[vc_row][vc_column]
Ilu wsp\u00f3\u0142towarzyszy pana Kazimierza Baya pozostawi\u0142o relacj\u0119 podobn\u0105 do utrwalonej przeze mnie. Padaj\u0105 w niej nazwiska. Znane i nierozpoznawalne. Mo\u017ce uda si\u0119 dopisa\u0107, doda\u0107 do tej relacji zdj\u0119cia i wspomnienia o innych marynarzach z Orkana, Conrada czy Garlanda? Wszak tworzyli oni niegdy\u015b za\u0142og\u0119. A za\u0142oga \u2013 wiadomo \u2013 musi trzyma\u0107 si\u0119 razem.<\/p>\n
Pami\u0119tam te\u017c t\u0119 szczeg\u00f3lnego rodzaju sytuacj\u0119. Oto wypowiedziane s\u0142owo odrywa\u0142o si\u0119 od niemaj\u0105cego ko\u0144ca jakiego\u015b echa. Dobiegaj\u0105cego albo wracaj\u0105cego do niebytu niemal\u017ce. Mo\u017ce – zapomnienia. Kiedy po latach obejrza\u0142em film z\/o cz\u0142owieku z czerwonym nosem, kt\u00f3ry w poszukiwaniu zmar\u0142ych syn\u00f3w trafia do niebytu, wraca\u0107 zacz\u0119\u0142y g\u0142osy, twarze, zachowania ludzi, kt\u00f3rych s\u0142ucha\u0142em, kt\u00f3rzy nie ca\u0142kiem chcieli p\u00f3j\u015b\u0107 za Horacym\u2026 Chcieli cz\u0105stk\u0119 swojego cierpienia i rado\u015bci zastawi\u0107 po sobie. Nie wiem, po co? Komu ta ich pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107 mia\u0142aby by\u0107 potrzebna?<\/p>\n
Zawsze mia\u0142em problem z przemijaniem. Kiedy\u015b my\u015bla\u0142em, \u017ce sam nie jestem zwart\u0105 jedno\u015bci\u0105, a jedynie sum\u0105 cz\u0105stek, z kt\u00f3rych ka\u017cda, nie czuj\u0105c si\u0119 w jedni w mojej postaci, rozgl\u0105da si\u0119 i szuka miejsc, do kt\u00f3rych bardziej pasuj\u0105.<\/p>\n
Mo\u017ce inni my\u015bleli podobnie? Dopiszmy wi\u0119c nazwiska tych, kt\u00f3rzy z panem Kazimierzem Bayem, pod jego komend\u0105 wykuwali nam ten wspania\u0142y \u015bwiat.[\/vc_column_text]<\/div>
Znajomo\u015bci przewiewne\u2026<\/span><\/p>\n Koniec nagrania. Wy\u0142\u0105czam magnetofon, zamykam za sob\u0105 drzwi i przez kilka kolejnych dni tn\u0119 t\u0119 ta\u015bm\u0119, przestawiam wyrazy, skracam oddechy, czyszcz\u0119, eliminuj\u0119 pomy\u0142ki. Po wielokro\u0107 s\u0142ucham te same zdania. Te emocje, kt\u00f3re niczym kwas w\u017cera\u0142y si\u0119 w pami\u0119\u0107, wracaj\u0105 po latach, \u015bwiadcz\u0105 o pewnej wyj\u0105tkowo\u015bci mojego rozm\u00f3wcy, a tak\u017ce samej rozmowy, sprawy, odczu\u0107\u2026<\/span><\/p>\n On zostawa\u0142 w niepewno\u015bci, z wyra\u017anym niedosytem. Nie tak to chcia\u0142em powiedzie\u0107, zapomnia\u0142em jeszcze o czym\u015b, mo\u017ce za du\u017co wyjawi\u0142em?<\/span><\/p>\n Ja – czy o wszystko zapyta\u0142em, co\u015b pomin\u0105\u0142em, nie natrafi\u0142em na wa\u017cny \u015blad, straci\u0142em okazj\u0119 by otworzy\u0107 tego cz\u0142owieka do ko\u0144ca?