{"id":10386,"date":"2023-01-08T20:08:05","date_gmt":"2023-01-08T19:08:05","guid":{"rendered":"https:\/\/koszur.net\/?p=10386"},"modified":"2023-01-08T20:08:05","modified_gmt":"2023-01-08T19:08:05","slug":"08-stycznia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/2023\/01\/08\/08-stycznia\/","title":{"rendered":"08 stycznia"},"content":{"rendered":"

(fragmenty)<\/span><\/p>\n

Jako\u015b tu pusto\u2026<\/p>\n

Czy to pogoda, czy mo\u017ce \u015bwi\u0119to jakie\u015b? Poza t\u0105 kobiet\u0105 nikogo wi\u0119cej dzisiaj nie widzia\u0142em. Lubi\u0119 ten spok\u00f3j. T\u0119 cisz\u0119. Bywa, \u017ce w takiej chwili wys\u0142yszy si\u0119 jaki\u015b dawno zapomniany d\u017awi\u0119k, u\u015bmiech, zgrzyt\u2026 To ciekawe\u2026 Im mniej bod\u017ac\u00f3w tym bardziej bariera zmys\u0142\u00f3w mi\u0119knie, s\u0142abn\u0105 przegrody, puszczaj\u0105 hamulce blokuj\u0105ce przenikanie odg\u0142os\u00f3w z innych \u015bwiat\u00f3w: minionych, nieznanych, nieprzypuszczanych\u2026 Tak\u017ce tych niechcianych. One bywaj\u0105 agresywne, natr\u0119tne, trudne do okie\u0142znania. Ha, ha\u2026 C\u00f3\u017c za okre\u015blenia. Jakbym jenera\u0142em wojska jakiego\u015b by\u0142. A m\u00f3g\u0142bym, m\u00f3g\u0142bym. Ranga i respekt. No i wiek! Warunki mam! Od razu poczu\u0142by si\u0119 cz\u0142owiek lepiej\u2026<\/p>\n

Co ona tam robi? Ju\u017c trzeci raz rozwija ten rulon i zn\u00f3w p\u0119ta go wyp\u0142owia\u0142\u0105 wst\u0105\u017ck\u0105. Znowu usiad\u0142a i \u2013 mam wra\u017cenie \u2013 nas\u0142uchuje. Oczy wolno w\u0119druj\u0105 od lewej do prawej strony, jakby jakiej\u015b kartki\u2026 Czy ona co\u015b czyta? D\u0142onie, teraz widz\u0119 dok\u0142adnie, tak, ona gra. Na fortepianie? Zatrzyma\u0142a si\u0119. R\u0119ce opad\u0142y na staromodn\u0105 welwetow\u0105 sukni\u0119. Pomyli\u0142a si\u0119? Odetchn\u0119\u0142a g\u0142\u0119boko, wyprostowa\u0142a i\u2026 i zaczyna gra\u0107 od pocz\u0105tku? \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie s\u0142ysz\u0119, co gra? Urwa\u0142a\u2026 Na twarzy maluje si\u0119 irytacja. Wargi lekko dr\u017c\u0105, a na skroni, nie myl\u0119 si\u0119, wida\u0107 \u2013 czy to mo\u017cliwe \u2013 szron? Ona\u2026 zamarza? I p\u0142acze\u2026. Nie do wiary, po policzku stoczy\u0142y si\u0119 dwie bezd\u017awi\u0119czne lodowe p\u00f3\u0142nuty. Rzeczywi\u015bcie, nie jest tu za ciep\u0142o, nie jest te\u017c a\u017c tak zimno, \u017ceby\u2026 Wsta\u0142a, od\u0142o\u017cy\u0142a torebk\u0119 i ruszy\u0142a z miejsca, a za trenem jej sukni podni\u00f3s\u0142 si\u0119 jakby \u015bnie\u017cny py\u0142\u2026<\/p>\n

