{"id":4144,"date":"2020-03-08T14:41:57","date_gmt":"2020-03-08T13:41:57","guid":{"rendered":"http:\/\/koszur.net\/?page_id=4144"},"modified":"2022-03-07T12:04:16","modified_gmt":"2022-03-07T11:04:16","slug":"montevideo","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/koszur.net\/index.php\/moje-morze\/magazyn-morze-2\/montevideo\/","title":{"rendered":"Montevideo"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column]

[vc_column_text]Poprawno\u015b\u0107. W domy\u015ble \u2013 polityczna. Nigdy nie by\u0142a moj\u0105 mocn\u0105 stron\u0105.<\/p>\n

Nudzi\u0142a mnie ta robota. Zawsze b\u0119d\u0119 \u017cywym statywem dla mikrofonu? Tam, na dyskotece kr\u0119c\u0105 si\u0119 kule o powierzchni z\u00a0 luster , kt\u00f3re odbijaj\u0105 \u015bwiat\u0142a reflektor\u00f3w. Szarzy studenci w jeszcze bardziej szarych portkach czy sukienczynach \u2013 w dyskotekowym \u015bwietle nabierali innego wymiaru! W radiu tymczasem zasada niemal stu procentowego udzia\u0142u muzyki polskiej w oprawie program\u00f3w radiowych – zniewala\u0142a. A za oknem redakcji, w dziesi\u0105tkach pobliskich mieszka\u0144 marynarscy synowie otwierali drzwi balkon\u00f3w i grali na ca\u0142y regulator muzyk\u0119 z p\u0142yt, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie przywie\u017ali z rejs\u00f3w ich ojcowie.<\/p>\n

Kolejn\u0105 zmor\u0105 by\u0142y plany redakcji na nadchodz\u0105cy miesi\u0105c. Czym zadziwimy \u015bwiat w naszych audycjach? Mam znowu rozmawia\u0107 ze studentami o korzy\u015bciach z rzetelnej nauki? Z ch\u0142opakami z OHP (Ochotnicze Hufce Pracy), \u017ce oto maj\u0105 szans\u0119 na uczciwy zaw\u00f3d? A mo\u017ce pe\u0142ne szale\u0144stwo \u2013 p\u00f3jd\u0119 do klubu studenckiego na wieczorek poetycki, podczas kt\u00f3rego nawiedzone poetki z rusycystyki wzdycha\u0107 b\u0119d\u0105 do Dionizosa (a faktycznie do Romana z pedagogiki specjalnej, co si\u0119 modnie nosi\u0142 i mia\u0142 kapelusz z szerokim rondem)?<\/p>\n

Na biurku kierownika po\u0142o\u017cy\u0142em moje propozycje programowe. Uj\u0105\u0142 kartk\u0119 i jak wa\u0142ek maszyny do pisanie przejecha\u0142 oczami pierwsz\u0105 linijk\u0119 i \u2026\u00a0 i si\u0119 zaci\u0105\u0142. Trawi\u0142 to, co przeczyta\u0142? Nie wierzy\u0142, \u017ce to przeczyta\u0142?<\/p>\n

Napisa\u0142em: Reporta\u017c o pierwszym sekretarzu KW PZPR na temat jego hobby i zainteresowa\u0144 (mo\u017ce w\u0119dkarstwo, mo\u017ce filatelistyka albo uprawa ogr\u00f3dka? – doda\u0142em pismem odr\u0119cznym.<\/p>\n

Wolno od\u0142o\u017cy\u0142 kartk\u0119, nie czytaj\u0105c dalszych propozycji. Nie odezwa\u0142 si\u0119 s\u0142owem.<\/p>\n