<\/span><\/p>\n Do kolejnego spotkania, jak zaznaczy\u0142em, przed mikrofonem zazwyczaj ju\u017c nie dochodzi\u0142o. Jak motyl w \u017cywicznym bursztynie, uchwycony zosta\u0142 podczas nagrania rozmowy jaki\u015b grymas, nadmierna wylewno\u015b\u0107, przesadna skromno\u015b\u0107. Bo nigdy rozmowa z reporterem nie jest fotografi\u0105 stanu psychicznego czy emocjonalnego. Jest zazwyczaj \u2013 m\u00f3wimy o reporta\u017cu, o portrecie, o collage \u2013 wentylem, takim \u0107wiekiem le\u017c\u0105cym na jezdni w oczekiwaniu na rozgrzan\u0105, przepompowan\u0105 opon\u0119, w kt\u00f3r\u0105 on si\u0119 wbija by dzi\u0119ki swoistej katastrofie \u2013 uratowa\u0107 j\u0105 przed szale\u0144stwem, ob\u0142\u0119dem\u2026 Ile\u017c takich rozm\u00f3w z alkoholikami, lud\u017ami wykluczonymi, zagubionymi, zrezygnowanymi mam za sob\u0105? Ich wizyt\u00f3wk\u0105 zazwyczaj by\u0142a apatia. Niekt\u00f3rych trzeba by\u0142o wyrywa\u0107 ze skalnej \u015bciany, w kt\u00f3r\u0105 ju\u017c wro\u015bli nie wierz\u0105c, \u017ce s\u0105 w stanie w \u017cyciu znale\u017a\u0107 sobie miejsce r\u00f3wnie dobre jak wszyscy inni.<\/span><\/p>\n Ta\u015bma by\u0142a cierpliwa. Rejestrowa\u0142a w\u0105tki, epizody a przede wszystkim oddechy\u2026 W radiu oddech jest jak\u017ce wymownym \u015brodkiem wyrazu. Ile\u017c mo\u017cna powiedzie\u0107 jednym westchnieniem, gwa\u0142townym wydechem czy sykni\u0119ciem.<\/span><\/p>\n Do kosza w\u0119drowa\u0142y ca\u0142e epizody. Czas audycji by\u0142 \u015bci\u015ble wyznaczony. 18\u201930\u201d. Potrzebny by\u0142 bufor na czo\u0142\u00f3wk\u0119 audycji, zapowied\u017a speakera, na sygna\u0142 czasu\u2026<\/span><\/p>\n W\u015bcieka\u0142em si\u0119 nie mog\u0105c wyd\u0142u\u017cy\u0107 odcinka przeznaczonego na audycj\u0119 i odmawia\u0142em alleluja, \u017ce nie jest on d\u0142u\u017cszy.<\/span><\/p>\n Nie dlatego, \u017ce nie trzeba, nie warto zajmowa\u0107 s\u0142uchaczy \u017cyciem innego cz\u0142owieka d\u0142u\u017cej ni\u017c przez dwadzie\u015bcia minut, ale dlatego, \u017ce nadmiar s\u0142\u00f3w zaciemni obraz duszy. One bowiem, jak dese\u0144 na tkaninie, zamazuj\u0105 tali\u0119, kszta\u0142t, \u0142agodne wci\u0119cie.<\/span><\/p>\n Byli rozm\u00f3wcy emocjonalni i byli wycofani. Jednym nie udawa\u0142o si\u0119 wpa\u015b\u0107 w opowie\u015b\u0107, drugich ci\u0119\u017cko by\u0142o nak\u0142oni\u0107 do zdania d\u0142u\u017cszego ni\u017c: uhmu\u2026, tak\u2026, nie\u2026 Wtedy wciska\u0142em klawisz stop, w pokoju s\u0142ycha\u0107 by\u0142o d\u017awi\u0119k wyzwolonej spr\u0119\u017cyny, mikrofon niczym lufa pistoletu po wystrzale odchyla\u0142a si\u0119 od kierunku wymierzonego w cel jakim by\u0142y oczy rozm\u00f3wcy.