[vc_row][vc_column]
<\/div><\/span><\/em><\/p>\n <\/p>\n W polskiej tradycji morskiej takim conradowskim statkiem symbolem jest „Dar Pomorza”. Na pok\u0142adzie Bia\u0142ej Fregaty, najpi\u0119kniejszego \u017caglowca XX wieku, setki m\u0142odych ludzi uczy\u0142o si\u0119 morskiego rzemios\u0142a. Przez 50 lat s\u0142u\u017cby pod polsk\u0105 bander\u0105 „Dar” uczestniczy\u0142 w najznamienitszych regatach \u015bwiata, by\u0142 ich ozdob\u0105. Kiedy na zimowe le\u017ce stawa\u0142 przy gdy\u0144skim Skwerze Ko\u015bciuszki, przyci\u0105ga\u0142 tysi\u0105ce os\u00f3b, niezmiennie zafascynowanych jego urod\u0105 i legend\u0105. I ka\u017cdy musia\u0142 fregat\u0119 pokocha\u0107. Nie tylko dlatego, \u017ce pi\u0119kna. Nam, Polakom, zawsze imponowa\u0142y dzielno\u015b\u0107 i up\u00f3r, wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 i romantyka. A „Dar Pomorza” by\u0142 w\u0142a\u015bnie z charakteru taki typowo polski. Jako trzeci[2]<\/a> w historii statek p\u0142ywaj\u0105cy pod bia\u0142o – czerwon\u0105 bander\u0105 przeci\u0105\u0142 r\u00f3wnik, z uporem przemierza\u0142 nieznane nam dotychczas szlaki, pierwszy w polskiej flocie op\u0142yn\u0105\u0142 \u015bwiat.[3]<\/a><\/p>\n W ostatnich latach swej s\u0142u\u017cby zdoby\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie najwa\u017cniejsze – „Cutty Sark”, srebrn\u0105 replik\u0119 s\u0142ynnego klipra, symbol morskiego braterstwa i wsp\u00f3\u0142pracy.[4]<\/a><\/p>\n Na pok\u0142adzie „Daru” zapisano najpi\u0119kniejsze karty naszej historii morskiej. M\u0142odzi ludzie \u015bnili o \u017ceglowaniu, sp\u0119dzeniu cho\u0107by paru chwil z Bia\u0142\u0105 Dam\u0105 Ocean\u00f3w.\u00a0 Podekscytowani uciekali z domu, by urzeczywistni\u0107 swoje marzenia.<\/p>\n By\u0142 to wi\u0119c statek jedyny i wyj\u0105tkowy…<\/p>\n Zanim jednak zacz\u0119\u0142a si\u0119 historia i legenda „Daru”, p\u0142ywa\u0142 pod polsk\u0105 bander\u0105 „Lw\u00f3w”. Przez par\u0119 lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naszej jednostki flagowej. Stary, poczciwy, zas\u0142u\u017cony bark. I jak\u017ce pi\u0119kny!<\/p>\n Gdy p\u0142ynie pod pe\u0142nymi \u017caglami, spotkane statki cz\u0119sto zmieniaj\u0105 kurs, aby go z bliska obejrze\u0107 i porozmawia\u0107 z jego za\u0142og\u0105 za pomoc\u0105 radia, czy sygna\u0142\u00f3w; okr\u0119ty pasa\u017cerskie przechylaj\u0105 si\u0119 gwa\u0142townie ku utrapieniu za\u0142\u00f3g, gdy\u017c podr\u00f3\u017cni rzucaj\u0105 si\u0119 na jego widok do burty; pomimo, \u017ce nie jest statkiem wojennym, salutuj\u0105 go zawsze, a nawet \u2013 zaszczyt nie lada \u2013 jaki\u015b spotkany na Atlantyku niemiecki olbrzym parowy d\u0142ugo rycza\u0142 syren\u0105, rozczulony widokiem tego cacka ocean\u00f3w<\/em>.[5]<\/a><\/p><\/blockquote>\n To w\u0142a\u015bnie \u201eLw\u00f3w\u201d by\u0142 pierworodnym synem polskiego morza i dziewiczej jeszcze, jak\u017ce ufnej w spe\u0142nienie wszelkich marze\u0144 m\u0142odej pa\u0144stwowo\u015bci polskiej. To on skupia\u0142 na sobie uwag\u0119 niepokornych i ponad miar\u0119 rozwartych oczu, ch\u0142on\u0105cych wie\u015bci ze \u015bwiata, \u00a0si\u0119gaj\u0105cych moc\u0105 odwiecznego atawizmu ku nieznanemu. Jego burty skrywa\u0142y i roznieca\u0142y my\u015bli wolne od zw\u0105tpienia i \u017c\u0105dne miary przynale\u017cnej herosom tylko. Wi\u00f3d\u0142 przez popio\u0142y morderczych sztorm\u00f3w i kaskady pal\u0105cego s\u0142o\u0144ca ch\u0142opc\u00f3w, dla kt\u00f3rych jak\u017ce cz\u0119sto piaskownic\u0105 by\u0142 okop, a frygaj\u0105cy na wietrze wiatraczek zamienili na bagnet.<\/p>\n Do\u015bwiadczony bole\u015bnie mitr\u0119g\u0105 typow\u0105 dla oceanicznego bur\u0142aka, teraz okrywa\u0142 blizny i kikuty, pami\u0105tki po sztormach i nawa\u0142nicach, kwiecistym p\u0142\u00f3tnem rodzimej publicystyki morskiej i retoryki polityk\u00f3w. Sta\u0142 si\u0119 symbolem i piecz\u0119ci\u0105 tajemn\u0105. Ka\u017cdy o nim s\u0142ysza\u0142, ka\u017cdy \u015bledzi\u0142 jego rejsy. By\u0142 dowodem naszej mocarstwowo\u015bci morskiej, a zarazem figowym listkiem niemocy w zakresie budowy statk\u00f3w i floty wojennej, flotylli rybackiej i jednostek pasa\u017cerskich. By\u0142 jedynym. Najwa\u017cniejszym. A ci, kt\u00f3rzy na jego pok\u0142adzie, pod jego \u017caglami dosypiali \u00f3w sen o morskiej pot\u0119dze, uchodzili za kolumb\u00f3w, magellan\u00f3w, wr\u0119cz \u2013 argonaut\u00f3w! Ci z rocznika pierwszego i dw\u00f3ch nast\u0119pnych rzeczywi\u015bcie przeszli do legendy. Wielu \u2013 uciek\u0142o, nie wytrwa\u0142o w beznadziejnej cz\u0119sto u\u0142udzie, pow\u0119drowa\u0142o za chlebem, odesz\u0142o z morza. Garstka wytrwa\u0142a. Wbrew wszystkiemu! I o nich w\u0142a\u015bnie jest ta opowie\u015b\u0107. O pierwszych polskich nauciarzach, pierwszych okr\u0119tnikach…<\/em> [6]<\/a>. O marzeniu ponad miar\u0119 – ale spe\u0142nionym; o uporze wykraczaj\u0105cym poza zdrowy rozs\u0105dek \u2013 ale urzeczywistnionym, jak chyba \u017caden inny polski sen. Jest to te\u017c opowie\u015b\u0107 ich statku, kt\u00f3ry by\u0142 niestrudzonym s\u0142u\u017cebnikiem naszych nadziei i naszej godno\u015bci.<\/em>[7]<\/a><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Szczecin \u2013 We\u0142ty\u0144 \u2013 Steinwiesen \u2013 Miedzyzdroje \u2013 Bergholz \u00a01978-2020<\/p>\n