Nast\u0119pnego dnia, a nasze biurka sta\u0142y obok siebie \u2013 nie zauwa\u017cy\u0142em ju\u017c kartki z moimi propozycjami. Pani z hali maszyn (wtedy r\u0119kopisy redaktor\u00f3w by\u0142y przepisywane w kilku egzemplarzach) po\u0142o\u017cy\u0142a na tym\u017ce biurku gotowe plany programowe naszej redakcji. Przy moim nazwisku zobaczy\u0142em wyt\u0142uszczonym drukiem has\u0142a: przygotowania do akcji letniej, podsumowanie sesji wiosennej \u2026 Jak to dobrze, pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mamy tylko cztery pory roku.<\/p>\n

<\/div>\n

Na biurku paszport i wiza. Kapitana znam. Ale o czym rozmawia\u0107 z rybakami, kt\u00f3rzy przez wiele miesi\u0119cy tkwi\u0105 zawieszeni gdzie\u015b na oceanie, po\u015br\u00f3d rutynowych czynno\u015bci, przerywanych od czasu do czasu dzwonkiem alarmowym – jest ryba! Ci\u0105gniemy!<\/p>\n

O romantyzmie, o przygodzie, o spe\u0142nionych marzeniach? A mo\u017ce o egzotyce, Krzy\u017cu Po\u0142udnia albo morskich potworach?<\/p>\n

Nie zdawa\u0142em sobie w\u00f3wczas sprawy, jak bardzo \u015bwiat sk\u0142ada si\u0119 z ma\u0142ych, intymnych \u015bwiat\u00f3w. Te wewn\u0119trzne kosmosy ka\u017cdego z nas, zamkni\u0119te w dziupli, cz\u0119sto wieloosobowej kabinie, potrafi\u0105 wypchn\u0105\u0107, wyrzuci\u0107 za burt\u0119 ca\u0142y ten wielki wspania\u0142y \u015bwiat, by w tej naszej mikro intymno\u015bci m\u00f3c spokojnie oddycha\u0107, spa\u0107, t\u0119skni\u0107, planowa\u0107, czeka\u0107\u2026<\/p>\n

I tu pojawi\u0142 si\u0119 problem warsztatowy: jak? Jak nie m\u00f3wi\u0105c nic, powiedzie\u0107 je\u015bli nie wszystko to przynajmniej wiele. Tajemnica jest prosta. Nie zawiera\u0142a si\u0119 w d\u0142ugich ci\u0105gach tajnych cyfr, a w \u2026 ciszy. W wybrzmieniu. Nie pami\u0119tam, kiedy to zauwa\u017cy\u0142em. Ale szybko dostrzeg\u0142em, \u017ce w radiu czy w obrazie telewizyjnym cz\u0119sto u\u0142amek sekundy, wybrzmienie, zachowanie naturalnego rytmu rozmowy nadawa\u0142o jej zupe\u0142nie inny wymiar. Monta\u017cysta zazwyczaj przycina\u0142 wszystko na \u201eblisko\u201d. Pytanie, odpowied\u017a, pytanie, odpowied\u017a. Bo czas antenowy, bo relacja mia\u0142a by\u0107 kr\u00f3tka i sprawna. W potoku s\u0142\u00f3w ginie\u2026 melodia. Nie s\u0142ycha\u0107 podk\u0142adu, akompaniamentu towarzysz\u0105cego wypowiadanym kwestiom.<\/p>\n

– Jest Pan zadowolony?<\/p>\n

– Tak, jestem.<\/p>\n

– A czego\u015b brakuje?<\/p>\n

– Nie, nie brakuje.<\/p>\n

A wystarczy\u0142o po stwierdzeniu: tak, jestem\u2026 zostawi\u0107 t\u0119 sekund\u0119, gdy patrzymy sobie w oczy, gdy k\u0105tem oka widzimy, to co nas otacza, w czym tkwimy, a wewn\u0119trzny g\u0142os narratora odpowie nam z offu: g..wno prawda.<\/p>\n