<\/span><\/p>\n Wtedy si\u0119 odblokowywali, zaczynali m\u00f3wi\u0107, rozp\u0119dzali si\u0119 i rzadko kiedy, chyba nawet nigdy nie zauwa\u017cyli, \u017ce ta\u015bma jakim\u015b cudem zn\u00f3w zacz\u0119\u0142a si\u0119 kr\u0119ci\u0107, \u017ce wypala na magnetycznej \u015bcie\u017cce oskar\u017cenie, spowied\u017a lub wyznanie\u2026<\/span><\/p>\n Ja te\u017c chcia\u0142em mie\u0107 zawsze co\u015b wyj\u0105tkowego. Spraw\u0119, anegdot\u0119, fakt\u2026 Kiedy pada\u0142a zapowied\u017a: nigdy wcze\u015bniej o tym nikomu nie m\u00f3wi\u0142em \u2013 wiedzia\u0142em, \u017ce trafi\u0142em w dziesi\u0105tk\u0119. Ale na stole monta\u017cowym, cz\u0119sto, te konfidencjonalne sekwencje w\u0119drowa\u0142y do spad\u00f3w. Bywa\u0142y niekiedy swego rodzaju anomali\u0105, wykrzywionym, wypaczonym, ale z punktu widzenia otwarcia si\u0119 rozm\u00f3wcy niezb\u0119dnym elementem uwalniania go od napi\u0119\u0107, od skumulowanych przez lata sfilcowanych jak\u017ce cz\u0119sto ocen i opis\u00f3w jakich\u015b zdarze\u0144\u2026<\/span><\/p>\n Spontaniczna opowie\u015b\u0107, pe\u0142na wykrzyknik\u00f3w tyrada \u2013 nierzadko ko\u0144czy\u0142a si\u0119 t\u0105 jedn\u0105, prawdziw\u0105 skr\u0105, tl\u0105c\u0105 si\u0119 na dnie czary przepe\u0142nionej gorycz\u0105, zawodem, rozczarowaniem. Nagle ona w\u0142a\u015bnie stawa\u0142a si\u0119 sensem i celem, kt\u00f3remu warto po\u015bwi\u0119ci\u0107 wszelkie wysi\u0142ki. Chyba nigdy nie pad\u0142o w po\u017cegnaniu s\u0142owo: dzi\u0119kuj\u0119, ale by\u0142o w spojrzeniu, w serdecznym u\u015bcisku d\u0142oni, w grymasie przechodz\u0105cym w u\u015bmiech.<\/span><\/p>\n Rozmowa przed mikrofonem\u2026<\/span><\/p>\n W ilu przypadkach by\u0142a jedyn\u0105 w \u017cyciu, b\u0119d\u0105c niemal przypadkow\u0105 – zarazem najbardziej intymn\u0105 ze wszystkich w ca\u0142ym \u017cyciu.<\/span><\/p>\n Kim wi\u0119c jest ten, kt\u00f3ry przychodzi z notesem, kamer\u0105 czy mikrofonem, kto go przysy\u0142a, dlaczego obdarzany jest bezgranicznym zaufaniem.<\/span><\/p>\n Obcy cz\u0142owiek.<\/span><\/p>\n Reporter\u2026<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" [vc_row][vc_column][vc_empty_space][vc_video link=”https:\/\/youtu.be\/jiwUZKwGIN8″ title=”Chief gunnery officer”][vc_empty_space][vc_single_image image=”6357″ img_size=”large”][vc_empty_space][vc_text_separator title=”Reporter terapeutyczny” i_icon_fontawesome=”fa fa-microphone” border_width=”3″ add_icon=”true”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]Zazwyczaj po pierwszym spotkaniu, do nast\u0119pnego nigdy ju\u017c nie dochodzi\u0142o. Bywa\u0142o, \u017ce po latach, przypadkiem, wpadli\u015bmy na siebie w wagonie restauracyjnym, w parku, w kolejce do kasy w kinie. Znajomo\u015bci przewiewne\u2026 Koniec nagrania. Wy\u0142\u0105czam magnetofon, zamykam za sob\u0105 drzwi i przez kilka kolejnych […]<\/p>\n","protected":false},"author":990004,"featured_media":6344,"parent":3156,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-6340","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"yoast_head":"\n