Teraz widz\u0119 j\u0105 doskonale. Pi\u0119kna\u2026 Dystyngowana\u2026 Ch\u0142odna\u2026 Wolno unios\u0142a lew\u0105\u2026, teraz w \u015blad za ni\u0105 pod\u0105\u017cy\u0142a prawa d\u0142o\u0144. D\u0142ugie, niewiarygodnie d\u0142ugie i bia\u0142e palce szuka\u0142y sferycznej klawiatury. Opuszki czeka\u0142y na spotkanie z instrumentem, nerwowo po\u017c\u0105da\u0142y zgubionych gdzie\u015b d\u017awi\u0119k\u00f3w\u2026 Kobieta zwraca\u0142a si\u0119 wolno w lew\u0105, teraz w praw\u0105 stron\u0119. Jak cz\u0142owiek ociemnia\u0142y – pr\u00f3bowa\u0142a poczu\u0107 realny \u015bwiat, oprze\u0107 si\u0119 o cokolwiek, ale… nieustannie trafia\u0142a na pustk\u0119. Na muzyczn\u0105 pustk\u0119.<\/p>\n

Hm\u2026 Czyja to by\u0142a bajka? Ju\u017c nie pami\u0119tam. Pewna biedna kobieta zosta\u0142a przywo\u0142ana do bogatego domu, aby tam sprz\u0105ta\u0107 pi\u0119kne pokoje. Kt\u00f3rego\u015b dnia zabra\u0142a ze sob\u0105 c\u00f3rk\u0119. W bogatym domu te\u017c by\u0142a ma\u0142a dziewczynka. Dos\u0142a\u0142a w\u0142a\u015bnie wspania\u0142y prezent \u2013 ma\u0142y, bia\u0142y fortepian. I pr\u00f3bowa\u0142a na nim gra\u0107. Ta dziewczynka z n\u0119dznej chaty by\u0142a zafascynowana d\u017awi\u0119kami, melodi\u0105 i tym prze\u015blicznym bia\u0142ym fortepianem. Wr\u00f3ci\u0142a do swojego biednego domu. Siad\u0142a przy stole, ma\u0142e zzi\u0119bni\u0119te r\u0105czki unios\u0142a nad blat i\u2026 zacz\u0119\u0142a gra\u0107. Zapami\u0119ta\u0142a wszystkie uderzenia w klawisze, kt\u00f3re bogata dziewczynka dotyka\u0142a pod okiem nauczyciela. Kolejny raz, gdy matka sprz\u0105ta\u0142a salony, biedna dziewczynka zn\u00f3w obserwowa\u0142a swoj\u0105 r\u00f3wie\u015bniczk\u0119. I jak poprzednio \u2013 zapami\u0119ta\u0142a wszystkie nuty. W domu \u2013 gra\u0142a i gra\u0142a, a \u2013 je\u015bli pami\u0119tam t\u0119 bajk\u0119 \u2013 matka narysowa\u0142a jej wtedy na desce klawiatur\u0119, tak\u0105 sam\u0105 jak ta w pi\u0119knym bia\u0142ym fortepianie. I kiedy kolejny raz biedna dziewczynka przygl\u0105da\u0142a si\u0119 panience, ta zauwa\u017cy\u0142a j\u0105 i poleci\u0142a, aby wysz\u0142a z ukrycia. Popatrzy\u0142a na biedn\u0105 sukienk\u0119, na w\u0142osy upiete pod biedn\u0105 chustk\u0105. Zasiad\u0142a za klawiatur\u0105 swojego fortepianu. Ja umiem gra\u0107 \u2013 powiedzia\u0142a zarozumiale. Ale jej palce nie trafia\u0142y w klawisze, d\u017awi\u0119ki w pop\u0142ochu ucieka\u0142y we wszystkie k\u0105ty komnaty. Biedna dziewczynka zacz\u0119\u0142a si\u0119 \u015bmia\u0107. To rozz\u0142o\u015bci\u0142o przysz\u0142\u0105 dziedziczk\u0119. Ty nawet tak nie potrafisz \u2013 odezwa\u0142a si\u0119 z wyrzutem. Potrafi\u0119, powiedzia\u0142a biedna dziewczynka. Usiad\u0142a przed instrumentem i zagra\u0142a tak pi\u0119knie, tak melodyjnie i lekko, \u017ce zbiegli si\u0119 wszyscy domownicy.<\/p>\n