<\/div>\n

Cz\u0119\u015b\u0107 materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zrealizowa\u0142em nigdy si\u0119 nie ukaza\u0142a na antenie. Cz\u0119\u015b\u0107 \u2013 jedynie we fragmentach. Na przyk\u0142ad nagrodzony w konkursie Radiowej Tr\u00f3jki reporta\u017c \u201eDolce labora\u201d.\u00a0 Niedo\u015bcigniony w profesji radiowej Andrzej Turski przyci\u0105\u0142 t\u0119 moj\u0105 opowiastk\u0119 do o\u015bmiu minut. I wyemitowa\u0142.<\/p>\n

– Stary, nie wiem, kto po tym kawa\u0142ku b\u0119dzie jutro prowadzi\u0142 Radiokurier! \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 serdecznie. – Nic si\u0119 nie martw. Nikogo opr\u00f3cz nas nie maj\u0105.<\/p>\n

<\/div>\n

L\u0105dujemy w Senegalu. Wybiegam z hali lotniska na zewn\u0105trz.<\/p>\n

Bolesne do\u015bwiadczenie. \u015aciana pustynnego \u017caru uderza w twarz, wywo\u0142uj\u0105c szok. Opaty o\u00a0 \u015bcian\u0119 czarnosk\u00f3ry biznesmen u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 jako\u015b tak swojsko.<\/p>\n

– Stasiu, kup zegarek. Dobra sztuka. \u017bona cieszy\u0107.<\/p>\n

I zn\u00f3w ten u\u015bmiech pe\u0142en per\u0142owych z\u0119b\u00f3w. oraz dwie d\u0142onie od nadgarstka po obojczyk oplecione kilkudziesi\u0119cioma omegami.<\/p>\n

Ju\u017c zza wielkiej szyby w hallu lotniska patrzyli\u015bmy jak na pasie startowym nabiera\u0142 pr\u0119dko\u015bci pot\u0119\u017cny I\u0141. B0\u017ce, jak on wy\u0142, z jak\u0105 desperacj\u0105 wbija\u0142 si\u0119 w to p\u0142on\u0105ce r\u00f3wnikowe powietrze, jak gna\u0142 w szalonym stanie tam, gdzie ko\u0144czy si\u0119 pas startowy… Ko\u0144czy dos\u0142ownie… Na skarpie nad brzegiem Atlantyku.<\/p>\n

Rybacy, jak zahipnotyzowani, patrzyli na t\u0119 \u017cyw\u0105 torped\u0119. Za chwil\u0119 oni wsi\u0105d\u0105 do naszego I\u0141a, kt\u00f3ry w identycznie heroiczny spos\u00f3b ruszy do przodu by przeskoczy\u0107 ocean….<\/p>\n

Rozgrzane powietrze zacz\u0119\u0142o tworzy\u0107 fatamorgan\u0119. Samolot wchodzi\u0142 w nierealny wymiar, wygina\u0142 si\u0119, odkszta\u0142ca\u0142, multiplikowa\u0142, sekwencjonowa\u0142. Rybackie g\u0119by otwiera\u0142y si\u0119 w takim samym stopniu jak inne zasieka\u0142y si\u0119 coraz mocniej sygnalizuj\u0105c d\u017awi\u0119kiem ocieraj\u0105cych si\u0119 o siebie z\u0119b\u00f3w, \u017ce ju\u017c dalej nie mo\u017cna…<\/p>\n

Nagle pas startowy si\u0119 sko\u0144czy\u0142, a samolot wydaj\u0105c ostatni j\u0119k, taki przera\u017aliwy ryk gin\u0105cej bestii – zapad\u0142 si\u0119 pod ziemi \u0119. Znikn\u0105\u0142.<\/p>\n

Na jego pok\u0142adzie by\u0142o 230 rybak\u00f3w. Ka\u017cdy przed wej\u015bciem na pok\u0142ad wypi\u0142 setk\u0119. Niekt\u00f3rzy brali po dwie..<\/p>\n

