycia, gdy tu, w starym, jest nam \u017ale. Wychodzimy z niego z krzykiem, bo tu ob\u0142\u0119d nie ma ju\u017c granicy, nie dzia\u0142a te\u017c bezinteresowna przyja\u017a\u0144 a na wsparcie innych liczy\u0107 mo\u017ce tylko naiwniak. \u015awiat realny nieustannie wype\u0142nia scenariusz fraktali, a te, jak pan wie, s\u0105 nie do zatrzymania. Tu, po tej stronie granicy \u2013 mo\u017ce pan si\u0119 ze\u015bwini\u0107, zachowa\u0107 godnie, przyzna\u0107 do b\u0142\u0119du, przeprosi\u0107. I pyk! \u017badnych konsekwencji! Wszystko co z\u0142e pryska jak mydlana ba\u0144ka. Znudzi\u0142a si\u0119 nam ta rola? Si\u0119gamy po nowy kostium, przybieramy nowe imi\u0119 i konkwista trwa dalej! Bo w \u015bwiecie za ramp\u0105 wszystko jest mo\u017cliwe, dopuszczalne i wr\u0119cz nieodzowne do spe\u0142nienia si\u0119 nas w ca\u0142ej naszej wyj\u0105tkowo\u015bci. Powtarzam \u2013 bez konsekwencji! Westworld! W realu \u2013 jest pan przez chwil\u0119 elementem \u017cycia, ale ju\u017c bez \u017cadnego na nie wp\u0142ywu. Tu \u2013 w \u015bwiecie przez siebie i dla siebie zbudowanym jest pan wszystkim i ka\u017cdym. Powiem wi\u0119cej, ten nowy \u015bwiat jest odbiciem tamtego, realnego, ale z czas\u00f3w, gdy si\u0119 jego iluzja jeszcze nie urzeczywistni\u0142a. \u015awiat sprzed pytania: a ty kim chcia\u0142by\u015b by\u0107?<\/p>\n

Wolno przeszed\u0142 na drug\u0105 stron\u0119 korytarza. Krok niepewny, ale stanowczy, zna\u0142 cel. Trzyma\u0142 go w d\u0142oni, lekko przybli\u017cy\u0142 do serca, spojrza\u0142 na\u0144 i jak w najwa\u017cniejszej lekcji aktorstwa \u2013 mia\u0142 go przyj\u0105\u0107 za sw\u00f3j, wej\u015b\u0107 we\u0144 lub pozwoli\u0107, by poch\u0142on\u0105\u0142 go w ca\u0142o\u015bci. I tu dostrzeg\u0142em\u2026<\/p>\n

– Tak, s\u0142ysz\u0119 pana my\u015bli. To jest ta udr\u0119ka. Dramat Greya. No w\u0142a\u015bnie, czy dramat? Dramat kogo albo dla kogo? Niech pan zapyta dwudziestolatka: sprzedaj mi dusz\u0119 a dam ci wieczn\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 i pi\u0119kno. Nie s\u0105dz\u0119, by znalaz\u0142 pan kogokolwiek zainteresowanego tak\u0105 ofert\u0105. Ale je\u015bli to ja z\u0142o\u017c\u0119 w\u0142a\u015bnie panu tak\u0105 propozycj\u0119? S\u0105dz\u0119, \u017ce doszliby\u015bmy do porozumienia b\u0142yskawicznie, wszak nie myl\u0119 si\u0119 – stosunkowo dawno obchodzi\u0142 pan dwudzieste urodziny? Jak wielu mia\u0142bym klient\u00f3w w pa\u0144skim wieku? Gdybym w promocji dorzuci\u0142 jeszcze zdrowie \u2013 by\u0142bym najbogatszym cz\u0142owiekiem w historii. Niebo zbankrutowa\u0142oby w jednej sekundzie. Piek\u0142o zaj\u0119\u0142oby jego miejsce.<\/p>\n

Opu\u015bci\u0142em d\u0142o\u0144, kt\u00f3rej uniesienie wywo\u0142a\u0142o w tym cz\u0142owieku reakcj\u0119 obronn\u0105. Demagog, sofista, dramaturg wyst\u0119puj\u0105cy we w\u0142asnej, czy jednak dostatecznie oryginalnie napisanej sztuce? Ci\u0105gle nie potrafi\u0142em jednoznacznie okre\u015bli\u0107 tej konstrukcji my\u015blowej cz\u0142owieka, kt\u00f3ry przyszed\u0142 si\u0119\u2026 zwolni\u0107.<\/p>\n

– Kim chcia\u0142by\u015b zosta\u0107? Po trzykro\u0107 – to jedno pytanie nieodwracalnie zburzy w panu niewinno\u015b\u0107 cz\u0142owieka pierwszego! To pytanie wy\u015bmieje misj\u0119, jak\u0105 pan otrzyma\u0142: czy\u0144 sobie ziemi\u0119 poddan\u0105. Ziemi\u0119! A nie innych ludzi!<\/p>\n

Poczu\u0142em lekkie drganie nerwu prawej powieki. Jakbym\u2026 jakbym ju\u017c te s\u0142owa, t\u0119 sytuacj\u0119 kiedy\u015b widzia\u0142… Nawet j\u0105 wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142, ba – wr\u0119cz precyzyjnie okre\u015bli\u0142.\u00a0 Ale tam by\u0142 zapach piwniczny, \u015bciany z gotyckiej chyba ceg\u0142y, g\u0142uche i \u015blepe, nie\u015bwiadome tego, co dzieje si\u0119 na powierzchni, kt\u00f3ra z kolei o istnieniu tej piwnicy nic nie wiedzia\u0142a\u2026 To teatr? To rzeczywi\u015bcie\u2026<\/p>\n