Jak to w bajkach bywa, uboga pianistka zapewne zosta\u0142a wyrzucona wraz ze swoj\u0105 matk\u0105, obie wr\u00f3ci\u0142y do domu. Zasmucona matka zamartwia\u0142a si\u0119, sk\u0105d we\u017amie pieni\u0105dze na jedzenie? Wtedy jej c\u00f3reczka usiad\u0142a przed niem\u0105, narysowan\u0105 na zwyk\u0142ej desce klawiatur\u0105 i zagra\u0142a matce najpi\u0119kniej jak potrafi\u0142a. Obie zn\u00f3w poczu\u0142y si\u0119 szcz\u0119\u015bliwe, a los\u2026? Los nie skrzywdzi\u0142 ich. Lubi\u0142 muzyk\u0119 i od czasu do czasu wpada\u0142 na bezg\u0142o\u015bne koncerty.<\/p>\n

Mo\u017ce \u2013 pomy\u015bla\u0142em \u2013 opowiem tej kobiecie t\u0119 histori\u0119? Pewnie wszystko, a przynajmniej wiele w niej pokr\u0119ci\u0142em, lecz wa\u017cne jest w ko\u0144cu to, \u017ce muzyk\u0119 trzeba mie\u0107 w sobie.<\/p>\n

Kiedy tak si\u0119 zaduma\u0142em, ona podesz\u0142a do mnie i na stole po\u0142o\u017cy\u0142a kartk\u0119, bia\u0142\u0105 jak pierwszy l\u00f3d. W g\u00f3rnym lewym roku dostrzeg\u0142em fragment klucza wiolinowego i chyba dwa krzy\u017cyki. A wi\u0119c tonacja pogodna, mo\u017ce nawet radosna? Ale potem ju\u017c nie by\u0142o nut, pauz, takt\u00f3w i temp. W prawym dolnym rogu odczyta\u0142em polecenie: da capo<\/em>\u2026 To dobrze, czyli \u2013 od pocz\u0105tku. Bo pogodn\u0105 muzyk\u0119 trzeba gra\u0107 bez ko\u0144ca.<\/p>\n

– Zgubi\u0142am muzyk\u0119\u2026 Gra\u0142am ten utw\u00f3r od kiedy tylko pami\u0119tam. Ta melodia, tylko ona by\u0142a w stanie wywo\u0142a\u0107 u\u015bmiech na twarzy mojej matki. Matka umar\u0142a rok temu. Kiedy sko\u0144czy\u0142a si\u0119 \u017ca\u0142oba, siad\u0142am do fortepianu, \u017ceby zagra\u0107 t\u0119 melodi\u0119, t\u0119 ukochan\u0105 pie\u015b\u0144 dla mojej matki\u2026 Otworzy\u0142am teczk\u0119 z nutami, a po muzyce zosta\u0142a tylko ta pusta kartka. Muzyka odesz\u0142a? Wi\u0119c przysz\u0142am, \u017ceby zapyta\u0107, gdzie znajd\u0119 t\u0119 melodi\u0119? Czy kto\u015b mi j\u0105 ukrad\u0142? Mo\u017ce zgubi\u0142am j\u0105, zamartwiaj\u0105c si\u0119 w g\u0142\u0119bokiej \u017ca\u0142obie? Jak odzyska\u0107 tamten rytm, to brzmienie i to matczyne skinienie g\u0142ow\u0105, gdy ko\u0144czy\u0142am gra\u0107, bo ona wiedzia\u0142a, \u017ce tam, na ko\u0144cu jest napisane: da capo!<\/em><\/p>\n

Ju\u017c chcia\u0142em si\u0119 odezwa\u0107, ale nie mia\u0142em poj\u0119cia, co powinienem powiedzie\u0107 tej kobiecie? Ona, unios\u0142a oczy i z uwag\u0105 oczekiwa\u0142a. Zdoby\u0142em si\u0119 tylko na u\u015bmiech\u2026 Ale ona \u2013 nie zareagowa\u0142a. Nie widzia\u0142a mnie… Zacz\u0119\u0142a si\u0119 rozgl\u0105da\u0107 wok\u00f3\u0142 siebie, jak kto\u015b, kto wie, \u017ce jest sam w pomieszczeniu. Nagle us\u0142ysza\u0142em jakby trzask, nieg\u0142o\u015bne, ale wyra\u017ane p\u0119kni\u0119cie.<\/p>\n