Stan niepewno\u015bci trwa\u0142 dwie, mo\u017ce cztery a nawet siedem sekund?<\/p>\n

I wtedy ukaza\u0142 si\u0119 – niekt\u00f3rzy twierdzili – duch tego samolotu. Ale nie, to by\u0142 on. W rozrzedzonym powietrzu zapad\u0142 si\u0119 lekko ale si\u0142a ciagu silnik\u00f3w pracuj\u0105cych na maksymalnych obrotach wynios\u0142a maszyn\u0119 nad wody oceanu i I\u0141 zacz\u0105\u0142 wolno, godnie i dumnie wspina\u0107 si\u0119 na firmament.<\/p>\n

W hali lotniska w tej jednej chwili da\u0142 si\u0119 odczu\u0107 pot\u0119\u017cny wydech z kilkudziesi\u0119ciu ust.<\/p>\n

Jaka ulga…<\/p>\n

<\/div>\n

Taki reporta\u017c nigdy nie ukaza\u0142by si\u0119 na antenie. A zaw\u00f3d rybaka dalekomorskiego przeszed\u0142by do historii.<\/p>\n

Wi\u0119c… tka\u0142o si\u0119. Na pi\u0119\u0107, sze\u015b\u0107 poprawnych akcent\u00f3w, wrzuca\u0142o si\u0119 pytanie o sailor depression. Kawa\u0142ek biszkoptu – i zn\u00f3w drzazga – rybackie zarobki… Potem co\u015b bardziej wyrafinowanego, metod\u0105 a rebours<\/em> – kocham morze i nie wyobra\u017cam sobie, \u017ce m\u00f3g\u0142bym pracowa\u0107 gdzie\u015b indziej…<\/p>\n

<\/div>[\/vc_column_text][vc_empty_space]<\/div>
[vc_column_text]Reporta\u017ce z Urugwaju si\u0119 nie zachowa\u0142y. Znalaz\u0142em jedynie fragmenty \u015bcie\u017cek d\u017awi\u0119kowych jednego z nich. Automatyka kamery VHS fatalnie rejestrowa\u0142a d\u017awi\u0119k. Ale to dzi\u015b zapis dokumentalny. Tak by\u0142o ponad czterdzie\u015bci lat temu, w ko\u0144cu lat siedemdziesi\u0105tych ubieg\u0142ego stulecia.<\/p>\n

Ciekawe… Czy kt\u00f3ry\u015b z moich \u00f3wczesnych rozm\u00f3wc\u00f3w trafi na ten dokument w przestrzeni internetowej? Jak skomentowa\u0142by my\u015bli w\u00f3wczas wypowiadane, po up\u0142ywie tylu lat?<\/p>\n

Kapitanowie, rybacy i je\u015bli dobrze pami\u0119tam – nasz ambasador. Nagrania bez wizji.<\/p>\n

[\/vc_column_text][vc_empty_space][vc_column_text css=”.vc_custom_1585484980604{margin-top: 2px !important;margin-right: 2px !important;margin-bottom: 2px !important;margin-left: 2px !important;border-top-width: 1px !important;border-right-width: 1px !important;border-bottom-width: 1px !important;border-left-width: 1px !important;padding-top: 20px !important;padding-right: 30px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;border-left-color: #171917 !important;border-left-style: ridge !important;border-right-color: #171917 !important;border-right-style: ridge !important;border-top-color: #171917 !important;border-top-style: ridge !important;border-bottom-color: #171917 !important;border-bottom-style: ridge !important;border-radius: 1px !important;}”]

\n
\n \n <\/div>\n
\n
\n \"album-art\"\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>

<\/h3>
158 dni w morzu, by dwa dni by\u0107 w wielkim \u015bwiecie<\/div>
  • <\/span><\/li><\/ul><\/div><\/div><\/div>
    <\/div>
    \n \n
    <\/div>\n \n
    \n \n
    \n