– Nigdy i nigdzie nie istnia\u0142a wsp\u00f3lnota pozbawiona wzajemnych zale\u017cno\u015bci, tak podleg\u0142o\u015bci jak i wyzysku, rozumianego w ka\u017cdym odcieniu tego zachowania. A ja \u2013 zwalniam si\u0119. Nie chc\u0119 d\u0142u\u017cej znosi\u0107 tego zrz\u0119dzenia, wiecznego narzekania, tych papilot\u00f3w i rozdeptanych kapci ludzkiego plemienia. Tych atak\u00f3w, wybuch\u00f3w, ruin i g\u0142odu, chc\u0119 odda\u0107 pytanie: kim chcia\u0142bym by\u0107?<\/p>\n

Pami\u0119tam pewnego ksi\u0119dza. Mia\u0142 dar opowiadania, uruchamia\u0142 dzieci\u0119c\u0105 wyobra\u017ani\u0119. I jak farmer rozpalonym \u017celazem na sk\u00f3rze ja\u0142\u00f3wki, tak on jednym s\u0142owem wypala\u0142 w m\u00f3zgu dziecka najpierw obrazy, potem wyroki a te zamienia\u0142y si\u0119 w postawy. To s\u0142owo to: grzech. To cios w plecy dzieci\u0119cej naiwno\u015bci, czyli \u0142atwowierno\u015bci. Czy jest w jakimkolwiek j\u0119zyku s\u0142owo bardziej obci\u0105\u017cone win\u0105 ni\u017c w\u0142a\u015bnie to jedno?<\/p>\n

Wymy\u015bli\u0142em sobie kiedy\u015b tak\u0105 zabaw\u0119. Wyjmowa\u0142em s\u0142owniki i sprawdza\u0142em, jakim s\u0142owem ludzie r\u00f3\u017cnych narod\u00f3w nazywaj\u0105 te same stany czy poj\u0119cia. By\u0142em ciekaw, czy melodia s\u0142owa pasuje do wra\u017ce\u0144 jakie nios\u0105 nazwy narz\u0119dzi zbrodni i kwiat\u00f3w? Czy wyraz taki ma w sobie natur\u0119 kantyleny? Czy pi\u0119knie brzmi s\u0142owo opisuj\u0105ce b\u00f3l?<\/p>\n

– Prosz\u0119 pana, ja ju\u017c te dywagacje mam dawno za sob\u0105. Nie mam ju\u017c tak\u017ce czasu na filozoficzne eksperymenty, jakkolwiek te s\u0142owa tu zabrzmi\u0105. Chc\u0119 jedynie pokaza\u0107 panu, jak dalece jeste\u015bmy, my \u017cyciowi aktorzy podziurawieni, prze\u017carci, rozcz\u0142onkowani i niestabilni. My przestali\u015bmy w pewnym momencie by\u0107 sob\u0105 a stali\u015bmy si\u0119 jakim\u015b kompozytem, spiekiem warto\u015bci dawno wypalonych i wy\u017carzonych, zw\u0119glonych i spopielonych. Stracili\u015bmy wszelkie czucie.<\/p>\n

Ujrza\u0142em kolumn\u0119 \u017cycia w parku Vigelanda. Ujrza\u0142em, bo to ten cz\u0142owiek, ci\u0105gle stoj\u0105cy na \u015brodku Korytarza mi j\u0105 w tej chwili okaza\u0142. Stos \u017cycia. Od \u2013 do. To jasne, \u017ce wszystko ma sw\u00f3j pocz\u0105tek i sw\u00f3j koniec. Niesko\u0144czono\u015bci\u0105 nazywamy pewne kwestie tylko dlatego, \u017ce odleg\u0142o\u015b\u0107 pocz\u0105tku od ko\u0144ca jest nadnaturalnie du\u017ca. Ale ona jest! Kiedy\u015b j\u0105 ujrzymy, cho\u0107by\u015bmy \u017cy\u0107 mieli wiecznie, czyli\u2026 do ko\u0144ca.<\/p>\n

Kurtyna<\/strong>\u2026<\/p>\n

Oklaski<\/strong>: brak, jak po pr\u00f3bie generalnej, zgodnie z aktorskim obyczajem.<\/p>\n

Akt drugi<\/strong> \u2013 jutro, czyli codziennie, albo kiedykolwiek<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

RAPORT WO\u0179NEGO Data: 17 stycznia 2023 lub kiedykolwiek indziej Miejsce: Korytarz, czyli wsz\u0119dzie Osoby: M\u0119\u017cczyzna w ka\u017cdym wieku Skulisko (niekiedy nieobecne) Wo\u017any. (wersja, kt\u00f3rej nikt nie doczyta do ko\u0144ca) Ja, On, My\u2026 – Halo? Tak, do pana m\u00f3wi\u0119. G\u0142os dobiega\u0142 wyra\u017anie z lewej strony. Powietrze lekko drgn\u0119\u0142o, mo\u017ce nawet zrobi\u0142 si\u0119 w nim lekki prze\u015bwit, […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":10549,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[378],"tags":[379],"class_list":["post-10547","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wozny","tag-wozny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10547","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10547"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10547\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10552,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10547\/revisions\/10552"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10549"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10547"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10547"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10547"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}