Kobieta nie poruszy\u0142a si\u0119, wstrzyma\u0142a oddech a jej oczy b\u0142\u0105dzi\u0142y gdzie\u015b, wiod\u0105c g\u0142ow\u0119 w poszukiwaniu tego ledwie s\u0142yszanego d\u017awi\u0119ku. Chwyci\u0142a torebk\u0119. D\u017awi\u0119k si\u0119 nieznacznie przybli\u017cy\u0142\u2026 Zacz\u0119\u0142a nerwowo czego\u015b szuka\u0107 w torebce. W pewnym momencie gwa\u0142townie unios\u0142a g\u0142ow\u0119 do g\u00f3ry, zastyg\u0142a w jeszcze niepewno\u015bci, ale wolno zacz\u0119\u0142a wyjmowa\u0107 d\u0142o\u0144 z torebki. Znalaz\u0142a! Spojrza\u0142a na niewielki bia\u0142y kartonik, fotografi\u0119 matki, zrobion\u0105 w dniu, w kt\u00f3rym ta uko\u0144czy\u0142a konserwatorium. By\u0142a \u015bwietn\u0105 pianistk\u0105, oklaskiwano j\u0105 we wszystkich salach koncertowych \u015bwiata. Sta\u0142a si\u0119 uosobieniem i kwintesencj\u0105 muzyki. Recenzenci nie szcz\u0119dzili jej pochwa\u0142. Kobieta patrzy\u0142a na t\u0119 fotografi\u0119, a wyraz jej twarzy uzmys\u0142owi\u0142 mi, \u017ce cho\u0107 od oczu matki dzieli\u0142a j\u0105 d\u0142ugo\u015b\u0107 d\u0142oni, to ona musia\u0142a pokona\u0107 wielko\u015b\u0107 wszech\u015bwiata by do tych oczu dotrze\u0107.<\/p>\n

– Mamo, jak ja mog\u0142am\u2026 To ty jeste\u015b moj\u0105 muzyk\u0105! A ja pami\u0119\u0107 o tobie okry\u0142am kirem. Schowa\u0142am zdj\u0119cia, zas\u0142oni\u0142am okna, wynios\u0142am kwiaty \u2013 wszystko, co tak kocha\u0142a\u015b! I przesta\u0142am gra\u0107! Gra\u0107 t\u0119 twoj\u0105 melodi\u0119. Mamo, ju\u017c j\u0105 s\u0142ysz\u0119, t\u0119 melodi\u0119, t\u0119 kt\u00f3r\u0105 pierwszy raz zagra\u0142a\u015b w dniu, w kt\u00f3rym si\u0119 urodzi\u0142am. Ta melodia to\u2026 to jestem ja! Jak mog\u0142am nie wiedzie\u0107 o tym wcze\u015bniej?<\/p>\n

Mamo!<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(fragmenty) Jako\u015b tu pusto\u2026 Czy to pogoda, czy mo\u017ce \u015bwi\u0119to jakie\u015b? Poza t\u0105 kobiet\u0105 nikogo wi\u0119cej dzisiaj nie widzia\u0142em. Lubi\u0119 ten spok\u00f3j. T\u0119 cisz\u0119. Bywa, \u017ce w takiej chwili wys\u0142yszy si\u0119 jaki\u015b dawno zapomniany d\u017awi\u0119k, u\u015bmiech, zgrzyt\u2026 To ciekawe\u2026 Im mniej bod\u017ac\u00f3w tym bardziej bariera zmys\u0142\u00f3w mi\u0119knie, s\u0142abn\u0105 przegrody, puszczaj\u0105 hamulce blokuj\u0105ce przenikanie odg\u0142os\u00f3w z […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":10388,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[378],"tags":[379],"class_list":["post-10386","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wozny","tag-wozny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10386","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/990004"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10386"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10386\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10391,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10386\/revisions\/10391"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10388"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10386"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10386"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10386"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}